Υπόθεση Μονής Βατοπαιδίου

Μητροπολίτης Λεμεσού, αυτά μαρτυρώ και ομολογώ και διακηρύττω για τον π. Εφραίμ

26 Φεβρουαρίου 2009

athanasios
π. Εφραίμ, καθαρή ψυχή, ελεήμων καρδία, αγωνιστής μοναχός και ενάρετος ηγούμενος
Παρακαλουθώντας τα όσα γράφτηκαν και συνεχίζουν να γράφονται σχετικά με τις ενέργειες της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου Αγίου Όρους και ιδιαίτερα τα σχετιζόμενα με το πρόσωπο του Ηγουμένου της Μονής Αρχιμ. Εφραίμ αισθάνομαι βαθύτατη εσωτερική ανάγκη να καταθέσω τη δική μου μαρτυρία για τον άνθρωπο αυτό που γνωρίζω από τόσο κοντά και συνδέομαι μαζί του από τα νεανικά μας χρόνια.

Καθυστέρησα την κατάθεση της μαρτυρίας μου αυτής εσκεμμένα για να κοπάσει η ζάλη της καταιγίδας και να μπορέσει να ακουσθεί ο λόγος μου σε νηφάλιες ψυχές και να μη χαθεί μέσα στη λαίλαπα της δημοσιογραφικής ομοβροντίας κατά του Ηγουμένου Εφραίμ και της Μονή Βατοπαιδίου.

Γνώρισα τον π. Εφραίμ πριν 35 χρόνια, μαθητή τότε της Ιερατικής Σχολής και εγώ μαθητής στην 1η Λυκείου, στην Ιερά Μονή Σταυροβουνίου, τόπο συγκεντρώσεως και εμπνεύσεως όλων των φιλομόναχων νέων υπό τη φωτεινή και χαρισματική εποπτεία και παρακολούθηση του ηγιασμένου Αββά του κυπριακού μοναχισμού και καθηγουμένου σήμερα του Σταυροβουνίου Γέροντος Αθανασίου. Από τότε χαράχτηκαν μέσα μου τα επαινετικά σχόλια του σεπτού Γέροντος περί του Βασιλείου Κουτσού (π. Εφραίμ). Έτσι συνδεθήκαμε με άρρηκτη φιλία και αδελφική εν Χριστω αγάπη μέχρι σήμερα. Μετά τις σπουδές αμφοτέρων, κατά θείαν πρόνοιαν, πρώτα εγώ και μετά από ένα χρόνο και ο π. Εφραίμ, υπετάγημεν στο σεβαστό Γέροντά μας Ιωσήφ μοναχό και από το 1981 μαζί καθημερινά βαδίσαμε τη μοναχική μας ζωή μέχρι σήμερα. Περάσαμε μέσα από πολλές και δύσκολες περιστάσεις και ποικίλες περιπέτειες, τις οποίες ο Κύριος γνωρίζει. Όλα αυτά όμως μου έδωσαν την ευκαιρία να γνωρίσω το Γέρροντα Εφραίμ ως φίλο και αδελφό μου και να καυχώμαι ότι τον ξέρω τόσο καλά όσο λίγοι άνθρωποι στον κόσμο αυτό. Γι΄ αυτό και με κριτήριο τη συνείδησή μου και την επιτακτική φωνή της αληθείας μαρτυρώ και ομολογώ και διακηρύττω, ότι ο π. Εφραίμ δεν είναι καθόλου αυτός που τα ΜΜΕ παρουσίασαν στον ελληνικό λαό, ούτε αυτός που διάφοροι πρόχειροι ερευνητές νομίζουν ότι ανεκάλυψαν. Ο Γέροντας Εφραίμ είναι αγνός και καθαρός άνθρωπος στη ψυχή και στο σώμα. Δεν είχε ποτέ πονηρές ή υλιστικές σκέψεις και πολύ περισσότερο ουδέποτε εν γνώσει του κατεπάτησε τη συνείδησή του.

Ξεκίνησε από νεαρό παιδί για την αγάπη του Χριστού τη μοναχική πολιτεία, δοκιμάστηκε και αγωνίστηκε σκληρά με αυταπάρνηση και υπακοή και θυσιάζοντας καθημερινά τον εαυτό του, την μεν Ιερά Μονή Βατοπαιδίου ανύψωσε όσο λίγες φορές στην ιστορία της με 110 νέους μοναχούς με σπουδαία δράση και προσφορά στο λαό και στην Εκκλησία, τη δε υγεία του όμως τη διέλυσε κυριολεκτικά, γιατί ποτέ δεν σκέφτηκε την προσωπική του άνεση και την αναγκαία ανθρώπινη ξεκούραση, αλλά σαν αναμμένη λαμπάδα έκαιγε στο μανουάλι της αγάπης και της διακονίας του αδελφού του, τους μεν άλλους φωτίζοντας και οδηγώντας τους στο Χριστό, τον δε εαυτό του διαλύοντάς τον και φθείροντάς τον από τον κόπο και την ανιδιοτελή συνεχή προσφόρα και καθοδήγηση.
Δε λέγω ότι είναι αλάνθαστος ή αναμάρτητος, αλλά ποιός άνθρωπος είναι τέλειος; Ας μη ξεχνούμε το λόγο του Κυρίου «ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω». Όλοι μας πολλές φορές από υπερβάλλοντα ζήλο ή από ανθρώπινη ατέλεια κάνουμε λάθη. Ξέρουμε, όμως, ότι δεν είχαμε αυτή την πρόθεση, ούτε εσκεμμένα, ούτε ιδιοτελώς ενεργήσαμε. Αυτό πιστεύω ακράδαντα και για το Γέροντα Εφραίμ. Ό,τι και αν μου πουν, ό,τι και αν μου δείξουν δεν μπορούν να μου βγάλουν την εκτίμηση και την αγαθή εικόνα που έχω μέσα μου γι΄ αυτόν που για 35 χρόνια τον ξέρω τόσο πολύ και τον έζησα τόσο κοντά.- Αγαθός άνθρωπος, καθαρή ψυχή, ελεήμων καρδία, ενθουσιώδης διάθεσις προς δόξαν Θεού και προ πάντων αγωνιστής μοναχός, ενάρετος ηγούμενος και στοργικός πνευματικός πατέρας τέκνων πολλών και καλών.

Ο παρών πειρασμός τον μεν Γέροντα Εφραίμ σίγουρα θα καθάρει και θα αγιάσει δια της ταπεινώσεως και της υπομονής που καθημερινά κάνει, εμάς όμως τους άλλους μας κρίνει και μας δοκιμάζει «όπως αν αποκαλυφθώσιν εκ πολλών καρδιών ημών διαλογισμοί»
Ας μη βιαζόμαστε. Τον τελευταίο λόγο περί εκάστου ανθρώπου θα τόν πει ο μόνος δικαιοκρίτης και καρδιογνώστης Κύριος.

Μετά πάσης ευθύνης περί των λεχθέντων

+ Ο Λεμεσού Αθανάσιος