Θαύμα στην Ιερά Μονή του Αγίου Εφραίμ στη Νέα Μάκρη

26 Αυγούστου 2009
Ι.Μ. Αγίου Εφραίμ

Ι.Μ. Αγίου Εφραίμ

Λίγο πριν από τις πέντε τα ξημερώματα της Δευτέρας εκκενώθηκε η Μονή του Αγίου Εφραίμ αφού οι φλόγες έφτασαν στους τοίχους του μοναστηριού. Την τελευταία στιγμή η φορά του ανέμου άλλαξε και το μέτωπο φωτιάς απομακρύνθηκε από το μοναστήρι. Η εκδοχή για θαύμα ενισχύεται από το γεγονός ότι Κύπριος εθελοντής ανακάλυψε στις στάχτες που άφησε πίσω της η πυρκαγιά, κοντά στη Μονή, μια εικόνα του Αγίου Εφραίμ, η οποία έμεινε άθικτη από τις πύρινες φλόγες.

ΚΥΠΡΙΟΣ ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ

Βρήκε εικόνα του Αγίου Εφραίμ ανέγγιχτη στις στάχτες

Πιο ισχυρή από τους δυνατούς ανέμους που έπνεαν τη Δευτέρα στην περιοχή της Μονής του Αγίου Εφραίμ στη Νέα Μάκρη, δυσχεραίνοντας το έργο των πυροσβεστών που πάλευαν με τις φλόγες που μαίνονταν ανεξέλεγκτες στην περιοχή, αποδείχθηκε η χάρη του ομώνυμου Αγίου. Αυτό υποστηρίζουν οι πιστοί, οι οποίοι βρέθηκαν χθες επιτόπου για να προσκυνήσουν για ακόμα μια φορά και να προσευχηθούν στον Άγιο, ο οποίος είναι πασίγνωστος στους βαθιά θρησκευόμενους για διάφορα γεγονότα που συνέβησαν σε αρκετούς ανθρώπους οι οποίοι τα αποδίδουν σε θαύμα. Το ίδιο όμως πιστεύουν και για το γεγονός ότι οι φλόγες που τύλιξαν την περιοχή τη Δευτέρα, δεν άγγιξαν ούτε στο ελάχιστο το μοναστήρι. Μάλιστα, αυτό παραδέχεται και η κυπριακή αποστολή, τα μέλη της οποίας ήταν

παρόντα και προσπαθούσαν να κατασβέσουν το μέτωπο φωτιάς. Ενώ οι αδηφάγες φλόγες είχαν φθάσει σχεδόν τους τοίχους της Μονής, η φορά του ανέμου άλλαξε και το μέτωπο φωτιάς απομακρύνθηκε από το Μοναστήρι! Η φωτιά είχε σταματήσει λίγα μέτρα από το Μοναστήρι.

Αυτό αποδίδεται σε θαύμα, εκδοχή που ενισχύεται από το γεγονός ότι Κύπριος εθελοντής που βρέθηκε στην περιοχή για να βοηθήσει στις προσπάθειες κατάσβεσης της πυρκαγιάς, βρήκε ανάμεσα σε στάχτες μια εικόνα του Αγίου Εφραίμ, που έμεινε σχεδόν άθικτη. Όπως μετέδωσε από την περιοχή ο

δημοσιογράφος του ΣΙΓΜΑ, Παναγιώτης Δημόπουλος, σε ανταπόκρισή του στο «Ράδιο Πρώτο», η εικόνα είχε διαβρωθεί από τη θερμότητα χωρίς όμως να αλλοιωθεί.

Ο βίος του Αγίου

Ο Άγιος Εφραίμ γεννήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1384 στα Τρίκαλα Θεσσαλίας από πολύτεκνους γονείς.

Είχε επτά αδέλφια και το βαφτιστικό του όνομα ήταν Κωνσταντίνος Μορφής. Σε ηλικία 14 χρονών, το 1398, με την προτροπή της μητέρας του για να αποφύγει το παιδομάζωμα και την υποχρεωτική στράτευση από τους Τούρκους, πήγε στο Μοναστήρι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο Όρος των Αμωμών της Αττικής, αρχικά ως μοναχός και μετέπειτα ως ιερέας.

Το 1416 οι Τούρκοι εισέβαλαν και λεηλάτησαν την Αττική και ανάγκασαν το Δούκα των Αθηνών να δηλώσει υποταγή στο Σουλτάνο. Το 1424 οι Τούρκοι εισέβαλαν βιαίως στη Μονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και έσφαξαν όλους τους Πατέρες της Μονής. Ο Άγιος απουσίαζε στη σπηλιά του πάνω στο βουνό για προσευχή και μόλις επέστρεψε αντίκρισε έντρομος τα πτώματα των Πατέρων. Αφού τους

έθαψε, ακολούθως θρήνησε γοερώς. Τον επόμενο χρόνο, την 14η Σεπτεμβρίου 1425, επανήλθαν οι βάρβαροι και βρήκαν τον Άγιο. Τον συνέλαβαν και τον βασάνιζαν επι 8½ μήνες με μεγάλη μανία και βαρβαρότητα, βασανιστήρια όπως έκαναν στους Αγίους Γεώργιο, Δημήτριο, Αγία Αικατερίνη, Αγία Βαρβάρα και άλλους. Τέλος τον κρέμασαν ανάποδα από μία παλαιά μουριά που υπήρχε στον περίβολο του μοναστηριού και τον τρύπησαν με ένα μεγάλο ξύλο αναμμένο στην κοιλιά στην περιοχή του αφαλού.

Ακολούθως, τον κάρφωσαν στο δέντρο με μεγάλα σουβλερά γύφτικα καρφιά. Ο Άγιος, καιγόμενος, συνέχισε να προσεύχεται. Η ζωή του έλαβε τέλος μαρτυρικά από τους Τούρκους στις 5 Μαΐου του 1426, σε ηλικία 42 ετών.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΚΡΗΣ

Από τις σφαγές των Τούρκων στην ανεύρεση του ιερού σκηνώματος του Αγίου

Η Μονή του Αγίου Εφραίμ στη Νέα Μάκρη είναι ένα από τα παλαιότερα μοναστήρια. Πολλοί μοναχοί και ιερείς έμειναν εκεί και προσευχήθηκαν στον Κύριο. Στα χρόνια της τουρκοκρατίας έγιναν μεγάλες και βάρβαρες σφαγές, όπου ξεκληρίστηκε το μοναστήρι. Το 1945 η μοναχή τότε Μακαρία πήγε στα ερείπια

της αρχαίας μονής του Ευαγγελισμού, άλλοτε ονομαζόμενης ως Σταυροπηγιακής, του Όρους Αμωμών, στις βορειοανατολικές υπώρειες του Πεντελικού. Απο θεία παρόρμηση, διαμόρφωσε ένα κελάκι εκεί και άρχιζε να καθαρίζει τα ερείπια του παλαιού Ναού για να τον ανακατασκευάσει. Εκεί πολλές φορές διαλογιζόταν ότι σε εκείνα τα χώματα είχαν ζήσει κατά την πάροδο των αιώνων μοναχοί και προσευχόταν να γνωρίσει ή να της φανερωθεί κάποιος από αυτούς. Μια φωνή, αρχικά σιγανή αλλά με τον καιρό δυνατότερη στην ψυχή της, της έλεγε: «Σκάψε και θα βρεις αυτό που επιθυμείς», μέχρι τη στιγμή που της είχε φανερωθεί ένα σημείο στο προαύλιο του μοναστηριού. Έτσι στις 3 Ιανουαρίου 1950 ανέθεσε σε

εργάτη το σκάψιμο του συγκεκριμένου σημείου που της υποδείκνυε η ίδια η ψυχή της. Αν και ο εργάτης ήταν αρνητικός και ήθελε να σκάψει οπουδήποτε αλλού παρά σε αυτό το σημείο, τελικά, μετά από τις εκκλήσεις και τις προσευχές, ο εργάτης πείστηκε και ξεκίνησε να σκάβει. Το σημείο είχε ένα μισογκρεμισμένο τζάκι, τοίχο και πράγματα που καταδείκνυαν ότι εκεί κάποτε υπήρχε κελί κάποιου μοναχού. Το πρώτο εύρημα, ένα κεφάλι. Μάλιστα, ο χώρος ανέδυε μια ευωδιά. «Γονάτισα με ευλάβεια και ασπάστηκα το σκήνωμα του Αγίου και αισθάνθηκα βαθιά την έκταση του μαρτυρίου του. Η ψυχή μου γέμισε από αγαλλίαση, απέκτησα μεγάλο θησαυρό, και παίρνοντας το χώμα με προσοχή έβλεπα την αρμονία του σκηνώματός του, που, αν και τόσους αιώνες μέσα στη γη, δεν είχε αλλοιωθεί», έγραψε η ηγουμένη Μακαρία περιγράφοντας τα όσα συνταρακτικά τής συνέβησαν.

Με προσοχή , η Ηγουμένη Μακαρία έβγαλε όλο το σκήνωμα και το τοποθέτησε σε μία θυρίδα που ήταν πάνω από τον τάφο. Ήταν φανερό ότι επρόκειτο για κληρικό καθώς το ράσο του είχε παραμείνει άθικτο.

Το βράδυ, διαβάζοντας τον εσπερινό, η Ηγουμένη άκουσε βήματα. Ο ήχος ερχόταν από τον τάφο, αντηχώντας έως την πόρτα της εκκλησίας. Εκεί τον πρωτοαντίκρισε. Ήταν ψηλός με μάτια μικρά στρογγυλά, με μακριά μαύρα γένια που έφταναν στο λαιμό, ντυμένος με τη μοναχική αμφίεση. Στο ένα χέρι είχε μία φλόγα και με το άλλο ευλογούσε. Ζήτησε να τον βγάλουν από αυτήν τη θυρίδα που τον είχαν. Την επόμενη κιόλας μέρα η Ηγουμένη καθάρισε τα οστά και τα τοποθέτησε σε μια θυρίδα στο Ιερό του Ναού.

Το ίδιο βράδυ ο Άγιος φανερώθηκε στον ύπνο της, την ευχαρίστησε και της φανέρωσε και το όνομά του: Εφραίμ. Το λείψανο του Αγίου Εφραίμ φυλάσσεται εκεί από τότε και καθημερινά εκατοντάδες πιστών το επισκέπτονται ζητώντας από τον Άγιο την ευλογία και τη βοήθειά του. Ο Άγιος με τη χάρη του Θεού έχει κάνει χιλιάδες θαύματα. Στον περίβολο της Μονής, και προστατευμένη από κτίσμα που κτίστηκε γύρω της, υπάρχει η μουριά πάνω στην οποία ο Άγιος Εφραίμ άφησε την τελευταία του πνοή.__

Πηγή: http://www.sigmalive.com/simerini/news/185670