Συναξαριακές Μορφές

Άγιοι Έρμυλος και Στρατόνικος μάρτυρες

13 Ιανουαρίου 2018

Ο Θεοδώρητος ο Επίσκοπος Κύρου, στην Προθεωρία του συγγράμματός του «Ελληνικών παθημάτων θεραπευτική», γράφει για τις κατηγορίες των εθνικών εναντίον των χριστιανών. Μέσα στα άλλα «και το γεραίρειν δε τους μάρτυρας καταγέλαστον έφασκον και λίαν ανόητον το πειράσθαι τους ζώντας παρά των τεθνεώτων ωφέλειαν πορίζεσθαι». Είναι η ίδια κατηγορία, που την ανανέωσε στα νεώτερα χρόνια και την επαναλαμβάνει ο Προτεσταντισμός. Όμως η Εκκλησία του Θεού από την πρώτη αρχή ετίμησε τους αγίους Μάρτυρας, μέσα στους οποίους είναι ο διάκονος Έρμυλος και ο φίλος του Στρατόνικος, των οποίων επιτελούμε σήμερα τη μνήμη – ο Στρατόνικος θανατώθηκε, επειδή συμπόνεσε κι έκλαψε βλέποντας να βασανίζεται ο φίλος του. «Τους μάρτυρας ως μιμητάς του Κυρίου αγαπώμεν αξίως… ων γένοιτο και ημάς κοινωνούς τούτων και συμμαθητάς γενέσθαι», γράφει η Ορθόδοξος Ομολογία.

Βιογραφία

Οι Άγιοι Μάρτυρες Έρμυλος και Στρατόνικος ζούσαν κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα της Ανατολής Λικινίου (308 – 323 μ.Χ). Ο Λικίνιος, όπως είναι γνωστό, για να ευχαριστήσει τους ειδωλολάτρες που αντιπαθούσαν τον Μέγα Κωνσταντίνο, διέταξε, περί το 320 – 322 μ.Χ., διωγμό κατά των Χριστιανών.

Ο Άγιος Έρμυλος, κατά την εκκλησιαστική τάξη, ήταν διάκονος. Όταν παρουσιάσθηκε ενώπιον του αυτοκράτορα και ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό, υποβλήθηκε σε φοβερά βασανιστήρια. Πρώτα τον μαστίγωσαν με αγκαθωτά μαστίγια. Οι φρικώδεις βασανισμοί δεν έφεραν το ποθούμενο αποτέλεσμα. Στη δεινή δε αυτή κατάσταση ευρισκόμενος ο Άγιος Έρμυλος, κλείσθηκε στην φυλακή. Μετά από λίγες μέρες καταβλήθηκε νέα προσπάθεια, για να αρνηθεί ο Μάρτυς τον Χριστό. Εκείνος απάντησε δοξολογώντας και ευχαριστώντας το Άγιο Όνομα του Κυρίου.

Μεταξύ εκείνων που παρευρίσκονταν στο μαρτύριο του Αγίου Ερμύλου, ήταν και ο φίλος του Στρατόνικος, που υπέφερε πολύ για τα παθήματά του. Μπροστά στο θέαμα του μαρτυρίου του φίλου του, ο Στρατόνικος δεν μπόρεσε να κρατήσει τους στεναγμούς και τα δάκρυά του. Αμέσως τον συνέλαβαν και τον κάλεσαν να αρνηθεί τον Χριστό. Και εκείνος ακολούθησε τον δρόμο της καλής ομολογίας του φίλου του Ερμύλου. Το μαρτύριο επεκτάθηκε και σ’ αυτόν. Τον κτύπησαν και ακολούθως τον έριξαν μαζί με τον Έρμυλο στον ποταμό Ίστρο (Δούναβη), όπου και οι δυο τους εδέχθησαν το μακάριο τέλος και έλαβαν τους στεφάνους του μαρτυρίου.

Κάποιοι Χριστιανοί που πληροφορήθηκαν τα γεγονότα, κατέβαλαν κάθε προσπάθεια, για να βρουν τα τίμια λείψανα των Αγίων. Και όταν, μετά τρεις μέρες, τα είδαν κάπου στις όχθες του ποταμού, τα παρέλαβαν και τα ενταφίασαν μαζί.

Η Σύναξη των Αγίων Μαρτύρων Ερμύλου και Στρατονίκου ετελείτο στον ευκτήριο οίκο του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, ο οποίος βρίσκεται στην περιοχή που ονομάζεται Οξεία (νησί της Προποντίδας), στη Φιρμούπολη, που ήταν κοντά στην Κωνσταντινούπολη, και «εν τοις του Σπουδαίου» κοντά στο Ορφανοτροφείο.

Πηγή: http://ahdoni.blogspot.com/2011/01/13.html