Ο Μιχαήλ Ζένιου γεννήθηκε το 1947 στους Τρούλλους Λάρνακας, όπου φοίτησε στο Δημοτικό σχολείο. Σε ηλικία 11 χρόνων εντάχθηκε στις τάξεις της ΑΝΕ, δηλαδή της Αλκίμου Νεολαίας της ΕΟΚΑ. Κατά τα γυμνασιακά του χρόνια μετοίκησε στη Λευκωσία για να φοιτήσει στο Παγκύπριο Γυμνάσιο και επανερχόταν στους Τρούλλους κατά τις περιόδους των σχολικών διακοπών των Χριστουγέννων, του Πάσχα και του Καλοκαιριού. Στη Λευκωσία ήταν ιδρυτικό μέλος του Χριστιανικού Ομίλου Μαθητών (Χ.Ο.Μ.) της Παλλουριώτισσας, και σύντομα εκλέχθηκε Πρόεδρός του. Αποφοίτησε από το Παγκύπριο Γυμνάσιο με άριστα. Κατατάχθηκε στην Εθνική Φρουρά, όπου υπηρέτησε ως δόκιμος αξιωματικός και ακολούθως φοίτησε στη Φυσικομαθηματική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (ΙΚΥ) της Ελλάδας. Επέστρεψε στην Κύπρο το 1971, μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, και εργάστηκε ...

Είναι κάποιες μορφές που δεν ξεχνιούνται με τίποτε. Είναι κάποιες προσωπικότητες που το ανάστημά  τους ξεπέρασε κάθε αναμενόμενη διάσταση. Είναι κάποιοι άνθρωποι που το πέρασμά τους απ’ τη ζωή υπήρξε φάρος φωτεινός και ακτινοβόλος. Μια τέτοια μορφή ήταν ο αείμνηστος ήρωας της κοινότητάς μας, ο Μιχαήλ Ζένιου. Ένας νέος που στα λίγα χρόνια που έζησε πέτυχε να ανακαλύψει το σωστό προορισμό της ζωής. Να έχει στόχους ευγενείς και ανώτερους. Να υπηρετήσει με παλμό και με αγάπη την εκκλησία, την πατρίδα, τη νεολαία. Η προσφορά του δεν ήταν μόνο μεγάλη. Ήταν συνάμα γνήσια και ειλικρινής. Οι αρχές και τα πιστεύω του, ήταν αδιαπραγμάτευτα. Και όλα τα σφράγισε με το νεανικό αίμα του. Με την ηρωική θυσία του τον Αύγουστο του 1974. Ο ΜιχαήλΖένιου ...

Σχέδιο Ιεράς Μονής Χιλανδαρίου του έτους 1958 Γεννήθηκε στο Πρίμπογι της Ανατολικής Βοσνίας από ευσεβείς γονείς. Είχε και ο ίδιος οικογένεια. Δύο υιοί του έγιναν ιερείς. Η σύζυγός του και η κόρη του μόνασαν. Ο ίδιος ήλθε στη μονή Χιλανδαρίου το 1971 και διακρίθηκε μεταξύ των πατέρων της. Εκάρη μοναχός το 1973. Πρόθυμος στην υπακοή και επιμελής στην εκκλησία. Μέχρι που γέρασε πολύ, αν και αδύναμος, δεν καθόταν στο στασίδι του. Σπάνια καθόταν για λίγη ξεκούραση. Ήταν λιγόλογος, ήπιος και ήρεμος άνθρωπος. ’Έλεγε μόνο τ’ απαραίτητα και σημαντικά. Μόλις τελείωνε η πρωινή ακολουθία, δεν ξεκουραζόταν, αλλά έπιανε αμέσως δουλειά. Διακόνημα είχε να επισκευάζει πορτοπαράθυρα και ό,τι άλλο είχε ανάγκη επιδιορθώσεως, μπαλώματος ή  συντηρήσεως. Το Χιλανδάρι το έβλεπε σαν σπίτι του και το ...

Γεννήθηκε στην περιοχή των Τρικάλων Θεσσαλίας το 1836, από πατέρα ιερέα, από τον οποίο εμπνεύσθηκε τη μεγάλη του αγάπη στη θεία λατρεία. Για θρανίο του είχε το αναλόγιο των εκκλησιών, για αναγνωστικό του το Μέγα Ωρολόγιον, για μουσικό όργανο το Ψαλτήρι, για τραγούδια τους βυζαντινούς ύμνους, για πρότυπα τους αγίους μας. Παιδί εισήλθε στο πέτρινο δάσος των Μετεώρων. Φόρεσε με χαρά ψυχής μεγάλη το ράσο του δόκιμου. Νωρίς βυθίσθηκε στα καθάρια νερά των πλούσιων μοναστηριακών βιβλιοθηκών, λαμβάνοντας παραδείγματα και σοφά διδάγματα. Αντέγραφε αξεκούραστα λόγους χάριτος. Παπα-Χαρίτων ο Πνευματικός, ο σοφός σπηλαιώτης διδάσκαλος Μία δωδεκαετία που παρέμεινε στο θεοβάδιστο όρος Σινά του πρόσφερε πολλά αγαθά στη φιλόθεη, φιλόσια και φιλέρημη ψυχή του. Από εκεί πέταξε για την έρημο του Περιβολιού της Παναγίας ...

  Ιερομόναχος Χριστόφορος Προδρομίτης, είχε φήμη εναρέτου και λογίου Γέροντας Γεννήθηκε στις Σέρρες το 1822, ο κατά κόσμον Χριστόδουλος Δημητριάδης. Εκεί έμαθε τα πρώτα του γράμματα. Από παιδί ποθώντας τη μοναχική αφιέρωση πήγε στη γειτονική μονή του Τιμίου Προδρόμου. Μετά από την κανονισμένη δοκιμή εκάρη μοναχός. Συνέχισε τις γυμνασιακές του σπουδές στις Σέρρες. Κατόπιν αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και τη Φιλοσοφική Σχολή των Αθηνών. Μιλούσε άπταιστα λατινικά και γαλλικά. Δίδαξε στις Σέρρες, την Αλιστράτη και το Μελένικο, καθώς επίσης επί διετία στη σχολή της μονής Ιβήρων. Το 1879 διορίσθηκε καθηγητής στην Αθωνιάδα Σχολή, όπου δίδαξε επί οκταετία «μετ’ απαραμίλλου ζήλου και λίαν ευδοκίμως, τον βαθύτατον σεβασμόν και την απεριόριστον εκτίμησιν και αΐδιον ευγνωμοσύνην αποκομίσας ού μόνον των μαθητών αυτού ...

Ο ιερομόναχος Δανιήλ Κατουνακιώτης (σχέδιο Κωνσταντίνου Ξενόπουλου) Προερχόμενος από το Φρένελι Κυδωνιών της Μικράς Ασίας ήλθε περί το 1900 στο Άγιον Όρος, αφού εργάσθηκε για ένα διάστημα στο Κάϊρο της Αίγυπτου κοντά στους θείους του, στην υπακοή του πολυεναρέτου Γέροντος Δανιήλ του Σμυρναίου († 1929), στο ησυχαστήριο των Όσιων Αγιορειτών Πατέρων-Δανιηλαίων στα Κατουνάκια. Εδώ εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος και χειροθετήθηκε Πνευματικός. Διακρινόταν για την απλότητα των τρόπων του, την ευκοσμία των ηθών, τη χρηστότητα και την τέλεια αμνησικακία του. Ωφελούσε όλους όσοι τον πλησίαζαν, ακόμη και με μόνη τη σεμνότητά του, την καλή συναναστροφή του και καλοκαγαθία του. Είχε χάρισμα καλλιφωνίας και ήταν εξαιρετικός ιεροψάλτης. Κυρίως όμως είχε την υψοποιό ταπείνωση, τη μακαρία αγαθότητα και απλότητα κι έτσι ...