Επιστήμες, Τέχνες & Πολιτισμός

Η ΓΟΡΓΟΝΑ (ποίημα)

9 Σεπτεμβρίου 2009

mermaid

 

Καράβι τρικάταρτο με σκισμένα πανιά,

τά σχοινιά του σπασμένα κρεμασμένα στο πλάϊ,

μαρτυρούνε στο πέλαγος πόσες μπόρες επέρασε,

τώρα θέλει ξανά σε λιμάνι ν’ αράξη.

 

Μά δίχως τιμόνι και σκισμένα πανιά πού να πάει

ο αέρας ο ηρεμος πού αλλάζει συνέχεια

μιά ‘πό δώ μια ‘πο ‘κεί το τραβάει.

ποια θα είναι η τύχη του κανένας δεν ξέρει.

 

Αλλά να ξαφνικά απ’ το κύμα ένα χέρι σηκώνεται

και μπροστά είς τη πλώρη την άδεια πριμάτσα αρπάζει

και μέσ’ τά καταγάλανα νερά ξαναβουτάει,

τά μπρούτζινά της τά μαλιά στό κύμα απλώνονται με χάρη.

 

Γοργόνα του πελάγου ποια ‘ναι η μοίρα σου

για πού τραβάς το έρημο σκαρί το ρημαγμένο;

-δεν είν ‘αυτό καλέ μου για τά κύματα

μά σε λιμάνι ήρεμο πάντα να είν’ δεμένο.

 

Aχ λιμανάκι μου ηρεμο πόσο σε νοσταλγούσα

να αράξω στα ηρεμα σμαραγδένια νερά σου.

Μια γοργόνα πανέμορφη μέ τραβάει κοντά σου

λιμανάκι μου ηρεμο πόσο σε καρτερούσα.

 

Πηγή: http://adaris.livepage.gr/page/____»_%CE%97_%CE%93%CE%9F%CE%A1%CE%93%CE%9F%CE%9D%CE%91»