Η αποκάλυψη του Ιωάννη κατά Νίκο Παπακώστα – Κεφάλαιο τρίτο

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΩΝ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ

κράτα  στο νου το λόγο μου, που άκουσες και πήρες,

να τον φυλάς, να τον κρατάς, μες την αγρύπνια να ‘σαι,

Στον άγγελο των Σάρδεων

 

Γράψε  και  προς  τον  άγγελο  της  εκκλησιάς  στις  Σάρδεις.

Εγώ σου τα παράγγειλα που ‘χω επτά αστέρια

και τα επτά τα θεϊκά πνεύματα που κρατάω.

Εσύ έχεις όνομα και ζεις, μα πεθαμένος είσαι,

μιας και ποτέ τα έργα σου δεν είδα τελειωμένα.

Ξύπνα λοιπόν  και φρόντισε να μη χαθούνε όλα,

κράτα στο νου το λόγο μου, που άκουσες και πήρες,

να τον φυλάς, να τον κρατάς, μες την αγρύπνια να ‘σαι,

γιατί θα ‘ρθώ και θα σε βρω σαν κλέφτης μες τη νύχτα

και δεν θα ξέρεις για να πεις ούτε ποιά ώρα ήταν!

Αυτά μονάχα θα σου πω, το νου σου να γυρίσω

ή στη στιγμή μετάνιωσε ή θα με βρεις μπροστά σου.

Αλλά στις Σάρδεις βρίσκονται και λιγοστοί ανθρώποι

όπου ποτέ δεν μόλυναν τα ρούχα μ’ αμαρτίες.

Αυτούς θα ‘ρθω για να τους βρω, μαζί να περπατήσω

και θάναι πάντα άξιοι και στα λευκά ντυμένοι.

 Άκου εσύ που ‘χεις αυτιά του Πνεύματος τα λόγια,

που λέγονται στις εκκλησιές: Ο νικητής θα ξέρει

πως θα τον ντύσω στα λευκά και ότι δεν θα σβήσω

απ’ το βιβλίο της ζωής το τίμιο όνομα του.

Δεν θα σβηστεί κι εγώ μπροστά σε πνεύματα κι αγίους,

στους δύο τους αρχάγγελους και σ’ όλους τους αγγέλους,

στων Χερουβείμ το στράτευμα, στων Σεραφείμ το πλήθος

και στο θεό πατέρα μου θα λέω το όνομά του.

Στον άγγελο της Φιλαδέλφειας

Στον άγγελο της εκκλησιάς γράψε της Φιλαδέλφειας.

Αυτά τα λέει ο αληθινός, ο άγιος, που κρατάει

κλειδί του βασιλιά Δαυίδ, π’ ανοίγει και δεν κλείνει

κι όταν θα κλείσει μόνο αυτός μπορεί να ξανανοίξει.

Ξέρω καλά τα έργα σου, εγώ σου έχω δώσει

πόρτα ανοιχτή, όπου κανείς δεν μπόρεσε να κλείσει.

Μικρή έχεις τη δύναμη, μα κράτησες το λόγο

και δεν αρνήθηκες ποτέ τ’ όνομα το δικό μου.

Και δες, απ’ τη συναγωγή του σατανά σου στέλνω

αυτούς που προφασίζονται πως είναι Ιουδαίοι,

να πέσουνε στα πόδια σου και να σε προσκυνήσουν,

να μάθουν η αγάπη μου πως όλη είναι για σένα.

Όπως εσύ το λόγο μου και την υπομονή μου

τη φύλαξες πιστά και εγώ πιστά θα σε φυλάξω,

όταν θα ‘ρθει ο πειρασμός στην γη να δοκιμάσει

αυτούς που κατοικούν εδώ κι όλη την οικουμένη.

Εγώ θα έρθω γρήγορα και κοίτα να προσέχεις

αυτά που έχεις να κρατάς, να τα διαφυλάξεις,

να μη στα πάρει ο άνεμος, κανείς να μη στα πάρει

γιατί μ’ αυτά θα σου δοθεί αιώνιο στεφάνι.

Άκου εσύ που ‘χεις αυτιά του Πνεύματος τα λόγια,

που λέγονται στις εκκλησιές: τον νικητή θα κάνω

κολώνα στου πατέρα μου στην Άγια εκκλησία.

Μέσα σ’ αυτή θα κατοικεί , ποτέ δεν θα βγει έξω,

κι εγώ θα γράψω πάνω του το όνομα του θεού μου,

της άγιας πόλης τ’ όνομα, Ιερουσαλήμ η νέα,

 πoυ ΄ρχεται απ’ τον ουρανό με θέληση δική του,

και το δικό μου όνομα, που θάναι το καινούργιο.

Στον άγγελο της Λαοδίκειας

 

Στον άγγελο της εκκλησιάς γράψε της Λαοδίκειας,

Αυτά τα λέει του Θεού η αρχή της δημιουργίας

τα λέει κι πρωτομάρτυρας ο αληθινός και μέγας,

αυτός που θυσιάστηκε τον κόσμο για να σώσει.

Ξέρω καλά τα έργα σου, μη ζέστη μήτε κρύο,

όμως εσύ θα έπρεπε κάτι να ‘χεις διαλέξει.

Κι όπως σε βλέπω χλιαρό, ούτε ζεστό, ούτε κρύο,

θέλω από το στόμα μου ευθύς να σε ξεράσω.

Γιατί εσύ είσαι που λες Πλούσιος έχω γίνει

και τώρα πια που πλούτισα τίποτε δεν μου λείπει.

Μα δεν γνωρίζεις πως φτωχός, ταλαίπωρος πως είσαι

ένας αξιολύπητος, γυμνός και τυφλωμένος.

σε συμβουλεύω από εμέ χρυσάφι να αγοράσεις

που το καθάρισε η  φωτιά και έτσι να πλουτίσεις,

 να πάρεις άσπρα να φοράς, τη γύμνια σου να κρύψεις,

να βάλεις και κολλύριο στα μάτια για να βλέπεις.

Έτσι αυτούς που αγαπώ προσέχω και παιδεύω.

Ζήλο απόκτησε λοιπόν και να μετανοήσεις.

Εγώ στις πόρτες βρίσκομαι και τις χτυπώ να ακούσουν

κι όποιος μ’ ανοίξει για να μπω, μαζί του θα δειπνήσω.

Άκου εσύ που ‘χεις αυτιά του Πνεύματος τα λόγια,

που λέγονται στις εκκλησιές: τον νικητή θα βάλω

δίπλα μου και στο θρόνο μου μαζί μου να καθίσει

όπως και εγώ, που νίκησα, στο θρόνο του θεού μου.

Έμμετρη απόδοση στα σύγχρονα ελληνικά

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΣ

ΕΚΔΟΣΗ ΠΑΝΑς

e-mail:cosmomusica@gmail.com

p&c Nίκος Παπακώστας 2011