Ευσταθία Βρατσίστα στα Παραπολιτικά: “∆εν σκεφτόµαστε να σώσουµε µόνο τους ανθρώπους” – Η αστυνομικός που έγινε viral στη φωτιά μιλά για τη σημασία της προσφοράς (Βίντεο)
7 Σεπτεμβρίου 2026
Συνέντευξη στη Σάσα Σταμάτη
Η αστυνόμος Β’ Ευσταθία Βρατσίστα με αφορμή το περιστατικό κατά τη διάρκεια της πυρκαγιάς στη Βοιωτία, για το οποίο έγινε viral, αναφέρει ότι επιλέγει την προσφορά σε κάθε μορφή ζωής, αψηφώντας τον κίνδυνο
Η αστυνόµος Β’ Ευσταθία Βρατσίστα, διοικήτρια του Αστυνοµικού Τµήµατος Μάνδρας-Ειδυλλίας και µητέρα τριών παιδιών, που άθελά της µε την προσφορά της κατάφερε να γίνει viral, αφήνοντας το δικό της αποτύπωµα και δείχνοντας πως όλοι µπορούµε να προσφέρουµε στην κοινωνία, µιλά στο «Secret» για την ανθρωπιά, που για εκείνη είναι ο γνώµονας µε τον οποίο χειρίζεται όλες τις υποθέσεις.
Το καλοκαίρι, κατά τη διάρκεια των πυρκαγιών που εκδηλώθηκαν στην περιοχή του ∆ήµου Μάνδρας-Ειδυλλίας της ∆υτικής Αττικής, γίνατε viral από µία φωτογραφία που κυκλοφόρησε στα µέσα κοινωνικής δικτύωσης και σας απεικονίζει να σώζετε ένα κατσικάκι. Θα ήθελα να περιγράψετε τι συνέβη. Εκείνη την ηµέρα, µε τις πυρκαγιές, βρισκόµασταν στο Πόρτο Γερµενό, για να αποµακρύνουµε κατοίκους που τυχόν κινδύνευαν από την πυρκαγιά. Καθώς περνούσαµε από ένα σηµείο, είδαµε πέντε κατσικάκια, συγκεκριµένα τρία µεγαλόσωµα και δύο πιο µικρά, τα οποία ήταν µέσα στη στάχτη, στα καµένα, γιατί είχε καεί εκείνη η περιοχή. Εκείνη τη στιγµή λειτουργήσαµε ενστικτωδώς και είπα στον συνάδελφο να σταµατήσει το περιπολικό για να κατέβουµε και να βοηθήσουµε τα ζώα, γιατί σε τέτοιες στιγµές δεν σκεφτόµαστε να σώσουµε µόνο τους ανθρώπους, αλλά κάθε µορφή ζωής. Ετσι, αψηφήσαµε τον κίνδυνο και τον φόβο και σταµατήσαµε. Κατεβήκαµε, πήγαµε στα κατσικάκια και, αφού τα πήραµε αγκαλιά, τα µεταφέραµε σε ασφαλές µέρος.
-Πώς βιώσατε τις πυρκαγιές και τι είναι αυτό που έχει µείνει ανεξίτηλο στη µνήµη σας;
Ηταν από τις πιο δύσκολες επιχειρήσεις όπου έχω συµµετάσχει, πόσω µάλλον σε αυτήν την περιοχή, επειδή κατοικώ µόνιµα στα Βίλια Αττικής δεκαεπτά χρόνια και παραθερίζουµε στο Πόρτο Γερµενό. Ηταν πολύ δύσκολο, γιατί είδα σπίτια φίλων και συγγενών να καίγονται και αυτό έµεινε ανεξίτηλο στη µνήµη µου, γιατί χρειάστηκε να περάσουµε µέσα από φωτιές, στάχτη, καπνό. Εντονα τα συναισθήµατα, κινδυνεύσαµε. ∆εν µπορώ να περιγράψω περισσότερο αυτό που ζήσαµε. Ηταν πραγµατικά κόλαση.
-Έχετε δείξει ότι, εκτός από αστυνοµικός, είστε και άτοµο µε ευαισθησίες και στο καθήκον λειτουργείτε µε γνώµονα την ανθρωπιά σας. Αναφέροµαι σε επιχείρηση σε καταυλισµό Ροµά όπου εσείς απασχολούσατε τα παιδιά.
Η αλήθεια είναι ότι πάντα προσπαθώ να λειτουργώ µε γνώµονα την ανθρωπιά, γιατί, δυστυχώς, στις µέρες µας διαπιστώνουµε πως «χωλαίνει» και προσπαθώ µε τον δικό µου τρόπο, βάζοντας και εγώ ένα λιθαράκι στο ψηφιδωτό της ανθρωπιάς, να κάνω καλύτερη την κοινωνία µας προσφέροντας σε αυτήν, στα παιδάκια, στα ζώα, σε όλους γενικότερα. Για µένα όλα τα παιδιά είναι ίσα, καθώς και όλα τα έµβια όντα – στην περίπτωσή µας το κατσικάκι. Γενικά, όλες τις υποθέσεις τις χειρίζοµαι µε γνώµονα την ανθρωπιά.
Πώς αποφασίσατε να γίνετε αστυνοµικός;
Ο µπαµπάς µου ήταν αστυνοµικός και γενικά µου άρεσε να υπηρετώ τους νόµους και το δίκαιο. Ο πατέρας µου υπήρξε ένα υγιές πρότυπο αστυνοµικού για εµένα και τον θαύµαζα από µικρή.
Ποια είναι η πιο δύσκολη στιγµή που έχετε βιώσει στη ζωή σας;
Η πιο δύσκολη στιγµή της ζωής µου ήταν στην τρίτη µου εγκυµοσύνη. Προέκυψε µια πολύ σοβαρή και σπάνια επιπλοκή, η οποία έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή τόσο τη δική µου όσο και του εµβρύου. Κλήθηκα να αντιµετωπίσω µια κατάσταση που δεν µπορούσα να ελέγξω. ∆εν ήξερα τι θα έφερνε το επόµενο δευτερόλεπτο και το µόνο που µπορούσα να κάνω ήταν να κρατηθώ δυνατή και να ελπίζω. Εκεί, όµως, κατάλαβα πόση δύναµη µπορεί να κρύβει ένας άνθρωπος µέσα του. Οταν έχει κάτι πολύ σηµαντικό, για το οποίο πρέπει να παλέψει. Γιατί πολλές φορές δεν γνωρίζουµε πόσο δυνατοί είµαστε µέχρι η ίδια η ζωή να µας αναγκάσει να το ανακαλύψουµε. Ευτυχώς, όλα πήγαν καλά και σήµερα αυτή η εµπειρία αποτελεί για εµένα µια υπενθύµιση ότι, ακόµα και στις πιο δύσκολες στιγµές, πρέπει να βρίσκουµε δύναµη να προχωράµε. Από εκείνη την εµπειρία έµαθα ότι η δύναµη δεν είναι να µη φοβάσαι, είναι να φοβάσαι και, παρ’ όλα αυτά, να συνεχίζεις να προχωράς.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
