Απώλεια ακοής στο ένα αυτί. Πότε αποτελεί επείγον περιστατικό
2 Σεπτεμβρίου 2026
Η ξαφνική απώλεια ακοής στο ένα αυτί μπορεί να εμφανιστεί από τη μία στιγμή στην άλλη και δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται πάντα ως ένα απλό «βούλωμα» του αυτιού.
Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να πρόκειται για αιφνίδια νευροαισθητήρια απώλεια ακοής, μια κατάσταση που χρειάζεται γρήγορη ιατρική αξιολόγηση.
Η συγκεκριμένη μορφή απώλειας ακοής μπορεί να εξελιχθεί μέσα σε λίγες ώρες ή έως και τρεις ημέρες και συχνά εμφανίζεται χωρίς κάποια προειδοποίηση.
Μπορεί να συνοδεύεται από βουητό, αίσθημα πίεσης ή πληρότητας στο αυτί, αλλά και ζάλη ή προβλήματα ισορροπίας.
Γιατί μπορεί να συμβεί
Σε αρκετές περιπτώσεις οι γιατροί δεν καταφέρνουν να εντοπίσουν με βεβαιότητα την αιτία της αιφνίδιας νευροαισθητήριας απώλειας ακοής.
Μεταξύ των πιθανών παραγόντων που εξετάζονται είναι οι λοιμώξεις, διαταραχές της κυκλοφορίας του αίματος στο εσωτερικό αυτί, αυτοάνοσες παθήσεις, αλλά και η έκθεση σε ορισμένα φάρμακα που μπορεί να επηρεάσουν την ακοή.
Ιογενείς λοιμώξεις, όπως εκείνες που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα ή τη γρίπη, έχουν επίσης εξεταστεί ως πιθανός παράγοντας σε ορισμένες περιπτώσεις.
Παράλληλα, προβλήματα όπως η συσσώρευση κυψελίδας ή η παρουσία υγρού στο μέσο αυτί μπορούν να προκαλέσουν μειωμένη ακοή. Ωστόσο, σε αυτές τις περιπτώσεις πρόκειται συνήθως για διαφορετικό τύπο απώλειας ακοής και όχι για νευροαισθητήρια απώλεια.
Τα συμπτώματα που μπορεί να εμφανιστούν
Η απότομη μείωση της ακοής μπορεί να συνοδεύεται από:
βουητό ή εμβοές στο αυτί,
αίσθημα πίεσης ή ότι το αυτί είναι «βουλωμένο»,
ζάλη,
διαταραχές στην ισορροπία,
δυσκολία στην κατανόηση της ομιλίας, ιδιαίτερα όταν υπάρχει θόρυβος γύρω,
ξαφνική επιδείνωση της ακοής μετά από πρόσφατη ασθένεια.
Ένα χαρακτηριστικό στοιχείο είναι ότι το πρόβλημα αφορά συχνά μόνο το ένα αυτί, γεγονός που μπορεί να γίνει αντιληπτό όταν το άτομο καλύψει το ένα αυτί και προσπαθήσει να ακούσει με το άλλο.
Σε περίπτωση που η ακοή μειωθεί ξαφνικά χωρίς προφανή λόγο, είναι σημαντικό να μην υπάρξει μεγάλη καθυστέρηση στην αναζήτηση ιατρικής βοήθειας.
Ο ΩΡΛ μπορεί να πραγματοποιήσει κλινική εξέταση και ακοόγραμμα, ώστε να διαπιστωθεί εάν πρόκειται για νευροαισθητήρια ή αγώγιμη απώλεια ακοής.
Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστούν επιπλέον εξετάσεις, όπως απεικονιστικός έλεγχος ή εξετάσεις αίματος, ανάλογα με τα ευρήματα και το ιστορικό του ασθενούς.
Η θεραπεία εξαρτάται από την αιτία και μπορεί, όταν κρίνεται απαραίτητο από τον γιατρό, να περιλαμβάνει κορτικοστεροειδή. Σε άλλες περιπτώσεις αντιμετωπίζεται η υποκείμενη αιτία που έχει εντοπιστεί.
Δεν είναι πάντα ένα απλό «βούλωμα»
Ένα από τα προβλήματα είναι ότι η ξαφνική απώλεια ακοής μπορεί εύκολα να αποδοθεί από τον ίδιο τον ασθενή σε κερί ή σε κάποιο προσωρινό πρόβλημα του αυτιού.
Ωστόσο, όταν η ακοή μειώνεται απότομα στο ένα αυτί, ιδιαίτερα όταν το σύμπτωμα συνοδεύεται από εμβοές ή ζάλη, χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση ώστε να αποκλειστούν σοβαρότερες αιτίες.
Η αιφνίδια απώλεια ακοής δεν σημαίνει ότι θα οδηγήσει απαραίτητα σε μόνιμη κώφωση. Η πρόγνωση εξαρτάται από την αιτία, τον βαθμό της απώλειας και την ανταπόκριση στη θεραπεία.
Σε κάθε περίπτωση, όποιος αντιληφθεί ξαφνική και ανεξήγητη απώλεια ακοής θα πρέπει να απευθυνθεί άμεσα σε γιατρό ή ΩΡΛ και να μην επιχειρήσει να αντιμετωπίσει μόνος του το πρόβλημα.
