Τον Χριστό να τον αισθανόμαστε σαν φίλο μας. Είναι φίλος μας. Το βεβαιώνει ο ίδιος, όταν λέει: «Εσείς είστε φίλοι μου …;» (Ιω. 15,14) Σαν φίλο να τον ατενίζομε και να τον πλησιάζομε. Πέφτομε; Αμαρτάνομε; Με οικειότητα, με αγάπη κι εμπιστοσύνη να τρέχομε κοντά του· όχι με φόβο ότι θα μας τιμωρήσει αλλά με θάρρος, που θα μας το δίδει η αίσθηση του φίλου. Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός
Ζούσε στη χώρα των Αλαμανών ένας ιερέας πολύ ενάρετος, ο Πελάγιος, που έτρεφε ξεχωριστή ευλάβεια στην Υπεραγία Θεοτόκο. Ο διάβολος όμως τον φθόνησε και του έσπειρε λογισμό απιστίας για τη θεία Κοινωνία. “Πώς είναι δυνατόν”, σκεφτόταν, “να γίνονται το ψωμί Σώμα και το κρασί Αίμα Χριστού”! Απ’ τους λογισμούς αυτούς έπεφτε σε μεγάλη θλίψη, αλλά δεν τολμούσε να συμβουλευθεί κανέναν άνθρωπο. Γι’ αυτό πρόστρεξε στην ίδια την Παναγία και την παρακάλεσε να τον πληροφορήσει σχετικά. Κάποια μέρα λοιπόν, ενώ λειτουργούσε, όταν έφτασε στο «Εξαιρέτως της Παναγίας αχράντου…», εξαφανίστηκε από το δισκάριο ο άγιος Άρτος. Ερεύνησε ο Πελάγιος τριγύρω, αλλά δεν Τον βρήκε. – Παναγία μου! φώναξε τρομαγμένος, γνωρίζω ότι για την ολιγοπιστία και την αμφιβολία μου με σιχάθηκε ο Χριστός κι έφυγε από μπροστά ...
Elder, did you tell anybody that war’s coming? That’s what we’ve heard. Is it true? I haven’t said anything, but people say what they want. Even if I knew something, who would I tell it to? It’s a barbaric thing, war, Elder. If people didn’t have this … ‘benign’ attitude as regards sin, they wouldn’t get as far as this barbaric thing. Even more barbaric is our moral turpitude. People are being destroyed, spiritually and bodily. Somebody told me: ‘They say Athens has become a jungle’, but nobody leaves. They call it a jungle but they all crowd in there together. What have people become? They’re like animals. You know what animals do? First, they go into the stable, and they produce dung ...
O πρωτοπρεσβύτερος Αντώνιος Χρήστου, Θεολόγος, ΜΑ (Ορθόδοξη Θεολογία) ΕΑΠ, μιλάει στην Πεμπτουσία για την εμπειρία του από τη διακονία του στο ΠΙΚΠΑ Βούλας.
Your browser does not support the audio element.
Many other people received miraculous help from Elder Joseph. Father Prokopios, a disciple of harsh Papa-Nikiphoros, once was strongly tempted to abandon his elder. So Papa-Ephraim (who was also a disciple of Papa-Nikiphoros) advised him: “Go over to Elder Joseph, do a prostration at his grave, and you will feel relief from your thoughts.” Father Prokopios did as he said, and he later described what had happened as follows: When I set off from Katounakia, a fragrance enveloped me. When I reached Geronda’s grave, I did a prostration. I told him my thought, prayed, and then returned to Katounakia. On my way back, the same fragrance surrounded me. When I entered my cell that fragrance was gone, but the temptation also disappeared. I was at ...
The West is in the throes of turmoil while the East sits in resignation and submission to fate. The West is continually feasting on the Tree of Knowledge and increasingly feels a hunger for knowledge. The East is seated under the Tree of Life but can’t reach the fruit. The West has a mania for organization. The East has a mania for the organism. The West is ceaselessly arranging external things, while its inner values are disappearing one after the other. The East ceaselessly cultivates its inner value, while the external ones are falling and being lost. The West is building monstrous Towers of Babel, but since these towers are built from unhewn stone, they tend to lean to one side and quickly collapse. ...
Αγαπητοί μου Αναγνώστες ανατρέχοντας στο αρχείο μας και βλέποντας τι άρθρο είχαμε γράψει πέρσι και με τι θέμα είχαμε ασχοληθεί τέτοια μέρα, αφορούσε την Εορτή της Αναλήψεως του Σωτήρος Χριστού. Όμως όσα και να γράψει κανείς γι αυτή την μεγάλη Δεσποτική Εορτή, όσο και να διαβάσει, όσα και να μελετήσει, πάλι θα υπολείπεται για να περιγράψει την φιλανθρωπία και ευεργεσία Του Θεού μας, σε εμάς το ανθρώπινο γένος. Επομένως αφού του φύλλο μας βγαίνει την Πέμπτη της Εορτής της Αναλήψεως θα εκμεταλλευτούμε αυτή την ευλογημένη συγκυρία προσπαθώντας βεβαίως να μην επαναλάβουμε τα ίδια με πέρσι, αλλά να φωτίσουμε και άλλες παραμέτρους της Μεγάλης αυτής της Εορτής. Ας ξεκινήσουμε: Με την Εορτή της Αναλήψεως, είναι γνωστό ότι επισφραγίζεται η επίγεια εν σώματι ...
Ο Κύριος και Σωτήρ μας Ιησούς Χριστός μας παρέδωσε τελείαν διδασκαλίαν περί της σωτηρίας μας. Και αυτά τα οποία μας εδίδαξε, ο Ίδιος πρώτα τα εφήρμοσε. Είναι «ο ποιήσας και διδάξας» (Πρβλ. Ματθ. ε΄ 19). Μας έφερε ως παράδειγμα αληθινής αγάπης τον Καλό Σαμαρείτη. Αλλά ο κατ’ εξοχήν Καλός Σαμαρείτης ήταν ο Ίδιος ο Κύριος, ο οποίος επήρε την βασανισμένη ανθρωπίνη φύσι από τους ληστάς, τους δαίμονας δηλαδή, τα πάθη, την κακία των ανθρώπων και την ανέστησε και την εζωοποίησε διά του σταυρικού Του θανάτου και της Αναστάσεώς Του. Όλοι γνωρίζομε τώρα ότι η τελεία χριστιανική αγάπη είναι καθολική, είναι αγάπη προς όλους, και προς τους εχθρούς μας ακόμη. Αυτό το γνωρίζομε όλοι, αλλά δυσκολευόμαστε να το βιώσουμε. Ακόμη και μεταξύ ...
Παρακολουθήστε το Γ΄ Μέρος από το 4o Ψηφιακό Αρχονταρίκι με την ομιλία του Γέροντα Εφραίμ Βατοπαιδινού. Ανταποκρινόμενος στα μηνύματα πολλών φίλων της Πεμπτουσίας, ο Καθηγούμενος της Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου Γέρων Εφραίμ, αποδέχθηκε την πρόσκληση να απευθύνει λόγο πνευματικό σε μία 4η Διαδικτυακή Σύναξη, η οποία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 30/05/20 και να συνομιλήσει με τους συμμετέχοντες.
Ο Άρειος γεννήθηκε στη Λιβύη μεταξύ του 250 και 260 μ.Χ., αν και αρκετοί ερευνητές θεωρούν πιθανή και τη δεκαετία του 270. Σπούδασε πιθανόν στη σχολή της Αλεξανδρείας. Δεν αποκλείεται να θέλησε να συμπληρώσει τη μόρφωσή του και στο άλλο σπουδαίο και μεγάλο κέντρο της εποχής εκείνης, την Αντιόχεια. Ήταν κάτοχος αξιόλογης παιδείας με ιδιαίτερη συμπάθεια προς την αριστοτελική φιλοσοφία. Εμφανίζεται στην εκκλησία της Αλεξανδρείας ως πρεσβύτερος της μεγάλης ενορίας της Βαυκάλεως μαζί όμως με το πρόβλημα της αιρετικής του διδασκαλίας σε ηλικία περίπου 60 ετών. Η πρώτη σημαντική μνεία του ονόματός του συνδέεται με την εμπλοκή του στη διαμάχη μεταξύ του αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας Πέτρου (300 – 311) και του επισκόπου Λυκοπόλεως Μελιτίου, εισηγητού του Μελιτιανού Σχίσματος, το έτος 306. Η ...
Αυτά όσον αφορά το πνευματικό μέρος, όμως αναδύεται ακόμα ένα ζήτημα που διαφοροποιεί τον Χριστιανισμό από τις θρησκείες, και είναι αυτό της ιστορικότητας. Ο Κύριος Ιησούς Χριστός είναι ιστορικό πρόσωπο, που γνωρίζουμε πότε και που έζησε και έδρασε, τα μέλη της οικογένειάς Του, τον τρόπο που πέθανε, τον τόπο ταφής Του και τι έπραξε μετά την Ανάστασή Του. Όλα αυτά τα πιστοποιούν αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρες, οι οποίοι πλήρωσαν αυτή τους την μαρτυρία με βασανιστήρια και θάνατο. Αυτή την άποψη συνυπογράφει ο Pascal λέγοντας: «πιστεύω τις ιστορίες που οι αυτόπτες μάρτυρές τους θυσιάστηκαν για χάρη τους». Αντιθέτως, οι θρησκείες του κόσμου ιδρύθηκαν από κάποιους ανθρώπους που έψαχναν την αλήθεια, είτε αυτοί ήταν στοχαστές είτε κάποιες άλλες εξέχουσες προσωπικότητες. Όμως, οι ...
Μια σημαντική λέξη στην Πίστη μας λέγεται Παράδοση. Μία λέξη που γενικά θυμίζει κάτι από το παρελθόν, κάτι για πολλούς ξεπερασμένο. Όμως αν μπροστά από την λέξη αυτή μπει η λέξη « Ιερά» , τότε αλλάζει τελείως το νόημα. «Ιερά Παράδοση» είναι όλη η Αλήθεια, συμπεριλαμβάνει όλο το «πιστεύω μας». Αυτή η Παράδοση είναι διαφορετική,έχει τις ρίζες της στο παρελθόν, έχει ένα ζωντανό παρόν και θα έχει σίγουρα μέλλον. Η «Ιερά Παράδοση» είναι ευρύτατος όρος, αφού περιέχει την Αγία Γραφή, τις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων, τα Πατερικά Κείμενα, την υμνολογία της Εκκλησίας. Είναι γραπτή και προφορική παράδοση. Κυρίως είναι κάτι « ζωντανό», είναι « ορθόδοξη ζωή». Μέσα στην Παλαιά Διαθήκη, πού είναι όπως είπαμε, μέρος της Ιεράς Παραδόσεως διαβάζουμε και μελετούμε ...
Η σύγχρονη και πλανεμένη, απατηλή παιδεία, απομακρύνει από το αληθινό φως, που «φωτίζει πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον», δεν το προσεγγίζει. Χωρίς τον Χριστό, κάθε παιδεία είναι μάταιη. Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης
Οι άγιοι μιλούν για πράγματα που πραγματικά είδαν και γνωρίζουν. Κι εγώ νομίζω, πως, αν δεν υπήρχε Θεός, δεν θα μιλούσαν καν γι’ Αυτόν στη γη. Οι άνθρωποι όμως θέλουν να ζουν σύμφωνα με το δικό τους θέλημα και γι’ αυτό λένε πως δεν υπάρχει Θεός, βεβαιώνοντας έτσι μάλλον πως υπάρχει. Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης
Μοναχή Ταρσώ η διά Χριστόν σαλή (1910-1989). (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Εδοκίμασα συγκλονιστική εμπειρία, όταν μια μέρα, κατά την επίσκεψη μου στην Ταρσώ, ενώ περίμενα με δύο ακόμη επισκέπτες να ιδώ την Ταρσώ, εκείνοι μου διηγήθηκαν το θανατηφόρο τροχαίο που τους συνέβη κατά τον ερχομό τους και πώς αυτοί εγλύτωσαν τον θάνατο ως εκ θαύματος. Όταν ήλθε η αδ. Ταρσώ και τους είδε, τους έψελνε τα νεκρώσιμα τροπάρια, λέγοντάς τους για το ατύχημα που έζησαν. Από το βιβλίο του Ιωάννου Κορναράκη, “Ταρσώ, η διά Χριστόν σαλή”, Άγιον Όρος.
‘The crisis of our time is nothing other than a privilege and a challenge for us, which hides within it the great gift of faith. It is a unique opportunity to prove our faith and to give the Almighty Lord the possibility to manifest His power in our weakness and poverty’, says Archimandrite Zacharias at his homily.
Knowing the wickedness of people, that is the evil that other people do, be it great or small, alters our reason. It saps our strength, because it’s incongruous as regards God.
Στον κόσμο της Δύσης και στην χώρα μας η Γιόγκα έγινε της μόδας. Τα διάφορα «κέντρα Γιόγκα» αυξάνουν συνεχώς, και καθώς προβάλλονται ακρίτως από τα μέσα ενημερώσεως δεν είναι λίγοι εκείνοι, ιδίως μάλιστα από τους κύκλους των «κουλτουριάρηδων», που μαζί με τις άλλες «καλλιτεχνικές», όπως ονομάζονται, επιδόσεις τους, κάνουν με σοβαροφάνεια και λίγη γιόγκα. Η ειρωνεία της σύγχρονης μετανεωτερικής εποχής του βορειοδυτικού κόσμου είναι ότι δίπλα στον ταχύτατο και εκθαμβωτικό ρυθμό της τεχνολογικής εξέλιξης δρουν και λειτουργούν επίσης ως ιδεολογικά υποκατάστατα της New Age και της παγκοσμιοποιημένης τάξης των πραγμάτων και διάφορες καινοφανείς μορφές θρησκευτικού συγκρητισμού και απόκρυφης γνώσης ασιατικού και άλλου μαγικοθρησκευτικού τύπου. Οι αντιλήψεις αυτές βολεύουν ιδιαίτερα τα συστήματα της σημερινής παγκοσμιοποιημένης τάξης πραγμάτων, και μάλιστα αυτά της κεφαλαιοκρατίας, ...
1. Γυμναστική. Στο δυτικό κόσμο η γιόγκα αρχικά παρουσιάστηκε σαν ένα είδος «γυμναστικής», σαν μέθοδος χαλαρώσεως και ψυχολογικής ηρεμήσεως. Η βασική της διαφορά από τη γνωστή γυμναστική βρίσκεται, έκτος των άλλων, στη χαρακτηριστική της ακινησία. Αρκετές από τις ασκήσεις της γιόγκα παρουσιάζουν αυτές καθαυτές ορισμένα θετικά αποτελέσματα πάνω σε μερικά άτομα – πράγμα που, άλλωστε, συμβαίνει και με ασκήσεις άλλων συστημάτων. Γενικά όμως οι ασκήσεις αυτές τοποθετούνται μέσα σ’ ένα πλαίσιο ινδουϊστικών αντιλήψεων και αποτελούν στάδια ενός ευρύτερου όλου, μιας γενικότερης πνευματικής πορείας. Στην πλήρη τους ανέλιξη αποσκοπούν πολύ μακρύτερα από τα όρια μιας σωματικής ευεξίας. Αυτά που προηγούνται στις ασκήσεις γιόγκα όπως κι αυτά που έπονται – τα οποία κατά κανόνα οι πολλοί αγνοούν – σχετίζονται στενά με συστήματα «διαλογισμού» ...
