Ιησούς Χριστός, Ο Βασιλεύς Βασιλευόντων και Μέγας Αρχιερεύς. (Ελληνικό Ινστιτούτο Βενετίας). (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Σ’ όλη τη ζωή του ο π. Νικόδημος Μαντίτσα, προετοιμαζόταν για το κοινό τέλος, ιδιαίτερα όταν πλησίαζε ο καιρός του. Ήταν ασθενής, αλλά ο νους του παρέμενε καθαρός και προσευχόταν συνεχώς. Κάποια νύχτα, είπε στις δύο μοναχές, που τον διακονούσαν: – Αδελφές, αγρυπνήστε αυτή τη νύχτα μαζί μου, διότι το πρωί, ώρα τρεις αναχωρώ· και έχω μεγάλη ανάγκη των προσευχών σας. Οι Αδελφές διάβαζαν ακατάπαυστα προσευχές, Χαιρετισμούς, Παρακλήσεις, Ψαλμούς, για να μη κοιμηθούν, αλλά και ο π. Νικόδημος προσευχόταν συνεχώς: «Κύριε Ιησού Χριστέ…», και κάπου κάπου ρωτούσε τι ώρα είναι. – Ετοίμασα το κερί και τα σπίρτο, διηγείτο μία μοναχή, για να τα έχω έτοιμα. Ό καιρός περνούσε ασυναίσθητα δώδεκα, μία, δύο… ...





















