Η οδός της ταπεινώσεως είναι η πιο σύντομη και ασφαλέστερη. Πώς λοιπόν έχει εμπόδια; Έχει μερικά. Πρώτον, διότι είμαστε άνθρωποι και όχι άγγελοι, και δεύτερον, επειδή έχουμε πολλές κακές και παλαιότερες συνήθειες, οι οποίες μας γίνονται εμπόδιο στο δρόμο που βαδίζουμε. Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος
Κήρυγμα Μητροπολίτου Γλυφάδας κ. Παύλου στην αγρυπνία προς τιμήν του Οσίου Πορφυρίου ΑΓΙΕ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΡΕΣΒΕΥΕ ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ Η αιτία της αρπαγής ενός Αγίου από τον πρόσκαιρο τούτον κόσμο, είναι πάντα η αγάπη του για το Θεό. Καθοριστικός παράγοντας στο μέτρο αυτής της αγάπης, είναι η συμπόρευση των λόγων του και των πράξεών του. Κριτήριο αλάνθαστο στην κατάταξη ενός κοινού θνητού στο χορό των φίλων του Θεού, η έξωθεν καλή μαρτυρία, η παραδοχή δηλαδή από το πλήρωμα της εκκλησίας, της ορθόδοξης συμπεριφοράς ενός χριστιανού. Η οικουμενική αναγνώριση της οσιακής ζωής, του σήμερα τιμωμένου Αγίου Πορφυρίου, ήλθε ως φυσικό επακόλουθο της διάχυτης και εμφανέστατης πραγματικότητος, η οποία φεγγοβολούσε καθημερινά στο πρόσωπο του Καυσοκαλυβίτου ασκητού. Και η αλήθεια αυτή, δεν ήταν άλλη από τον σφοδρό ...
Κήρυγμα Μητροπολίτου Γλυφάδας κ. Παύλου στην αγρυπνία προς τιμήν του Οσίου Πορφυρίου ΑΓΙΕ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΡΕΣΒΕΥΕ ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ Η αιτία της αρπαγής ενός Αγίου από τον πρόσκαιρο τούτον κόσμο, είναι πάντα η αγάπη του για το Θεό. Καθοριστικός παράγοντας στο μέτρο αυτής της αγάπης, είναι η συμπόρευση των λόγων του και των πράξεών του. Κριτήριο αλάνθαστο στην κατάταξη ενός κοινού θνητού στο χορό των φίλων του Θεού, η έξωθεν καλή μαρτυρία, η παραδοχή δηλαδή από το πλήρωμα της εκκλησίας, της ορθόδοξης συμπεριφοράς ενός χριστιανού. Η οικουμενική αναγνώριση της οσιακής ζωής, του σήμερα τιμωμένου Αγίου Πορφυρίου, ήλθε ως φυσικό επακόλουθο της διάχυτης και εμφανέστατης πραγματικότητος, η οποία φεγγοβολούσε καθημερινά στο πρόσωπο του Καυσοκαλυβίτου ασκητού. Και η αλήθεια αυτή, δεν ήταν άλλη από τον σφοδρό ...
Η δικαιολογία δεν είναι γραμμένη στη Γραφή. Οι άγιοι όχι μόνο δεν δικαιολογούνται, αλλά υποφέρουν εκουσίως για τους άλλους. Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης
Η δικαιολογία δεν είναι γραμμένη στη Γραφή. Οι άγιοι όχι μόνο δεν δικαιολογούνται, αλλά υποφέρουν εκουσίως για τους άλλους. Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης
Να τιμάς τον πλησίον σου σαν εικόνα του Θεού, αλλά να τον τιμάς μέσα στη ψυχή σου, αόρατα στους άλλους, φανερά μόνο στη συνείδησή σου. Η απόδοση τιμής ας είναι μυστική αλλά και ειλικρινής, ας ανταποκρίνεται δηλαδή στην πραγματική ψυχική σου διάθεση. Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ
Να τιμάς τον πλησίον σου σαν εικόνα του Θεού, αλλά να τον τιμάς μέσα στη ψυχή σου, αόρατα στους άλλους, φανερά μόνο στη συνείδησή σου. Η απόδοση τιμής ας είναι μυστική αλλά και ειλικρινής, ας ανταποκρίνεται δηλαδή στην πραγματική ψυχική σου διάθεση. Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ
Ο χριστιανισμός δεν είναι σύστημα φιλοσοφικό, ούτε στηρίζεται μόνο στη γνωστική δυνατότητα του ανθρώπου, αλλά περισσότερο στη θέληση και στα συναισθήματά του. Διότι ο χριστιανισμός δεν έχει ως αρχή του απλά την μόρφωση του πνεύματος αλλά και τη διάπλαση της καρδιάς. Γι’ αυτό δεν απαιτεί από τους πιστούς μόνο να γνωρίζουν τις θεωρίες του αλλά ζητά την εφαρμογή τους. Άγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως ο θαυματουργός
Ο χριστιανισμός δεν είναι σύστημα φιλοσοφικό, ούτε στηρίζεται μόνο στη γνωστική δυνατότητα του ανθρώπου, αλλά περισσότερο στη θέληση και στα συναισθήματά του. Διότι ο χριστιανισμός δεν έχει ως αρχή του απλά την μόρφωση του πνεύματος αλλά και τη διάπλαση της καρδιάς. Γι’ αυτό δεν απαιτεί από τους πιστούς μόνο να γνωρίζουν τις θεωρίες του αλλά ζητά την εφαρμογή τους. Άγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως ο θαυματουργός
Το περιβάλλον, μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε σωματικά και ψυχικά ο άγιος Θεόληπτος, αφ’ ενός μεν του επέτρεψε να ενδιατρίψει στα κείμενα των συγγραφέων της εκκλησιαστικής παραδόσεως, αφ’ ετέρου δε τον ώθησε να εισέλθει από νεαρή ήδη ηλικία στον στίβο της έμπρακτης χριστιανικής ηθικής, όπου οι επιδόσεις του «ως εν σκιαγραφίαις δη τισι και προχαράγμασι τον ύστερον τέλειον άνθρωπον εδήλου Θεού» . Χειροτονήθηκε διάκονος και έζησε στην αρχή ως έγγαμος. Ήταν 25 ετών όταν στον οικουμενικό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως ανήλθε ο Ιωάννης Βέκκος (1275). Ο φιλενωτικός προσανατολισμός των θεολογικών του απόψεων , καθώς και η απόφαση του αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ του Παλαιολόγου να επιβάλλει τις απόψεις αυτές διά της βίας, βύθισε την ταλαιπωρημένη αυτοκρατορία σε μία άβυσσο διχασμού και εγκλημάτων. Οι εξορίες, ...
Το περιβάλλον, μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε σωματικά και ψυχικά ο άγιος Θεόληπτος, αφ’ ενός μεν του επέτρεψε να ενδιατρίψει στα κείμενα των συγγραφέων της εκκλησιαστικής παραδόσεως, αφ’ ετέρου δε τον ώθησε να εισέλθει από νεαρή ήδη ηλικία στον στίβο της έμπρακτης χριστιανικής ηθικής, όπου οι επιδόσεις του «ως εν σκιαγραφίαις δη τισι και προχαράγμασι τον ύστερον τέλειον άνθρωπον εδήλου Θεού» . Χειροτονήθηκε διάκονος και έζησε στην αρχή ως έγγαμος. Ήταν 25 ετών όταν στον οικουμενικό θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως ανήλθε ο Ιωάννης Βέκκος (1275). Ο φιλενωτικός προσανατολισμός των θεολογικών του απόψεων , καθώς και η απόφαση του αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ του Παλαιολόγου να επιβάλλει τις απόψεις αυτές διά της βίας, βύθισε την ταλαιπωρημένη αυτοκρατορία σε μία άβυσσο διχασμού και εγκλημάτων. Οι εξορίες, ...
Ας ξεκινήσουμε από την Τριαδολογία, την οποία σήμερα παραποιούν και συσκοτίζουν μερικοί, με καινοφανείς ιδέες και πρωτάκουστες αντιλήψεις, οι οποίες και συνιστούν αλλοτρίωση, απομάκρυνση από την παραδεδομένη πίστη. Μια μέρα λοιπόν ρώτησα τον Γέροντα, αν κατά την στιγμή της Σταύρωσης του Υιού Του, ο Θεός-Πατήρ υπέφερε. Είχα μεγάλη απορία να μάθω αν ο Θεός-Πατήρ, που βέβαια δεν σαρκώθηκε, έμεινε «απαθής» απέναντι στο δράμα του Υιού Του (καθώς, όπως γνωρίζουμε, η Θεότητα είναι «απαθής»), ή αν όντως και Αυτός «πόνεσε», για να χρησιμοποιήσω αυτή την απλή, αλλά πολύ δυνατή λέξη. Ο Γέροντας ανενδοίαστα μου απάντησε «ναι, πόνεσε», και τότε τον ρώτησα πώς μπόρεσε να συμβεί αυτό στη μη παθητή θεία φύση. Ο Γέροντας μου απάντησε ξανά ότι, όντως, ο Θεός-Πατήρ «στενοχωρήθηκε» (άλλη ...
Ας ξεκινήσουμε από την Τριαδολογία, την οποία σήμερα παραποιούν και συσκοτίζουν μερικοί, με καινοφανείς ιδέες και πρωτάκουστες αντιλήψεις, οι οποίες και συνιστούν αλλοτρίωση, απομάκρυνση από την παραδεδομένη πίστη. Μια μέρα λοιπόν ρώτησα τον Γέροντα, αν κατά την στιγμή της Σταύρωσης του Υιού Του, ο Θεός-Πατήρ υπέφερε. Είχα μεγάλη απορία να μάθω αν ο Θεός-Πατήρ, που βέβαια δεν σαρκώθηκε, έμεινε «απαθής» απέναντι στο δράμα του Υιού Του (καθώς, όπως γνωρίζουμε, η Θεότητα είναι «απαθής»), ή αν όντως και Αυτός «πόνεσε», για να χρησιμοποιήσω αυτή την απλή, αλλά πολύ δυνατή λέξη. Ο Γέροντας ανενδοίαστα μου απάντησε «ναι, πόνεσε», και τότε τον ρώτησα πώς μπόρεσε να συμβεί αυτό στη μη παθητή θεία φύση. Ο Γέροντας μου απάντησε ξανά ότι, όντως, ο Θεός-Πατήρ «στενοχωρήθηκε» (άλλη ...
Μουσικές Βυζαντινές Διαδρομές με τον Άκη Ν. Λιλιόπουλο, Πρωτοψάλτη-Καθηγητή Γεν. Γραμματέα ΟΜΣΙΕ. Καλεσμένος στην δεύτερη εκπομπή ο Άρχων Μουσικοδιδάσκαλος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας κ. Χουρμούζιος (Χάρης) Νταραβάνογλου.
Μουσικές Βυζαντινές Διαδρομές με τον Άκη Ν. Λιλιόπουλο, Πρωτοψάλτη-Καθηγητή Γεν. Γραμματέα ΟΜΣΙΕ. Καλεσμένος στην δεύτερη εκπομπή ο Άρχων Μουσικοδιδάσκαλος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας κ. Χουρμούζιος (Χάρης) Νταραβάνογλου.
(Από την εποχή που υπηρετούσαμε τη στρατιωτική μας θητεία, έχουν έντονα αποτυπωθεί στη μνήμη μας, συζητήσεις μεταξύ συστρατιωτών, που αναφέρονται στην κορυφαία παραβολή του Ασώτου. Μετά από 50 χρόνια τις καταγράφουμε με νοσταλγία και τις προσφέρουμε προς σχολιασμό). Ήταν Αύγουστος του 1969. Η Μονάδα μας είχε πάει μια βδομάδα, στο λεγόμενο καταυλισμό, σ΄ένα γήλοφο, λίγα χιλιόμετρα έξω από το Ηράκλειο της Κρήτης. Είχαμε απλώσει τις σκηνές μας στην πλαγιά του γηλόφου, για να εκπαιδευτούμε, κάτω από πραγματικές συνθήκες εκστρατείας. Τα βράδια, πριν και μετά το σιωπητήριο σάλπισμα, κάναμε χαμηλόφωνα συζητήσεις, με τους ομόσκηνους ή τους παρασκηνίτες μας, συνήθως για θέματα άσχετα με τη στρατιωτική ζωή. Ένα από εκείνα τα βράδια, το φεγγαρόφωτο, υπόφωσκε στην πλαγιά τού καταυλισμού και έκανε ορατές τις «Ξυλοκερατιές», ...
(Από την εποχή που υπηρετούσαμε τη στρατιωτική μας θητεία, έχουν έντονα αποτυπωθεί στη μνήμη μας, συζητήσεις μεταξύ συστρατιωτών, που αναφέρονται στην κορυφαία παραβολή του Ασώτου. Μετά από 50 χρόνια τις καταγράφουμε με νοσταλγία και τις προσφέρουμε προς σχολιασμό). Ήταν Αύγουστος του 1969. Η Μονάδα μας είχε πάει μια βδομάδα, στο λεγόμενο καταυλισμό, σ΄ένα γήλοφο, λίγα χιλιόμετρα έξω από το Ηράκλειο της Κρήτης. Είχαμε απλώσει τις σκηνές μας στην πλαγιά του γηλόφου, για να εκπαιδευτούμε, κάτω από πραγματικές συνθήκες εκστρατείας. Τα βράδια, πριν και μετά το σιωπητήριο σάλπισμα, κάναμε χαμηλόφωνα συζητήσεις, με τους ομόσκηνους ή τους παρασκηνίτες μας, συνήθως για θέματα άσχετα με τη στρατιωτική ζωή. Ένα από εκείνα τα βράδια, το φεγγαρόφωτο, υπόφωσκε στην πλαγιά τού καταυλισμού και έκανε ορατές τις «Ξυλοκερατιές», ...
Ο αρχιμανδρίτης Ιάκωβος Κανάκης, Δρ. Θεολογίας και πρωτοσύγκελλος Ι.Μ. Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, στο τέταρτο μέρος της σειράς «Ερευνάτε τας Γραφάς» κάνει αναφορά στο βιβλίο της Εξόδου στην Παλαιά Διαθήκη.
Ο αρχιμανδρίτης Ιάκωβος Κανάκης, Δρ. Θεολογίας και πρωτοσύγκελλος Ι.Μ. Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, στο τέταρτο μέρος της σειράς «Ερευνάτε τας Γραφάς» κάνει αναφορά στο βιβλίο της Εξόδου στην Παλαιά Διαθήκη.
Ο μακαριστός Γέρων Γρηγόριος Γρηγοριάτης μιλάει για την άπειρη αγάπη του Θεού προς τον άνθρωπο, για τους τρόπους με τους οποίους εκφράζεται η αγάπη αυτή σε όλη την δημιουργία και για τα μέσα που χρησιμοποιεί ο Θεός ώστε να ελκύσει τον άνθρωπο στην βασιλική οδό της όντως ζωής. Your browser does not support the audio element.
