Γ. Η διδασκαλία του Γέροντος περί του πνευματικού Πατρός Η διαχρονία αυτή του γέροντος Αιμιλιανού κυριολεκτικά τον εντάσσει στη χορεία της γεροντικής παράδοσης , καθώς συγκεντρώνει στο πρόσωπό του τα γνωρίσματα του πατρός- κριτού-ιατρού και διδασκάλου. Με πλήρη επίγνωση του χαρίσματος της πατρότητος ο γέροντας ανέπτυξε τη δραστηριότητά του στον κόσμο αλλά πάντοτε το επίκεντρο και το εντρύφημά του ήταν το μοναστήρι. Τα κείμενά του περιλαμβάνουν ποσοστιαία μεγαλύτερη και πληρέστερη διδασκαλία για το ρόλο του Γεροντα στη ζωή των μοναχών. Όμως τα πάντα , κατά αναλογία, μπορούν να προσαρμοσθούν κατά το πλείστον και στη ζωή των υπ’ αυτού καθοδηγουμένων λαϊκών , γιατί το εμπειρικό βίωμα του π. Αιμιλιανού είναι ενιαίο. Όπως για την πνευματική ζωή του πιστού όρος sine qua non είναι ...
