Ορθοδοξία και Ορθοπραξία

Ο κατά κόσμον Ιωάννης Γιαχόπουλος του Αντωνίου και της Αικατερίνης γεννήθηκε στην Πρεμετή Β. Ηπείρου το 1874. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Το 1900 εκάρη μοναχός. Το 1907 ακολούθησε τον μητροπολίτη Τραπεζούντος και μετέπειτα Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντίνο ς' (+1930), ο οποίος τον προήγαγε σε μητροπολίτη Μιλητουπόλεως. Ως πατριαρχικός απεσταλμένος στην Κορυτσά εργάσθηκε επίμονα και υπομονετικά υπέρ ανορθώσεως των πιστών. Οι Αλβανοί όμως τον έδιωξαν. Απεσύρθη στο Άγιον Όρος το 1930, κι έμεινε στην αρχή στο Λαυριώτικο Κελλί του Αγίου Ευσταθίου-Μυλοποτάμου, όπου είχε μήνες εξόριστος και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Ιωακείμ ο Γ΄. Κατόπιν, το 1935, διέμεινε στο Κελλί του Αγίου Ελευθερίου-Βουλευτηρίων, στην παραλία της σκήτης, της Αγίας Άννης. Έμεινε στο Άγιον Όρος περί τις τρεις δεκαετίες. Η εκεί παραμονή του διακρίνεται ...

Το να διακρίνεται κανείς σ’ ένα αντίξοο περιβάλλον δεν είναι μικρή υπόθεση. Έτσι κι εμείς, παρότι αρκετά νέοι τότε, νομίζουμε πως διακρίναμε αυτή τη σημαντική διαφορά σε αυτόν τον καλό παπά. Ο κατά κόσμον Νέστωρ Τασούδης του Βασιλείου και της Αναστασίας γεννήθηκε στο χωριό Αδάμ της Χαλκιδικής το 1903. Προσήλθε στη μονή Δοχειαρίου το 1920. Εκάρη μοναχός το 1921. Διάκονος χειροτονήθη­κε στην πανήγυρη των Αρχαγγέλων, στις 8.11.1926. Πρεσβύτερος χει­ροτονήθηκε πάλι στην πανήγυρη των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, στις 8.11.1930. Συνήθως λειτουργούσε με δάκρυα. Ήταν καλός ψάλτης και ασχολήθηκε με την αντιγραφή μουσικών χειρογράφων. Ανεπαύθη εν Κυρίω στις 20.1.1977. Όσοι τον γνώρισαν έχουν ένα καλό λόγο να πουν γι’ αυτόν. Δύο Αγιοπαυλίτες μοναχοί, που επισκέφθηκαν προσκυνηματικά τη μονή Δοχειαρίου το θέρος του 1974, αναφέρουν με ...

Κατά κόσμον ονομαζόταν Σάββας Ιωσηφίδης του Φωτίου και της Παρθένας. Γεννήθηκε το 1911 στο χωριό Ντεμίρ Καπού (Σιδηρά Πύλη) της επαρχίας Καρς του Πόντου. Ο παππούς του κάποτε, ημέρα μνήμης της Αγίας Αικατερίνης, είχε ένα θαυμαστό περιστατικό. Είχε ζώα προς βιοπορισμό. Εργαζόμενος στο βουστάσιο, έγινε μία λάμψη και παρουσιάσθηκε μία υψηλή γυναίκα με γαλάζια ενδυμασία. Ο παπ­πούς έπεσε χάμω ως νεκρός και μάλιστα τον ετοίμαζαν για την κηδεία του. Αργότερα συνήλθε και είπε πως είδε την αγία και τον επέπληξε, που εργαζόταν την ημέρα της εορτής της. Από τότε όλη η οικογένεια τιμούσε ιδιαιτέρως με αργία τη μνήμη της Αγίας Αικατερίνης. Είχε εφτά αδέλφια. Ο ένας φονεύθηκε στην Αλβανία το 1940 και ένας άλλος στη γερμανική κατοχή για την αντιστασιακή ...

Κατά κόσμον ονομαζόταν Βασίλειος Αθανασίου Ριζόγλου. Ο μακάριος αυτός Γέροντας γεννήθηκε στα Κούκλινα Στενημάχου της Α. Θράκης το 1886. Νέος, πρόσφυγας, ξένος και φτωχός πήγε στη Θεσσαλονίκη και προσκύνησε στο ναό του Αγίου Δημητρίου. Προσήλθε στην Ιερά μονή του Αγίου Γεωργίου-Ξενοφώντος το 1910. Εκάρη μοναχός το 1912. Διετέλεσε προϊστάμενος της μονής του έως το 1977 και αντιπρόσωπος στην Ιερά Κοινότητα. Μέχρι τα βαθιά του γεράματα διακόνησε τη μονή της μετανοίας του με αγάπη, προθυμία και αφοσίωση. Τον θυμόμαστε με ζέση να προσέρχεται στο Καθολικό για τις καθημερινές, πολύωρες, ιερές ακολουθίες. Με συγκίνηση διηγείτο ότι το 1927 προσβλήθηκε με πολλούς πατέρες της μονής από ελονοσία και πολλοί πέθαναν. Λιτανέυσαν, τότε, τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Οδηγήτριας γύρω από τα τείχη της μονής ...