Simbolism: Arhanghelul Mihail (Michael) este prin excelenţă luptătorul luminii, care triumfă asupra obscurităţii forţelor răului. În icoane, el ţine în...
Simbolism: Arhanghelul Mihail (Michael) este prin excelenţă luptătorul luminii, care triumfă asupra obscurităţii forţelor răului. În icoane, el ţine în...
Symbolism: The Archangel Michael is in excellent light fighter, which triumphs over evil forces obscurity. The icons, he takes in...
Τη Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2025 και ώρα 8:00 μ.μ., η ΙΕΡΑ ΜΕΓΙΣΤΗ ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ διοργανώνει μία ξεχωριστή βραδιά αφιερωμένη στον Άγιο...
Ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου Γέροντας Εφραίμ μίλησε σε σύναξη ιερέων που πραγματοποιήθηκε σε χώρο εκδηλώσεων στην Τιφλίδα το...
του π. Αθανασίου Γιουσμά Η πίστη μας είναι όντως ένα μυστήριο! Αρκετά τα άγνωστα και πάμπολλα τα κεκρυμμένα… Γνωρίζουμε και...
Βιβλίον περιέχον την ιστορίαν του Τωβίτ, υιού του Τωβιήλ, υιού του Ανανιήλ, υιού του Αδουήλ, υιού του Γαβαήλ, από την...
Ο Όσιος Αμβρόσιος, ο Κύπριος Η μνήμη του τιμάται στις 7 Νοεμβρίου. Τούς αφανείς ήρωες της πίστεως ο Κύριός μας τους καθιστά εμφανείς, για να δοξάσει τα κατορθώματά τους και να μας διαβεβαιώσει ότι «Ουκ έστι κτίσις αφανής ενώπιον Αυτού, πάντα δε γυμνά και τετραχηλισμένα τοις οφθαλμοίς Αυτού» (Εβρ. δ΄ 13). Ο Θεός μας, «ο ετάζων καρδίας και νεφρούς» (Ψαλμ. 7, 9 ), Αυτός που γνωρίζει τα εσώβαθα των καρδιών μας και το βάθος των λογισμών μας, τιμά και βραβεύει τους ταπεινούς και αφανείς δούλους Του και το μεγάλο βραβείο Του δεν είναι άλλο από το «βραβείον της άνω κλήσεως» (Φιλιπ. γ΄ 14). Καθενός μας βλέπει τα έργα και τις επιθυμίες και τα κρυπτά μας και μας τα ανταποδίδει στα φανερά, κατά ...
Eις τον Iέρωνα. Ω πως, Ιερων ουδέν εξ ευτολμίας Άτολμον είδεν, ουδ’ αγενές προς ξίφος! Eις τους τριακονταδύω. Δια ξίφους...
Στην γυναικεία Ιερά Μονή Αγίας Θέκλης στο «Καλαμόνι» της Tιφλίδας, υποδέχθηκαν με μεγάλη συγκίνηση τον Γέροντα Εφραίμ τον Βατοπαιδινό με...
Από το χωριό Συκές, της επαρχίας των παλαιών Χύτρων, της σημερινής σκλαβωμένης Κυθρέας της Κύπρου, καταγόταν ο σήμερα εορταζόμενος Άγιος...
Γεννήθηκε στις 30.10.1860 στο Ιρκούτσκ της Σιβηρίας. Μικρός έμεινε ορφανός από τους γονείς του και ζούσε με τα πέντε αδέλφια...
Εορτάζει στις 6 Νοεμβρίου εκάστου έτους. Την εις φάρυγγα Παύλος αυχών αγχόνην, Λυει φάρυγξι ρευμάτων την αγχόνην. Ούνεκα...
Στην μεγάλη ευλογία που λαμβάνει ο άνθρωπος όταν συμμετέχει στη Θεία Λειτουργία αναφέρθηκε ο Γέρων Εφραίμ Βατοπαιδινός κατά την ομιλία...
Το Άγιον Όρος επισκέπτεται ο ομογενής Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, Μιχαήλ Ρήγας, ο οποίος πριν λίγες ημέρες...
Στον Ι.Ν Αγίου Γεωργίου «Kashveti» λειτούργησε ο Γέροντας Εφραίμ όπου πλήθος Γεωργιανοί συμμετείχαν στη Θεία Λειτουργία και κοινώνησαν των Άχραντων...
Ασυνδυάστους συζύγους κτείνει ξίφος, Την ψυχικήν σύζευξιν ηγαπηκότας. Τμήθη Επιστήμη Γαλακτίων τ’ ενί πέμπτη. Βιογραφία Οι Άγιοι Γαλακτίων και...
Ο ενενηντάχρονος Γέροντας Χαραλάμπης Νεοσκητιώτης Ο κατά κόσμον Δημήτριος Παναγιώτου Λυγερός γεννήθηκε στο Πλωμάρι της Μυτιλήνης το 1871. Είχε εφτά αδέλφια. Στην Καλύβη του Αγίου Χαραλάμπους-Χαλδέζων της Νέας Σκήτης ήλθε το 1888. Εκάρη μοναχός το 1889. Ήταν εξαίρετος αγιογράφος. Αγιογράφησε εικόνες σε πολλούς ναούς της Ελλάδος. Για την αγιογραφική του τέχνη βραβεύθηκε από διεθνή έκθεση αγιογραφίας στη Θεσσαλονίκη. Ήταν ευλαβής μοναχός και ό,τι ζητούσε από τον Θεό τού το έκανε, όπως λέγουν. Το 1937, σε μία πανήγυρη του Αγίου Χαραλάμπους, δεν είχαν ψάρια για την εορτή. Πήγε στην εικόνα του αγίου και τον παρακάλεσε θερμά. Ο άγιος παρουσιάσθηκε σ’ έναν ψαρά και του είπε να πάει ψάρια στην Καλύβη των Χαλδέζων. Όταν ο ψαράς πήγε τα ψάρια και θέλησε να προσκυνήσει ...
Στην Θεία Λειτουργία που τελέστηκε στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Samtavisi της Τιφλίδας την Δευτέρα, στις 3 Νοεμβρίου 2025, λειτούργησε ο...
Η τηλεοπτική σειρά “Άγιος Παΐσιος – Από τα Φάρασα στον ουρανό” έκανε πρεμιέρα στη Γεωργία στο κρατικό κανάλι IMEDI εχθές,...
Μοναχός Δημήτριος Γρηγοριάτης, εκκληασιαστικός στο ναό του Πρωτάτου. Μόλις πέντε ετών, καθώς διηγείται ο ίδιος, είχε την πρώτη δαιμονική εμπειρία. Έμεινε σε όλη του τη ζωή ένα χαριτωμένο παιδί. Το πλησίασμα κοντά του ήταν ευχάριστο, ειρηνικό, ιλαρό. Ανέπαυε. Δεν έλεγε πολλά. Είχε συνήθως σκυμμένο το κεφάλι του. Όταν λίγο μιλούσε, χαμογελούσε γλυκά. Προσευχόταν. Αυτός ήταν ο μοναχός Δημήτριος Γρηγοριάτης. Προσήλθε στη μονή το 1953 κι εκάρη μοναχός το επόμενο έτος. Αγαπούσε υπερβολικά τον Χριστό. Αγαπούσε το μοναχικό σχήμα. Αγαπούσε το κομποσχοίνι. Κοινωνούσε κι αισθανόταν τον Χριστό μέσα του. Η ασθένεια τον έκανε να συνδεθεί πιο πολύ με τον Χριστό. «Ο νους μου», έλεγε, «δεν φεύγει εδώ κι εκεί, αλλά μένει πάντοτε κοντά στον Χριστό». Η ξαφνική ασθένεια τον πονούσε και τον ...