Ορθοδοξία και Ορθοπραξία

Ο κατά κόσμον Ανδρέας Χατζηθεοδουλίδης του Χρήστου γεννήθηκε στην  Ακαπνού της Κύπρου το 1891. Είχε τρία αδέλφια κληρικούς. Νέος ήλθε, το 1909, με άλλους Κύπριους αδελφούς στην Καλύβη των Αγίων Αναργύρων της σκήτης του Αγίου Παντελεήμονος-Κουτλουμουσίου, όπου εκάρη μοναχός το 1910. Λόγω προβλημάτων που είχαν από την έλλειψη νερού και για μεγαλύτερη ησυχία πήγε στην Καλύβη του Αγίου Γεωργίου (Θασίτου) της ησυχαστικής Καψάλας. Απέκτησε τετραμελή ευλαβή συνοδεία. Ο υποτακτικός του παπα-Ιωάσαφ ένα αυγουστιάτικο δειλινό του 2009 μας διηγήθηκε τα του βίου του. Όταν κάποτε τον επισκέφθηκαν συγγενείς του κι επίμονα επί μία εβδομάδα τον παρακαλούσαν να δεχθεί να τον φωτογραφίσουν, για να πάνε τη φωτογραφία του στ’ αδέλφιά του, δεν δέχθηκε και τους είπε: «Εμείς οι μοναχοί είμεθα νεκροί άταφοι. Οι ...

  Γεννήθηκε στον Χορτιάτη Θεσσαλονίκης το 1868. Υιός του ιερέως Δημητρίου, πατρός επτά τέκνων. Κατά κόσμον ονομαζόταν Άγγελος Παπαδημητρίου. Στην ιερά μονή Ιβήρων προσήλθε το 1885. Μοναχός εκάρη το 1887. Γέροντα είχε τον Κεφαλλονίτη Κύριλλο (+1908). Σπού­δασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Όταν αποφοίτησε, επέστρεψε στη μονή του και είχε το διακόνημα του βιβλιοθηκάριου. Το 1898 διο­ρίσθηκε αρχιγραμματεύς στην Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους επί τετραετία. Το 1902 ανέλαβε καθήκοντα γραμματέως στη μονή του ως το 1914 και στη συνέχεια οικονόμου του μετοχίου του Αγίου Ιωάννου στη Σπάρτη. Το 1907 εξελέγη προϊστάμενος της μεγάλης και αρχαίας μονής του. Το 1918 ήταν ένας των μελών της επιτροπής συντάξεως του Καταστατικού Χάρτου του Αγίου Όρους. Επί Πατριάρχου Μελετίου Δ' (1921-1923) διορίσθηκε ηγούμενος της ...

Μοναχός Παρθένιος Νεοσκητιώτης Γεννήθηκε στην κωμόπολη Λύση της επαρχίας Αμμοχώστου Κύπρου το 1888. Ο κατά κόσμον Παναγιώτης του Μιχαήλ Χατζηπαπαγιάννης Μιχαηλίδης καταγόταν από λευϊτικό γένος. Γεννήθηκε με πιο κοντό το ένα του πόδι. Έτσι σε όλη του τη ζωή χώλαινε. Η σκληροκαρδία των ανθρώπων άφηνε ειρωνικά χαμόγελα για την κατάστασή του. Δεν μπορούσε μικρός να παίξει άνετα με τ’ άλλα παιδιά. Η αγαθή μητέρα του τον έμαθε από νωρίς να προσεύχεται, να νηστεύει, να εκκλησιάζεται τακτικά. Του δίδαξε να εργάζεται τίμια και να συγχωρεί εγκάρδια. Αγαπούσε να ψέλνει και όχι να τραγουδά. Ο θάνατος της μητέρας του τον λύπησε βαθιά. Η μητριά του δεν του φερόταν τόσο καλά. Δω­δεκάχρονος έμαθε την τσαγκαρική τέχνη. Ποτέ δεν λησμονούσε την προσευχή. Μετά τον ...