Συναξαριακές Μορφές

  Μοναχός Ιλαρίων Ξενοφωντινοσκητιώτης (1877 – 1 Αυγούστου 1957) Ο κατά κόσμον Γρηγόριος Πούνης του Γεωργίου και της Βασιλικής γεννήθηκε στο Οφρύνειο (Ρέγκιοϊ) Δαρδανελίων το 1877. Από το Οφρύνειο είχαν έλθει περίπου είκοσι μοναχοί στο Άγιον Όρος, που διακρίνονταν για τη λογιότητα και την αρετή τους. Στο Οφρύνειο όλοι οι κάτοικοι ήταν χριστιανοί. Το 1896 ήλθε στο Άγιον Όρος και μόνασε στην Καλύβη των Αγίων Αποστόλων της Ξενοφωντινής σκήτης του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Πήγε εκεί γιατί Γέροντας της Καλύβης ήταν ο λίαν ενάρετος ιερομόναχος Ακάκιος († 1927), που ήταν συγγενής του, καθώς και οι αυτάδελφοι πρώην Λαυριώτες και συμπατριώτες του Γρηγόριος και Ιλαρίων, όπως και ο Γέροντας Γρηγόριος († 1990), που μας τα διηγήθηκε. Ο Ιλαρίων εκάρη μοναχός το 1898. Ο Ιλαρίων έζησε ...

  Ιερομόναχος Γαβριήλ († 1956) Ο κατά κόσμον Γεώργιος Κάρτσωνας του Διονυσίου και της Ελένης γεννήθηκε στα Αρφαρά της Μεσσηνίας το 1877 από πολύτεκνους και ευσεβείς γονείς. Ο πατέρας του ήταν ο τελευταίος δήμαρχος φουστανέλας της πόλης τους. Προσήλθε στην Καλύβη του Αγίου Γεωργίου της σκήτης της Αγίας Άννης το 1896. Εκάρη μοναχός από τον Γέροντα Γεράσιμο († 1917) το 1899. Χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος το 1901. Αργότερα κατεστάθη και Πνευματικός. Ασκήτευε μαζί με τους τρεις καλούς κατά σάρκα αδελφούς του: τους ιερομονάχους Σεραφείμ († 1966), που ήλθε το 1902, και Διονύσιο († 1959), που ήλθε το 1904, και τον μοναχό Χρυσόστομο († 1941). Φύλαγε, ως λέγουν, αυστηρότητα για τον εαυτό του και μεγάλη αγάπη για τους άλλους. Ήταν γνωστός και πολύ ...

Σαν σήμερα, πριν δύο αιώνες περίπου, κι ενώ η Επανάσταση που είχε ξεσπάσει το 1821 διάνυε τον δεύτερο χρόνο της, όλα κινδύνεψαν να ανατραπούν όταν εξτράτευσε εναντίον της Πελοποννήσου ο Μαχμούτ πασάς Δράμαλης. Αυτός ξεκίνησε από τη Λάρισα τον Ιούνιο του 1822 με 24.000 πεζούς και 6.000 ιππείς και αρκετό πυροβολικό. Οι οπλαρχηγοί της Στερεάς δεν αντιστάθηκαν κι ο Δράμαλης έφτασε ανενόχλητος μέχρι την Αθήνα. Από κει προχώρησε προς την Πελοπόννησο και στις 5 Ιουλίου έφτασε στην Κόρινθο και κυρίεψε τον Ακροκόρινθο. Από κει ξεχύθηκε στην Αργολική πεδιάδα κι έλυσε την πολιορκία του Ναυπλίου, που ήταν έτοιμο να παραδοθεί στους Έλληνες πολιορκητές. Μέσα στον πανικό που δημιούργησε η τεράστια στρατιά του Δράμαλη, δύο άνθρωποι κράτησαν την ψυχραιμία τους: ο Δημήτριος Υψηλάντης κι ...