Πεμπτουσία· Ορθοδοξία-Πολιτισμός-Επιστήμες

Στο 17ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, προβλήθηκε μεταξύ άλλων το ντοκιμαντέρ «Μάνα», της σκηνοθέτιδας Βάλερυ Κοντάκος.   Αφορά τις πρωτεργάτριες μοναχές του Λυρείου Παιδικού Χωριού, την ιστορία τους και τους αγώνες που κάνουν περισσότερα από 50 χρόνια, για να προσφέρουν καταφύγιο σε παιδιά που έχουν ανάγκη. Σκοπός τους ήταν, από το ξεκίνημα, περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο, να δημιουργήσουν ένα Ίδρυμα στα πρότυπα του Ιδρύματος Πεσταλότσι (Ελβετία) ώστε να προσφέρουν καταφύγιο σε παραμελημένα και κακοποιημένα παιδιά. Μισό αιώνα αργότερα, οι πρωτεργάτιδες του Λυρείου Παιδικού Χωριού, συνεχίζουν να περιθάλπουν και να φροντίζουν παιδιά χωρίς βοήθεια από κρατικούς φορείς.  «Το «Μάνα» είναι μια διαφορετική ιστορία γυναικείας χειραφέτησης που έχει αλλάξει τις ζωές εκατοντάδων παιδιών ως τώρα, επαναπροσδιορίζοντας την έννοια του όρου οικογένεια». Μετά από το ...

Τη Δευτέρα 30 Μαρτίου θα ακούσετε ομιλία του π. Νικόδημου Αεράκη με θέμα "Προρρήσεις του Πάθους". Στις 13:00, στην εκπομπή "Θεανθρώπινη Σοφία".

Ο Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης μιλάει για την τιμώμενη σήμερα Οσία Μαρία την Αιγυπτία, την μεγάλη μάρτυρα της ασκητικής ζωής και της αγιοσύνης.   %audio%

Η ηθική που βασίζεται στην Ορθόδοξη πίστη δεν κατανοεί τη ζωή του ανθρώπου με λογικά κριτήρια. Ανάγει την ύπαρξή του στον άκτιστο Θεό Λόγο ο οποίος με τη σάρκωσή Του καταξιώνει ακόμη περισσότερο την αρχική πράξη της Δημιουργίας. Η Εκκλησία επευλογεί το έργο των ιατρών το οποίο θεραπεύει τις συνέπειες που η ανθρώπινη φύση απέκτησε με τη φθορά της πτώσεως. Προσπαθεί να γνωρίσει το νόημα του πόνου και τη σχέση του με την αμαρτία. Στο πλαίσιο αυτό η ευθανασία δεν υφίσταται ως επιλογή διότι αποκόπτει την κοινωνία δημιουργού και δημιουργήματος. Ο Θεός επιλέγει πότε πεθαίνει το δημιούργημά Του ενώ σε διαφορετική περίπτωση δείχνει άρνηση προς το θέλημά Του. Εξάλλου η ευθανασία δηλώνει την προαίρεση του σύγχρονου ανθρώπου στην ατομικότητά του. Ο ...

Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται, κατά την ταπεινή μου γνώμη, μονομερώς επί οικονομικού ή και γεωπολιτικού επιπέδου, αλλά κυρίως και κατά βάσιν πνευματικού και δη εσχατολογικού. Ο τρόπος, άλλωστε, μιας τέτοιας αντιμετώπισης πρέπει να διατρέχει κάθε μακροσποπική και μικροσκοπική θεώρηση των ιστορικών γεγονότων. Θα πρέπει να διευκρινίσουμε προκαταβολικά ότι δεν υπάρχει εν προκειμένω καμία διάθεση αντιχριστολογίας ή φονταμενταλιστικής εσχατολογίας. Πρόκειται για σκέψεις στηριγμένες και αφορμώμενες από γεγονότα, ιερά κείμενα, καθώς και τη μακραίωνη εμπειρία της Εκκλησίας μας, κατά τον αδυσώπητο αγώνα της προς το πολυεπίπεδο και πολύμορφο κακό. Ο απόστολος Παύλος μίλησε εδώ και δύο χιλιετίες για το ενεργούμενο – ήδη από τότε! – μυστήριο της ανομίας (Β’ Θεσ. 2:7). Ένα μυστήριο παράλληλο διαχρονικά με το μυστήριο ...

Ο ένας Χριστός ήθελε και ως Θεός και ως άνθρωπος. Αν υποθέσουμε ότι ο Χριστός μπορούσε να αμαρτήσει, είναι σαν να λέγαμε, ότι ο Θεός μπορούσε να αμαρτήσει, υπόθεση ασεβής και βλάσφημη. Και είναι μεν αλήθεια ότι ο Κύριος, ως πλήρης και τέλειος άνθρωπος, είχε ακέραιο το φυσικό του θέλημα, που είναι αναφαίρετη ιδιότητα κάθε λο­γικής φύσεως. Επειδή όμως το θέλημά του αυτό δεν ήταν απολελυμένο και άσχετο (γνωμικό θέλημα), αλλ’ εξ άκρας συλλήψεώς ενωμένο υποστατικά με το θέλημα της θεότητας του Χριστού, ακολουθούσε αβίαστα και υποτασσόταν —θεοποιηθέν— στο πανσθενές τούτο θείο θέλημα (ΣΤ' Οικουμε­νική Σύνοδος). Αν δε πάλιν η αμαρτία είναι η εγωκεντρική απομάκρυνση της θελήσεως του ανθρώπου από το Θεό, τού­το μη υπάρχον στη θεωμένη ανθρωπότητα του Χριστού, ...

Προσευχή! Τί είναι η προσευχή; Είναι η μεγάλη αρετή που σε ανασταίνει και με ανασταίνει. Σηκώθηκες μήπως για προσευχή, έκραξες προς τον Κύριο να καθαρίσει τη ψυχή σου από τις αμαρτίες, από το κάθε κακό, από κάθε πάθος; Τότε οι τάφοι σου και οι τάφοι μου ανοίγουν και οι νεκροί ανασταίνονται. Ό,τι είναι αμαρτωλό φεύγει, ό,τι σύρει προς το κακό εξαφανίζεται. Η αγία προσευχή ανασταίνει τον καθένα από μας, όταν είναι ειλικρινής, όταν φέρνει όλη τη ψυχή στον ουρανό, όταν εσύ με φόβο και τρόμο λέγεις στον Κύριο: Δες, δες τους τάφους μου, αναρίθμητοι είναι οι τάφοι μου, Κύριε! Μέσα σε κάθε έναν από αυτούς τους τάφους, νά ’την η ψυχή μου, νά’την νεκρή, μακριά από Σένα, Κύριε! Ειπέ λόγον και ...

Η μελέτη της θεολόγου Νίκης Νικολάου για τη σχέση της θεολογικής ανθρωπολογίας με τη Βιοηθική (προηγούμενη δημοσίευση: www.pemptousia.gr/?p=91837) αναφέρεται στο σημερινό της απόσπασμα στην παρουσίαση του περιεχομένου της Χριστιανικής Ηθικής. 2.9 Το περιεχόμενο της χριστιανικής ηθικής Με πολύ διαφορετικό τρόπο από την κοσμική και την ηθική των άλλων θρησκειών, γίνεται κατανοητή η χριστιανική ηθική. Αυτό συμβαίνει, γιατί «για τους Ορθόδοξους η ηθική ενοποιείται στην ορθή λατρεία του ενός τέλειου Θεού, που είναι η Αγία Τριάδα». Βασιζόμενη στην αποκάλυψη και στην πίστη, στοχεύει στην τελείωση του ανθρώπου και στη θέωσή του, δηλαδή στην τελείωσή του κατά το πρότυπο του Θεού. Να σημειωθεί ότι η χριστιανική ηθική, δεν αναφέρεται σε όλους τους ανθρώπους, αλλά στους πιστούς. Ο πιστός, αποτελεί μέλος της Εκκλησίας, του σώματος του Χριστού. Συνεπώς, δεν πορεύεται ...

Είναι μία ευχάριστη έκπληξη η απόφαση του Οργανισμού Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων, να ετοιμάσει για τις ημέρες του Πάσχα μία σειρά από εκδηλώσεις, μέσα στο κλίμα των ημερών, με συναυλίες εκκλησιαστικής, θρησκευτικής και παραδοσιακής μουσικής, εκπαιδευτικά προγράμματα εμπνευσμένα από τη θεματολογία των ημερών, καθώς και εκδηλώσεις που αποβλέπουν στην ανάδειξη των εθίμων και των παραδόσεων αυτής της περιόδου. Από την 1η έως τις 8 Απριλίου, με σεβασμό και κατάνυξη, μελωδίες θρησκευτικής μουσικής, ύμνοι, λαϊκοί θρήνοι, προσευχές, άριες και συμφωνικά έργα αγκαλιάζουν και τις επτά Δημοτικές Κοινότητες της Αθήνας, ενώ τα εκπαιδευτικά προγράμματα, για μικρούς και μεγάλους, στα Μουσεία, την Πινακοθήκη, τις Βιβλιοθήκες και τα Πολιτιστικά Κέντρα του Οργανισμού αποβλέπουν στη διατήρηση των ελληνικών ηθών και εθίμων. Αξίζει να σημειωθεί ...

Στην ανάρτηση της λειψανοθήκης 202 – Η λειψανοθήκη “Τα Άχραντα Πάθη” είχαμε παρουσιάσει υστεροβυζαντινή λειψανοθήκη της Ιεράς Μονής των Παμμεγίστων...

Η Εκκλησία μας είναι μια μεγάλη αγκαλιά, μια στοργική μάνα για όλους τους χριστιανούς. Νοιάζεται για τις ανάγκες μας και είναι κοντά μας - αν κι εμείς το θέλουμε - σ' όλες τις περιστάσεις της ζωής μας. Γι' αυτό υπάρχουν ακολουθίες που συνοδεύουν και ευλογούν διάφορα γεγονότα της ζωής μας. Τέσσερις από αυτές είδαμε σε προηγούμενη δημοσίευση. Κάποιες άλλες είναι: Λιτανείες για την ανομβρία ή σεισμούς ή λοιμικές ασθένειες ή εχθρικές επιδρομές.         Νεκρώσιμες και επιμνημόσυνες ακολουθίες (κηδείες, μνημόσυνα, τρισάγια)         Δοξολογίες στις εθνικές επετείους Ευχές για τη γέννηση ενός παιδιού Ευχές για ασθενείς και ψυχορραγούντες (ετοιμοθάνατους) Ευχές σε κτήματα και κτήνη   Αρτοκλασίες που συνηθίσαμε να τις τελούμε στις ονομαστικές μας εορτές. Στην αρτοκλασία προσφέρουμε πέντε άρτους, κρασί, λάδι και λίγο σιτάρι. Ο ιερέας ευλογεί τα δώρα που προσφέρουμε ...

Ο πρόωρος θάνατος του αρχιεπισκόπου Πατρών Ιεροθέου (1903) στέρησε από τον δόκιμο μοναχό Γερβάσιο ένα στήριγμα πνευματικό, ενώ η μακρά χηρεία του θρόνου (1903-1906) επέβαλε η σκοπούμενη χειροτονία του να γίνει από αρχιερέα άλλης επαρχίας. Τότε, με συνοδική απόφαση ορίστηκε να τον χειροτονήσει ο επίσκοπος Άρτης Γεννάδιος Παναγιωτόπουλος, ο οποίος ήταν και μέλος της Ιεράς Συνόδου. Αυτός, χωρίς να τηρήσει επακριβώς την εκκλησιαστική τάξη, τον πήρε μαζί του στην Άρτα, έδωσε εντολή και τον έκειραν μοναχό -όπως επιβαλλόταν πριν την χειροτονία του- στη Μονή της Θεοτόκου Άρτας (27-8-1903) και σε λίγες ημέρες (2-9-1903) τον χειροτόνησε διάκονο. Ο τρόπος αυτός των ενεργειών του επισκόπου Γενναδίου παραλίγο να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στον χειροτονηθέντα, τα οποία όμως ξεπεράστηκαν με τη διαμεσολάβηση του τότε ...

Η μελέτη του κ. Δημήτρη Τσιολακίδη για τη θεολογική εξέταση της φροϋδικής ανάλυσης των ονείρων (προηγούμενη δημοσίευση:http://www.pemptousia.gr/?p=91832) εξετάζει στο σημερινό δημοσίευμα τη  σημασία των ονείρων από την πλευρά της Ψυχολογίας. 9.        ΟΙ ΙΔΙΟΜΟΡΦΙΕΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ ΑΠΟ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΨΗ Στη συγκεκριμένη ενότητα εξετάζονται οι σχέσεις των ονειρικών εικόνων με τις σκέψεις της εγρήγορσης. Ο Φρόυντ ξεκινά την αναφορά του με μια διαπίστωση ότι ενώ η επιστημονική έρευνα δέχεται το όνειρο ως προϊόν της νοητικής μας δραστηριότητας, μόλις τελειώσει μας φαίνεται σαν κάτι εμβόλιμο που διαπερνά το Είναι μας. Οι φράσεις «’’Το είδα στο όνειρό μου’’» ή «’’Ονειρεύτηκα’’» μαρτυρούν το δισταγμό μας να διεκδικήσουμε την κυριότητα του. Το στοιχείο αυτό ο Φρόυντ το ονομάζει «’’ψυχική αλλοτριότητα’’». Η απάντηση βρίσκεται κατά τον Φρόυντ ...

Ιδού η πέμπτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, η Κυριακή των μεγάλων αγρυπνιών και των μεγάλων ασκήσεων, την εβδομάδα των μεγάλων θρήνων και αναστεναγμών, η Κυριακή της πιο μεγάλης μεταξύ των αγίων γυναικών Αγίας, της οσίας μητρός ημών Μαρίας της Αιγυπτίας... Σαράντα επτά χρόνια έκανε στην έρημο, και ο Κύριος της έδωσε εκείνο που σπάνια δίνει σε κάποιον από τους Αγίους. Χρόνια ολόκληρα δεν γεύθηκε ψωμί και νερό. Στην ερώτηση του αββά Ζωσιμά εκείνη απάντησε: «Ουκ επ’ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος» (Ματθ. δ' 4). Ο Κύριος την έτρεφε με έναν ιδιαίτερο τρόπο και την οδηγούσε στην ερημητική ζωή, στους ερημητικούς της αγώνες. Και ποιό ήταν το αποτέλεσμα; Η Αγία μετέτρεψε την κόλασή της σε παράδεισο! Νίκησε τον διάβολο και ανέβηκε ψηλά στον ...