Το άγαλμα του Πλάτωνος εμπρός από την Ακαδημία Αθηνών (Φωτ.: Νίκος Λουπάκης) Η αληθής γνώσις, κατά τον Πλάτωνα, δεν είναι τι το δοτόν, αλλά το αενάως ζητούμενον και δη και της διαλεκτικής το επιδιωκόμενον, και τελικώς, το επιτυγχανόμενον.1 Ηδιαλεκτική μεθοδολογία παραμερίζει την άγνοιαν και δημιουργεί την επιθυμίαν της γνώσεως, όχι υπό την έννοιαν της λεκτικής ενεργείας, αλλά της επιθυμητής γνωστικής διαδικασίας. Προς τούτο η διαλεκτική ενέχει ιδιάζουσαν μεθοδολογικήν τακτικήν και διερευνητικήν υφήν.2 Η ανάμνησις3 εξωθεί μακράν την λήθην και την προτέραν αυτής, θέσιν της γνώσεως, όπως σαφώς ετόνισεν ο Kant, ο οποίος ωμίλησεν περί της εκ των προτέρων εσωτερικής γνώσεως της αληθείας.4 Τούτου ένεκα, η γνώσις δεν είναι αποκλειστικώς σαι μόνον το απόκτημα της εμπειρίας,5 αλλάτο σαφές αποτέλεσμα της διεργασίας ...





















