Ο Γέροντας Μάξιμος Κυρίτσης, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου Ολύμπου, μιλάει για "Τα καθήκοντα των συζύγων μέσα στην οικογένεια". %audio%
Με αληθινή λαχτάρα και χαρά ρουφούσαμε τα λόγια του Γεροστάθη που ήταν και σοφά και καλοειπωμένα. Μα δεν περιοριζόταν σε λόγια και θεωρίες. Αυτά που έλεγε βλέπαμε πως τα εφάρμοζε ο ίδιος στη ζωή του και συγχρόνως παρακινούσε μικρούς και μεγάλους να ακολουθούν το παράδειγμά του. Πολλά σωτήρια έργα έγιναν στον τόπο μας χάρη στη δική του πρωτοβουλία και εργασία και προτροπή. Λίγο έξω από το χωριό μας υπήρχαν στάσιμα νερά, όπου φώλιαζαν πολλά κουνούπια. Οι πιο πολλοί χωριανοί υποφέραμε από τους υψηλούς πυρετούς και τα ρίγη της ελονοσίας. Ο Γεροστάθης έπεισε τους άντρες του χωριού να σκεπάσουν με χώμα τα έλη και πραγματικά γλιτώσαμε απ΄ αυτήν τη μάστιγα. Έναν μήνα δούλεψαν όλοι οι γεροί άντρες του χωριού. Πρώτος έτρεχε στη δουλειά ...
Ο λόγος του Θεού μάς αποκαλύπτει χαρακτηριστικά και αποκλειστικά όχι μονάχα τα σχετικά με την εμφάνιση του ανθρώπου, αλλά και την όλη πορεία και τον προορισμό του. Ο Θεός μάς αποκαλύπτει με το θεόπνευστο Μωϋσή στο βιβλίο της Γενέσεως την «κατ’ εικόνα Θεού» δημιουργία του ανθρώπου, που στο πρόσωπό του φύσηξε την πνοή της ζωής. Έτσι ο άνθρωπος τοποθετείται απέναντι στο Θεό - Δημιουργό ως πρόσωπο και η αξιολογική του αυτή διάκριση φαίνεται από την ικανότητα και δυνατότητα, που έχει, να απαντά στο λόγο του Θεού. Σε αυτόν τον διαλογικό χώρο κινείται ο άνθρωπος που αναστρέφεται και κοινωνεί με το Θεό. Η ανάπτυξη του ανθρώπου ως ολότητας αποκαλύπτεται και αρχίζει να πραγματοποιείται από τη στιγμή που προσάγεται (προς-αγωγή) στο Θεό, ο ...
Σε λίγους πιστούς είναι γνωστή η εορτή, αυτή. Εκτός από τους ιερείς και μερικούς άλλους χριστιανούς, που έχουν ένα στενότερο σύνδεσμο με την Εκκλησία μας, οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξή της. Λίγοι είναι εκείνοι που εκκλησιάζονται κατ’ αύτη και οι περισσότεροι δεν υποπτεύονται καν, ότι την Τετάρτη μετά την Κυριακή του Παραλύτου πανηγυρίζει η Εκκλησία μία μεγάλη δεσποτική εορτή, την εορτή της Μεσοπεντηκοστής. Και όμως κάποτε αυτή η εορτή ήταν η μεγάλη εορτή της Μεγάλης Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως και συνέτρεχαν κατ’ αυτή στον μεγάλο ναό πλήθη λαού. Τζιότο, Ο Ιησούς μεταξύ των Διδασκάλων Δεν έχει κανείς παρά να ανοίξει την Έκθεση της Βασιλείου Τάξεως του Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου για να δει το επίσημο τυπικό του εορτασμού, όπως ετελείτο μέχρι την ...
Η απομάκρυνση από τη διακοσμητική αισθητική του 17ου αιώνα και, ταυτόχρονα, η επαναφορά της επιστημονικής προσέγγισης του Μερκάτορα και του Πτολεμαίου υπήρξαν κύρια χαρακτηριστικά της χαρτογραφίας κατά τον 18ο αιώνα. Εντούτοις, ένα ευρύ φάσμα παράλληλων εξελίξεων στο χαρτογραφικό πεδίο παρέμενε σε ισχύ. Εγκαθιδρύθηκαν εθνικές χαρτογραφικές σχολές, πού αντανακλούσαν τις επεκτατικές φιλοδοξίες διαφόρων ευρωπαϊκών χωρών, καθώς οι εξερευνήσεις και οι κατακτήσεις απαιτούσαν νέους χάρτες. Οργανώθηκαν εθνικές αποστολές με σκοπό την τοπογραφική ερευνά περιοχών πού έπρεπε να χαρτογραφηθούν εξαρχής, τη στιγμή πού ο τριγωνισμός, η αλλιώς ή βασισμένη σε τριγωνομετρικές μεθόδους τοπογράφηση, έγινε το κατεξοχήν εργαλείο για την κατασκευή χαρτών. Η ίδια η εικόνα του χάρτη αρχίζει να αλλάζει καθώς προστίθενται γεωγραφικές ή ιστορικές πληροφορίες με τη μορφή κειμένου πάνω στο χάρτη. Στις απαρχές ...
Μαρτύρησε στις 14 Μαΐου 1802 Ο Άγιος Ιωάννης ήταν Βούλγαρος στην εθνικότητα και καταγόταν από μια πόλη της Βουλγαρίας η οποία αναφέρεται στο συναξάριο με το όνομα Σούμνα. Το όνομά του στη βουλγαρική γλώσσα είναι Ράϊκος, μεταφράζεται δε στα ελληνικά Ιωάννης. Στο επάγγελμα ο Άγιος ήταν χρυσοχόος, στην ηλικία δεκαοχτώ ετών, πολύ όμορφος στην όψη αλλά ομορφότερος στην ψυχή. Ήταν δε Χριστιανός με θερμή πίστη και πολλές αρετές. Απέναντι από το εργαστήριό του ήταν τούρκικο σπίτι, του οποίου ο νοικοκύρης είχε μια κόρη ανύπαντρη. Η κοπέλα βλέποντας και παρατηρώντας κάθε μέρα τον Ιωάννη, τον ερωτεύθηκε με σαρκικό έρωτα και μη μπορώντας να πετύχει το σκοπό της μηχανεύτηκε το εξής. Κάποια μέρα κατέβηκε κάτω στην πόρτα του σπιτιού της και φώναξε τον Ιωάννη να της πάρει ...
Η θεολογία της δημιουργίας αποκαλύπτει ακόμη τήν τριαδικότητα του Θεού μέσα από τα κείμενα της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης. Ο Πατήρ είναι παραστατικά η πηγή και η αιτία των πάντων, ο Λόγος, η ένυπόστατη σοφία του Θεού, είναι η συνεκτική δύναμη των όντων και το Άγιο Πνεύμα, η ενυπόστατη Ζωή, είναι η ζωοποιητική πνοή της δημιουργίας. Ολόκληρη η Αγία Τριάδα αποτυπώνεται σε ολόκληρη την κτίση. Η αναλογική ύπαρξη των ποιοτήτων της δημιουργίας, όπως η ζωή, η σοφία και η συνεκτική δύναμη στον άνθρωπο και τον κόσμο, μαρτυρούν τη σχέση τους με τον Τριαδικό Θεό. Γ ΄. Άνθρωπος και Δημιουργία μετά την πτώση. Η πτώση του ανθρώπου είναι, κατά τη βιβλική ερμηνεία, πτώση και της κτίσεως, που συστεγάζει και συνωδίνει μαζί του. ...
Ο οσιομάρτυς Ευθύμιος († 1814) γεννήθηκε στη Δημητσάνα. Σπούδασε στη σχολή της πατρίδος του. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στην Πατριαρχική Ακαδημία Κωνσταντινουπόλεως. Εργάσθηκε στη Ρουμανία και παρασυρμένος αρνήθηκε τον Χριστό. Μετανοημένος πήγε στο Άγιον Όρος. Εκεί συμβουλεύθηκε τον συντοπίτη του εξόριστο Πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄ και κατέληξε στη σκήτη των Ιβήρων. Με αγώνες πολλούς ετοιμάσθηκε για το μαρτύριο. Μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη μόλις είκοσι ετών. Μέρος των τιμίων λειψάνων του φυλάγονται στο Άγιον Όρος. Οι συμπατριώτες του έκτισαν κοινό ναό με τον ιερομάρτυρα Γρηγόριο Ε΄ στη Δημητσάνα. Ο οσιομάρτυς Παύλος († 1818) γεννήθηκε στο Σοπωτό της επαρχίας Καλαβρύτων. Το επάγγελμά του ήταν σανδαλοποιός. Οι ιδιοκτήτες του εργαστηρίου του ζητούσαν μεγαλύτερο της συμφωνίας ενοίκιο και τον έκλεισαν στη φυλακή. Αργότερα, διασκεδάζοντας με φίλους του, ...
Συνεχίζοντας το αφιέρωμα στην παρεμβατική γονιμοποίηση, εξετάζουμε δύο πολύ βασικές έννοιες, την υπογονιμότητα και τη στειρότητα, τόσο από ιατρικής πλευράς, όσο και από την πλευρά των ψυχολογικών επιπτώσεών που προκύπτουν στα ζευγάρια τα οποία αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους προβλήματα. Η ανθρώπινη αναπαραγωγή είναι μια περίπλοκη βιολογική διαδικασία, στην οποία ωθούν κίνητρα συνειδητά και ασυνείδητα. Το πιο ισχυρό κίνητρο που ωθεί τους ανθρώπους ν’ αναπαράγονται θεωρείται η επιθυμία της γονεϊκότητας, αφού η απόκτηση της γονεϊκής ιδιότητας δίνει στο ζευγάρι από τη μια την ευκαιρία να διευρύνει την ενεργητικότητά του, το μοίρασμα των συναισθημάτων του, τις σχέσεις του και να αισθανθεί επίγεια ευτυχία, ευημερία, επιτυχία, αλλά και τη συνέχεια της ύπαρξής του στο μέλλον μέσω των παιδιών του κι από την άλλη τη δυνατότητα ...
Το Ίδρυμα Ευγενίδου συμμετέχει για άλλη μια χρονιά στον εορτασμό της Ευρωπαϊκής Νύχτας Μουσείων, το Σάββατο 17 Μαΐου 2014, και από τις 9 έως τις 12 το βράδυ ανοίγει τις πύλες του –με ελεύθερη είσοδο– σε όλους τους φίλους της επιστήμης και της τεχνολογίας. Ψηφιακές παραστάσεις στο Πλανητάριο, ελεύθερη είσοδος στη Διαδραστική Έκθεση Επιστήμης και Τεχνολογίας και μαζί εντυπωσιακά πειράματα και δραστηριότητες για μικρούς και μεγάλους, αλλά και ελεύθερη είσοδος στην έκθεση του CERN «“Επιταχύνοντας” την Επιστήμη», ομιλίες επιστημόνων της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών, ειδικά αφιερώματα στην Βιβλιοθήκη, αλλά και παρατήρηση του νυκτερινού ουρανού με τα τηλεσκόπια της Ελληνικής Αστρονομικής Ένωσης, συνθέτουν το πρόγραμμα της μεγάλης νυκτερινής Ευρωπαϊκής γιορτής στο Ίδρυμα Ευγενίδου! Τη βραδιά αυτή η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη. Σε ...
Η τέχνη της εικόνας και ο τρόπος εικονογράφησης είναι το θέμα της συνέντευξης που έδωσε στην Πεμπτουσία ο θεολόγος και ζωγράφος Κωνσταντίνος Κουτούμπας. Πεμπτουσία: Για να δημιουργήσετε μια καινούργια εικόνα είναι αναγκαίο να στηριχτείτε σε παλαιά πρότυπα; σε ποιο βαθμό επεμβαίνετε εικαστικά εσείς; Κωνσταντίνος Κουτούμπας: Η τέχνη της Εικονογραφίας έχει δικούς της κανόνες, δικούς της τρόπους έκφρασης και κυρίως δικούς της συμβολισμούς, οι οποίοι λειτουργούν διαχρονικά και διατρανώνουν τη θεολογία της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου, όπου η τιμή της εικόνος ''ἐπὶ τὸ πρωτότυπον διαβαίνει". Αυτό το πλαίσιο διασφαλίζει την ήδη προγενέστερη εικονογραφική παράδοση που φθάνει έως τον πρώτο εικονογράφο, τον Απόστολο Λουκά, και τη μεταλαμπαδεύει από δάσκαλο σε μαθητή διαχρονικά. Ωστόσο αποτελεί και το πλαίσιο μέσα στο οποίο καλείται να κινηθεί ο Εικονογράφος και ...
Ο κλασικισμός στην μουσική φανερώνεται σε επιτεύγματα των τεσσάρων διδασκάλων της Βιεννέζικης Σχολής, Χαύντν, Μότσαρτ, Μπετόβεν και Σούμπερτ, καθώς και σε έργα των συγχρόνων τους. Με τον όρο κλασικισμό εννοούμε την πραγμάτωση μιας θαυμαστής τελειότητας στη μουσική συμφωνία. Στην εκπομπή Κλασικές μελωδίες και Συνθέσεις του pemptousia.fm μπορείτε να ακούσετε κλασικά έργα μεγάλων συνθετών. %tsart% %ben% %del%
Το καλύτερο και γνησιότερο δείγμα της Ελληνικής των χρόνων της Κοινής είναι η γλώσσα του Ευαγγελίου. Είναι η Ελληνική όπως εξελίχθηκε στον προφορικό λόγο ως συνέχεια της Αττικής διαλέκτου που επικράτησε στην Κοινή. Είναι το πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα της πρώτης πραγματικά Κοινής ελληνικής γλώσσας, αυτής που προέκυψε από την επικράτηση της Αττικής με βαθμιαία υποχώρηση των λοιπών διαλέκτων. Αυτής της κοινής προφορικής γλώσσας εξέλιξη υπήρξε η απλή προφορική γλώσσα, ή δημοτική, που διαρκώς μεταβαλλόμενη χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα. Ο Μανόλης Τριανταφυλλίδης έχει χαρακτηρίσει τη δημοτική του Ευαγγελίου, την προφορική κοινή γλώσσα των χρόνων του Χριστού, ως τον «πρώτο δημοτικισμό». Και θα άξιζε να αναλογισθούμε πόσο πιο ομαλή θα ήταν η μετέπειτα διαμόρφωση της Ελληνικής, αν είχε επικρατήσει αυτή η δημοτική του Ευαγγελίου ...
2. Κατατοπιστικά πρωτόλεια: πέραν του καλού και κακού της αισθητικής και της σωματικότητας Εντελώς επιγραμματικά, ας υπενθυμίσουμε ότι στην αρχαιότητα αναφέρεται το κάλλος, που καταπλήττει τους Ρόδιους «..το κάλλος των παίδων καταπεπληγότες…»(Ξενοφών ο Εφέσιος).Επίσης εκείνο της Σαπφούς «..{ε}γώ το κάλλος επιτ{μέζον}, ενώ στον Πλάτωνα, στον οποίο αφιερώνεται παρακάτω ειδικό κεφάλαιο, υπάρχει το κάλλος των γνώσεων, των πράξεων και θεσμών, όπως και το «απόλυτο κάλλος» (Συμπόσιο). Υπάρχει, ωσαύτως, και το «ένθερμο κάλλος» της συμπαντικής απειρότητας. Στην εκκλησιαστική υμνογραφία υπάρχει το κάλλος της «θυγατρός», το οποίο θα «επιθυμήσει ο βασιλεύς..», υπάρχει ο «ωραίος κάλλει παρά πάντων θνητών» Χριστός, ψάλλομε δε και στο πολύ γνωστό μας εγκώμιο «……που έδυ σου το κάλλος». Ειδική αναφορά στο κάλλος του Χριστού γίνεται σε επόμενο κεφάλαιό μας. Για τους ...
Κατά το πρώτο έτος της βασιλείας του Αντωνίνου του Ευσεβούς (138) ζούσε στην Τραϊανούπολη μία νέα χριστιανή, θυγατέρα ενός υψηλόβαθμου Ρωμαίου αξιωματικού, αφιερωμένη στην στερέωση των ντόπιων χριστιανών στην πίστη. Ανήμερα μιας ειδωλολατρικής εορτής, σφράγισε το μέτωπό της με το σημείο του Σταυρού και προχώρησε προς τον διοικητή Σαβίνο που παρευρισκόταν στον ναό, ομολογώντας αβίαστα ότι ήταν δούλη του Χριστού. Ο Σαβίνος την διέταξε να θυσιάσει στους θεούς, εκείνη κατευθύνθηκε προς τα είδωλα και με την επίκληση του ονόματος του Σωτήρος κατακρήμνισε το άγαλμα του Διός και εν συνεχεία το συνέτριψε. Οι ειδωλολάτρες όρμησαν κατεπάνω της με λύσσα και επιχείρησαν να την λιθοβολήσουν, αλλά οι πέτρες δεν μπορούσαν να την πλήξουν. Την κρέμασαν τότε από τα μαλλιά και της ξέσχισαν την ...
Ενημέρωσή μεσω RSS
