Άγ. Παΐσιος ΑγιορείτηςΑγ. Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

«Πραγματικά μεγάλοι Αγιοι των ημερών μας.. »

31 Ιανουαρίου 2009

paisios«Στήν εποχή μας, την γεμάτη άγχος καί ανασφάλεια, πού τα επουσιώδη ¨λανσάρονται¨σαν ουσιώση, νομίζω πώς πρέπει να θυμόμαστε τούς θαυμαστούς Αγιους Γέροντες ,πού μέχρι πρίν λίγα χρόνια όταν ζούσαν κατά εκατοντάδες τούς επισκέπτονταν ο κόσμος, ακόμα κι ανεξάρτητα Θρησκείς ή … αθείας, καί τούς παρηγορούσαν, κι ακόμα με τίς προσευχές τους, θεράπευαν από ψυχικές ή σωματικές νόσους πολλούς απ΄αυτούς
Ο Γέροντας Παίσιος ο Αγιορίτης, – πέρα από τίς προφητείες του, πού έχουν επανειλημένα δημοσιευθεί σ΄αυτό το blog, έλεγε :
– «…Ο άνθρωπος που κινείται από το συμφέρον του μόνο, είναι άχρηστος άνθρωπος…».
– «…Ποτέ να μην κατακρίνουμε. Όταν βλέπουμε κάποιον να πέφτει στην αμαρτία, να κλαίμε και να παρακαλάμε το Θεό να τον συγχωρέσει…».
– «…Εκείνος που βοηθά τον πλησίον του, λαμβάνει βοήθεια από το Θεό. Εκείνος που κατηγορεί τον συνάνθρωπό του με φθόνο, έχει κατήγορό του το Θεό…»
– «…Ποιός ενδιαφέρεται σήμερα για τον άλλο; Κανείς. Όλοι ενδιαφερόμαστε για τον εαυτό μας, για τον άλλο τίποτα. Γι’αυτό θα δώσουμε λόγο. Γιατί ο Θεός που είναι όλος αγάπη δε θα μας συγχωρέσει αυτή την αδιαφορία για τον πλησίον μας…».

Αλλά, το πιό συγκλονιστικό το έλεγε ο Γέροντα Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης, το Μοναστήρι του ΄στήν Μήλεσι είναι ακόμα και τώρα καταφύγοιο τού κάθε πονεμένου, –
-Λοιπόν, έτσι πράγματι πρέπει να βλέπομαι το Χριστό Είναι φίλος μας, είναι αδελφός μας, είναι ότι καλό καί ωραίο. Είναι το πάν. Αλλά είναι καί φίλος και το φωνάζει:
«Σας έχω φίλους, βρε, δεν το καταλαβαίνετε; Είμαστε αδέλφια. βρε εγώ δεν είμαι… δεν βαστάω την κόλαση στο χέρι, δεν σας φοβερίζω, σας αγαπάω. Σας θέλω να χαίρεστε μαζί μου τη ζωή».

Κι ακόμα ,
«Εκεί που απελπίζεσαι…»
«Έχει ο Θεός. Εκεί που απελπίζεσαι, σου στέλνει κάτι που δεν το περιμένεις… αρκεί να Τον πιστεύεις και να Τον αγαπάς. Όπως και Εκείνος μας αγαπά και φροντίζει για εμάς, όπως ο κάθε πατέρας για τα παιδιά του.»
Η αγάπη του προς τους ανθρώπους εκφραζόταν με διαφόρους τρόπους. Ο Γέροντας Πορφύριος δεν είχε ένα διανοητικό, ιδεολογικό, ψυχολογικό, ακόμη καί θρησκευτικό σύστημα ποιμαντικής εργασίας, αλλά όλα τα ρύθμιζε η φλογισμένη καρδιά του από την αγάπη του Χριστού.
Είναι χαρακτηριστικό πως απάντησε σε ερώτηση μιας ξεναγού που εξηγούσε σε ένα γκρουπ το άγαλμα του Δία.:
«Εγώ δεν ξέρω απ’; αυτά, της είπε. Μόνο έτσι όπως το βλέπω, θαυμάζω το έργο του καλλιτέχνη αλλάκαι το πλάσμα του Θεού, που τόσο τέλεια το δημιούργησε.Και καταλαβαίνω ότι ο καλλιτέχνης που το έφτιαξε είχε μεγάλη αίσθηση του θείου. Βλέπετε τον Δία, ενώ ρίχνει τον κεραυνό στους ανθρώπους, το πρόσωπό του είναι γαλήνιο. Δεν είναι οργισμένος. Είναι απαθής.» Τι μας λέει αυτό; Ότι ο Θεός δεν έχει πάθος, κι όταν ακόμα τιμωρεί».

Πάμπολλα βιβλία έχουν γραφτεί γιαυτούς, με τον βίο τους καί τα θαύματα τα οποία έκαναν, αλλά καί με τίς γεμάτα αγάπη καί κατανόηση λόγους τους….. «

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

http://troktiko.blogspot.com/2009/01/blog-post_7915.html