Ορθόδοξη πίστη

22 Νοεμβρίου 2009 – Κυριακή Θ’ Λουκά (εορτές αγίων – απόστολος – ευαγγέλιο

22 Νοεμβρίου 2009

του αγίου αποστόλου Φιλήμονος και των αγίων Απφίας, Αρχίππου και Ονησίμου· των αγίων μαρτύρων Κικιλίας, Βαλεριανού και Τιβουρτίου· του αγίου Μαξίμου του καπιτουλαρίου· των αγίων μαρτύρων Μάρκου, Στεφάνου και ετέρου Μάρκου· του αγίου μάρτυρος Προκοπίου του Παλαιστινίου· του αγίου μάρτυρος Μενίγνου του γναφέως· του οσίου πατρός ημών Αββά (ή Αγαββά)· του αγίου πατρός ημών Καλλίστου Β΄Ξανθοπούλου, πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως· του οσίου πατρός ημών Γερμανού, κτίτορος της Μονής Εικοσιφοινίσσης, εν Μακεδονία· των αγίων μαρτύρων Χριστοφόρου και Ευφημίας· των αγίων μαρτύρων Θαλλελαίου και Ανθίμου· του αγίου μάρτυρος Θαδδαίου· του αγίου μάρτυρος Αγαπίωνος· του αγίου μάρτυρος Αγαπίου· του αγίου ιερομάρτυρος Σισινίου· του αγίου Κλήμεντος αρχιεπισκόπου Αχρίδος του φωτιστού των Βουλγάρων και Θαυματουργού· του αγίου Πέτρου Γιαροπόλκ, ηγεμόνος του Βλαντιμίρ, του αθώως παθόντος· του αγίου Μιχαήλ, ηγεμόνος του Τβέρ· του αγίου Μιχαήλ του στρατιώτου, του εν Βουλγαρία

Ο Απόστολος

«Διότι αυτός είναι η ειρήνη μας, ο οποίος συνήνωσε τα δύο μέρη και κατέρριψε το μεσότοιχον του φραγμού, δηλαδή την έχθραν, καταργήσας δια της σαρκός του τον νόμον των εντολών που συνίστατο εις διαταγάς, δια να δημιουργήση εις τον εαυτόν του, από τα δύο μέρη, ένα νέον άνθρωπον και να φέρη ειρήνην και να συμφιλιώση με τον Θεόν και τα δύο μέρη εις ένα σώμα δια του σταυρού, δια του οποίου εθανάτωσε την έχθραν. Και όταν ήλθε, κήρυξε το χαρμόσυνον άγγελμα ειρήνης σ’ εσάς που ήσαστε μακρυά, και εις τους πλησίον, διότι δι’ αυτού έχομεν και οι δύο είσοδον προς τον Πατέρα με ένα Πνεύμα. Ώστε λοιπόν, δεν είσθε πλέον ξένοι και παρεπίδημοι, αλλά συμπολίται των αγίων και οικείοι του Θεού, διότι έχετε οικοδομηθή επάνω εις το θεμέλιον των αποστόλων και των προφητών, του οποίου ο Ιησούς Χριστός είναι ο ακρογωνιαίος λίθος, επάνω εις τον οποίον ολόκληρη η οικοδομή συναρμολογείται και αυξάνει εις ναόν άγιον εν Κυρίω. Εν αυτώ και σείς συνοικοδομείσθε, ώστε να γίνετε τόπος κατοικίας του Θεού δια του Αγίου Πνεύματος.» (Προς Εφεσίους β΄14-22)

Το Ευαγγέλιο

«Τους είπε δέ την εξής παραβολήν. «Ενός ανθρώπου πλουσίου τα χωράφια έφεραν εσοδείαν μεγάλην και εσκέπτετο μέσα του, «Τί να κάνω, που δεν έχω πού να συγκεντρώσω τους καρπούς μου;» και είπε, «Αυτό θα κάνω: θα κατεδαφίσω τις αποθήκες μου και θα κτίσω μεγαλύτερες, και θα συγκεντρώσω εκεί όλα τα γεννήματά μου και τα αγαθά μου, και θα πω εις την ψυχήν μου, Ψυχή, έχεις πολλά αγαθά αποθηκευμένα για πολλά χρόνια· αναπαύου, φάγε, πίε, ευφραίνου». Ο Θεός όμως τού είπε, «Ανόητε, αυτήν την νύχτα απαιτούν από σέ την ψυχήν σου. Εκείνα δέ που ετοίμασες, εις ποιόν θα ανήκουν;». Έτσι παθαίνει εκείνος που θησαυρίζει δια τον εαυτόν του, και δεν φροντίζει να γίνη πλούσιος ως προς τον Θεόν».» (Κατά Λουκάν ιβ΄ 16-21)