Σεπτέμβριος 2014

Ο Μιχαήλ Χαντζηαθανασίου (1880-†1948) υπήρξε ένας από τους καλλίφωνος πρωτοψάλτες και μελοποιούς της εξωπατριαρχικής ψαλτικής παραδόσεως. Έψαλλε επί σειρά ετών στη Μονή Ζωοδόχου Πηγής Βαλουκλή και δίδαξε στη Θεολογική Σχολή Χάλκης, θεωρία και πράξη της βυζαντινής μουσικής. Διακρίθηκε προπάντων στον  τομέα της σύνθεσης, μελοποιώντας αρκετά λειτουργικά με Άξιον εστιν σε διαφόρους ήχους. Οι συνθέσεις του περιλαμβάνουν Χερουβικά, Κοινωνικά των Κυριακών, Κοινωνικά σε μνημόσυνα, Δοξαστικά διαφόρων εορτών και  περιέχονται στη συλλογή υπό τον τίτλο "Μουσική Ζωοδόχος Πηγή". Τα λειτουργικά του σε ήχο πλ. του α΄πεντάφωνο(Φρύγιο) είναι τα πιο διαδεδομένα και αγαπημένα των ψαλτών που ψάλλονται ακόμα και στις πανηγύρεις του Αγίου Όρους. Ερμηνεύει ο χορός Κωνσταντινοπολιτών. %xantzath%

Οι ανδριάντες των ηρώων Ανδρέα Παναγίδη και Μιχαήλ Κουτσόφτα, έξω από το Λύκειο "Κουτσόφτα-Παναγίδη" Θα ήθελα, πέρα από τα θερμότατα συγχαρητήρια για το εκλεκτό κείμενο, να εκφράσω και τις άπειρες ευχαριστίες μου προς τον κ. Χρίστο Ιακώβου που, σε μια εποχή αντιηρωική, «σε μια εποχή μαζικής παγκοσμιοποιημένης κουλτούρας και εθνομηδενισμού», όπως ομολογεί και ο ίδιος, αποφάσισε να ασχοληθεί με το θέμα ηρωισμός, αυτοθυσία, εθελούσια προσφορά της ζωής προς την πατρίδα, γενναιότητα, μεγαλείο ψυχής, ηθική, γενικά να μιλήσει για ήρωες και ηθικές αξίες, θυμίζοντάς μου τον Γιώργο Σεφέρη στο ποίημά του «Τελευταίος Σταθμός»: «να μιλήσω για ήρωες, να μιλήσω για ήρωες»,τονίζοντας ποιος είναι ο πραγματικός ήρωας. Διαβάσαμε με πολλή συγκίνηση ένα κείμενο του κ. Χρήστου Ιακώβου στην εφ. Πολίτης, την Κυριακή, 27 ...