Σεπτέμβριος 2014

Ο Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης μιλάει για την αγάπη προς τον αδερφό μας, που καλλιεργεί την αγάπη προς το Θεό, την εκπλήρωση δηλαδή της πρώτης από τις Δέκα Εντολές. %audio%

Η Νότια Αμερική χωρίζεται από τη Βόρεια με τη διώρυγα του Παναμά. Καθώς τη βλέπουμε στον χάρτη, μοιάζει με ένα τρίγωνο. Οι ακτές της είναι ομαλές από την πλευρά του Ατλαντικού ωκεανού αλλά σχηματίζουν πολλά νησάκια στα ΝΔ στην πλευρά του Ειρηνικού ωκεανού, τα οποία θυμίζουν τα φιορδ της Νορβηγίας. Στη Νότια Αμερική υπάρχει ο μεγαλύτερος πνεύμονας του κόσμου, η τροπική ζούγκλα του Αμαζονίου ποταμού, η οποία εκτείνεται σε έκταση όση περίπου η Ευρώπη. Εκτός από τον Αμαζόνιο νοτιότερα κυλάει ο ποταμός Παρανά Πλάτα, που σχηματίζει την ομώνυμη πεδιάδα και δίνει ζωή στην περιοχή. Όλη τη δυτική ακτή διατρέχει η οροσειρά των Άνδεων, με ψηλότερη κορυφή την Ακονκάγκουα (7035 μ.) . Η μόνη αξιόλογη λίμνη είναι η Τιτικάκα, ενώ η λίμνη Μαρακάιμπο ...

Μια νέα σειρά εγκαινιάζεται σήμερα από την "Πεμπτουσία". Αφορά την τμηματική δημοσίευση της μελέτης του ιεροδιακόνου Καισάριου (Δημήτριου) Χρόνη σχετικά με την Ποιμαντική και τελετουργική προσέγγιση του μυστηρίου του Βαπτίσματος. Στο εισαγωγικό απόσπασμα, εκτίθενται οι κεντρικοί άξονες στους οποίους θα οικοδομηθεί η εργασία.           ΠΡΟΛΟΓΟΣ Η σημασία και η σπουδαιότητα του μυστηρίου του Αγίου Βαπτίσματος για τους πιστούς και τον κόσμο, η θέση του στην Εκκλησία και στην εκκλησιαστική πράξη, η ποιμαντική ευαισθησία και μέριμνα της Μητρός Εκκλησίας του χθές και του σήμερα, με την οποία θα πρέπει να υποδέχεται στην αυλή της τα νέα μέλη της, είναι οι βασικοί θεματικοί άξονες που πραγματεύεται η παρούσα πτυχιακή εργασία με θέμα: «Ποιμαντική και Τελετουργική προσέγγιση του μυστηρίου του Βαπτίσματος».        Το Βάπτισμα δεν είναι ...

Ενδεικτικά πρέπει να προχωρήσουμε στην επικέντρωση των πολιτιστικών στοιχείων κάποιου ορεινού όγκου, μιας περιοχής, για να αναζητήσουμε το πρωτοκύτταρο, με συγκεκριμένα ενδιαφέροντα. Ενδιαφέροντα, οπωσδήποτε, που είναι μεν καταγραμμένα στη μνήμη μας, αλλά ξεχασμένα από την συγκάλυψη του χρόνου. Το χρέος μας, τότε, είναι αυταπόδεικτο. Αρχικά το περιβάλλον, ως ζωογόνος δύναμη, εστίαζε πάντοτε και του πολιτισμού τη διαδρομή, όχι μόνο από την πλευρά φυσικής ωραιότητας, αλλά και από τις ανθρώπινες σχέσεις, εκφραζόμενες, ως εκ τούτου, με τον ανάλογο ψυχισμό. Ταυτόχρονα συνέβαλαν και οι συνήθειες της ζωής των κατοίκων στη διαμόρφωση πολιτιστικών φαινομένων, βοηθούσης και της κατάλληλης ατμόσφαιρας που παρείχε τη δυνατότητα πολιτιστικής διαμόρφωσης και δράσης. Οι οικισμοί, τότε, ακολούθησαν μια δική τους πολιτιστική διαδρομή, γινόμενοι και οι ίδιοι ταυτόχρονα, φορείς και παραγωγοί ...

Περί του θείου φόβου ως πρώτης εντολής Αν κανείς θέλει να προχωρήσει σύντομα, πρέπει στις εντολές μάλλον να δείχνει την επιμέλειά του και όχι αλλού, γιατί αλλιώς θα πέσει σε γκρεμό, ή μάλλον σε χάος. Γιατί όπως στα επτά χαρίσματα του Πνεύματος, αν δεν αρχίσει από το φόβο, δεν μπορεί κανείς ν' ανέβει ποτέ στα άλλα, έτσι και στους μακαρισμούς του Κυρίου. Καθώς λέει ο Δαβίδ, αρχή της σοφίας είναι ο φόβος του Κυρίου. Και άλλος Προφήτης, αναφέροντας τα χαρίσματα από την κορυφή προς τα κάτω, είπε: «Πνεύμα σοφίας και συνέσεως, πνεύμα βουλής και ισχύος, πνεύμα γνώσεως και ευσεβείας, πνεύμα φόβου Θεού». Και ο Κύριος από το φόβο άρχισε να διδάσκει, λέγοντας: «Μακάριοι όσοι νιώθουν φτωχοί μπροστά στο Θεό». Αυτό σημαίνει ...

Σήμερα η Εκκλησία εορτάζει και τιμά την ιερή μνήμη του οσίου Κυριακού του αναχωρητού. Ο όσιος Κυριακός γεννήθηκε στην Κόρινθο το 408. Ο πατέρας του λεγόταν Ιωάννης κι ήταν ιερέας, κι η μητέρα του λεγόταν Ευδοξία. Ο τότε επίσκοπος Κορίνθου Πέτρος, που ήταν θείος του Κυριακού από τον πατέρα του, τον χειροθέτησε αναγνώστη. Αλλά ο Κυριακός δεν εύρισκε ανάπαυση στην Κόρινθο, γι’ αυτό και σε ηλικία δεκαο­κτώ ετών έφυγε για τα Ιεροσόλυμα. Εκεί τότε υπήρχαν πολλά μοναστήρια και μεγάλοι ασκητές, κοντά στους οποίους επιθυμούσε να ζήσει ο άγιος Κυριακός. Η ψυ­χή του έκανε φτερά και πετούσε από θεϊκό έρωτα· τον γοήτευε και τον τραβούσε η ερημική ζωή. Πηγαίνοντας στα Ιεροσόλυμα, ο άγιος Κυριακός βρήκε τον άγιο Ευθύμιο· εκείνος τον έκανε μοναχό ...

Το είδος Asparagus plumosa καλλιεργείται ως καλλωπιστικό φυτό ως επί το πλείστον για το αξιοσημείωτης ιδιομορφίας και ελκυστικότητας «αραχνοειδές» φύλλωμα του. Οι χρήσεις του ποικίλουν από φυτοδοχεία (γλάστρες) κυρίως σε εσωτερικό ή και εξωτερικό  χώρο, όταν το επιτρέπουν οι συνθήκες, έως και φυτό για κρεμαστά καλάθια και ανθοστήλες ή και ως αναρριχώμενο εσωτερικού χώρου με την προϋπόθεση να έχει αναπτυχθεί επαρκώς. Σε γενικές γραμμές το φυτό είναι σκληραγωγημένο,  παρουσιάζει ταχεία ανάπτυξη και πρόκειται για μια εύκολη και χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις καλλιέργεια. Το είδος Asparagus plumosa που ως συνώνυμο του συχνά αναφέρεται το Asparagussetaceus θεωρείτο μέχρι  προσφάτως ότι ανήκει  στην οικογένεια Liliaceae, όμως με βάση  τη σημερινή  κατάταξη είναι μέλος της οικογένειας  Asparagaceae. Το είδος αυτού του ασπάραγγου ( κοινή ονομασία σπαράγγι «το φτερωτό»  ή «αράχνη») είναι ένα πολυετές, μονοκοτυλήδονο, καλλωπιστικό ...

Ορισμένοι ραββίνοι εκφράζουν ηθική επιφύλαξη για την επέμβαση του γιατρού στην αναπαραγωγική διαδικασία, η οποία δεν επιτρέπει στο ζεύγος να γνωρίζει πως ακριβώς χρησιμοποιήθηκε το γεννητικό του υλικό και προτείνουν την παρουσία ειδικευμένων εποπτών, ώστε να τηρείται με σχολαστική προσοχή η ακρίβεια της διαδικασίας και να διασφαλίζεται η γονεϊκή σχέση με το κυοφορούμενο, ενώ κάποιοι άλλοι εκφράζουν ηθικές αντιρρήσεις, όπως αυτή που αφορά την καταστροφή του σπέρματος που περισσεύει, την οποία άλλοι θεωρούν ηθικά επιτρεπτή, αφού προηγήθηκε η δημιουργία ζωής και απορρίπτουν ακόμα και την ομόλογη εξωσωματική γονιμοποίηση. Η έλλειψη αυτή στην ομοφωνία των ραββίνων επεκτείνεται και στο θέμα της δωρεάς γεννητικού υλικού. Έτσι, κάποιοι παρά τα ερωτήματα που ανακύπτουν σχετικά με το αν η διαδικασία της δωρεάς σπέρματος αποτελεί μοιχεία ...

Ο κατά κόσμον Παναγιώτης Χατζηπαπαγιάννης γεννήθηκε στην κατεχόμενη κωμόπολη της Μεσαορίας Λύση, στις 20 Ιουνίου το έτος 1902. Όπως αναφέρεται στο βιβλίο «Η κωμόπολη της Λύσης, Ιστορική, κοινωνική, γεωργική και λαογραφική επισκόπηση», που έγραψε ο Λυσιώτης Σάββας Ξυστούρης, ο μακαριστός ΓέρονταςΠαρθένιος καταγόταν από παπαδογενιά, αφού ήταν γιος του παπα–Ιωάννη και εγγονός του Οικονόμου παπα–Ιωάννη, οι οποίοι υπηρέτησαν ως ιερείς, στην ιστορική κοινότητα της Λύσης. Στο χωριό ήταν γνωστή ως οικογένεια των Παπάδων. Πηγή:topossiopis.blogspot.com Ο Παναγιώτης, σε ηλικία δώδεκα χρόνων, μετά το θάνατο της μητέρας του, με σύσταση του πατέρα του, μαθήτευσε κοντά στο νονό του για να μάθει την τέχνη του υποδηματοποιού. Σύντομα έχασε την αδερφή του Κυριακή, που πέθανε μετά τη γέννηση του πρώτου της παιδιού, ενώ ένα χρόνο αργότερα, έχασε και τον αδερφό του Ιωάννη, ο οποίος ...

Τη Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου στις 10:00, στην εκπομπή "Κοινωνία και Πολιτισμός", θα μεταδοθεί ομιλία του καθηγητή Παιδαγωγικής, κ. Αλέξανδρου Κακαβούλη, με θέμα "Ουσιαστικές προϋποθέσεις για μια επιτυχημένη συζυγία".