Σεπτέμβριος 2014

Ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος, σε συνέντευξή του στην Πεμπτουσία, μιλάει για τη δύναμη της ανθρώπινης θέλησης και για διάφορες όψεις της.   %audio%

Η παγκόσμια διάδοση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελεί σίγουρα ηθική πρόοδο για την εποχή μας, την εποχή της Δημοκρατίας. Όπως όμως συμβαίνει με όλες τις αξίες, που προκύπτουν στις ανθρώπινες κοινωνίες, οι προθέσεις όσων τις υπερασπίζονται δεν είναι πάντοτε απαλλαγμένες από υστεροβουλία. Στα 64 χρόνια, που μεσολάβησαν από την Οικουμενική Διακήρυξη για τα ανθρώπινα δικαιώματα η μορφή του κόσμου άλλαξε ριζικά, καθώς οι δυνατότητες, τις οποίες οι νέες τεχνολογίες προσφέρουν στα κράτη, σε πολυεθνικές εταιρίες αλλά και σε απλούς πολίτες είναι τεράστιες. Τα κράτη και οι μεγάλες εταιρίες μπορούν να τις χρησιμοποιήσουν για να εξουσιάζουν την κοινωνία ή να ελέγχουν την αγορά, τα δε άτομα για να διεκδικούν εξουσία και έλεγχο επί των άλλων. Στην  εποχή της κοινωνίας των πολιτών, η ...

Ο Κύριος, συνεχίζοντας την επί του Όρους Ομιλία μας παραδίδει μια προσευχή, που απευθύνεται προς το πρώτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, τον Πατέρα. Είναι το γνωστό σε όλους τους Χριστιανούς Πάτερ ημών. Για τους περισσότερους είναι η πρώτη προσευχή που μαθαίνουν στην παιδική τους ηλικία. Επειδή η προσευχή αυτή παραδόθηκε από τον Κύριο, ονομάζεται Κυριακή προσευχή. Να τι μας είπε ο Κύριος: Όταν προσεύχεστε να μην το κάνετε επιδεικτικά, αλλά ταπεινά στο δωμάτιό σας και μη λέτε περιττά και κούφια λόγια. Ο Πατέρας ξέρει πριν από σας ό,τι χρειάζεστε. Αυτή ας είναι η προσευχή σας: Πατέρα μας ουράνιε, ας είναι δοξασμένο το όνομά Σου. Η Βασιλεία Σου ας επικρατήσει σε όλο τον κόσμο κι ας εκτελείται το θέλημά σου πάνω στη γη, όπως εκτελείται και στον ...

(προηγούμενη ανάρτηση: http://www.pemptousia.gr/?p=77430) Ας δούμε μερικά σημεία: «αλλά μετά τον θάνατο, τι υποστασιάζει η υπόσταση, στην εκκλησιαστική της εκδοχή, ώστε να είναι υπαρκτή; Ποιες ενέργειες, ποιας φύσης, αφού οι κτιστές ενέργειες, που συνιστούν την κοινή ανθρώπινη φύση και την ατομική κάθε ανθρώπου ύπαρξη, έχουν οριστικά και τελεσίδικα αποσβεσθεί;». Λίγο παρακάτω: «στην οντολογική προοπτική της εκκλησιαστικής μαρτυρίας ο θάνατος έχει έναν και μόνο ορισμό: είναι το γεγονός που καθιστά την ύπαρξη άσχετη, επομένως ανενέργητη, δίχως φυσική-ενεργητική δυνατότητα σχέσης». Στην πρώτη φράση, αν δεν διέτρεχε όλο το κείμενο μια ασάφεια αναφορικά με τη «φυσική» αθανασία της ψυχής (έστω δια της θείας ενεργείας και βουλήσεως), θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι πρόκειται για μια ρητορική ερώτηση που τη χρησιμοποιεί ως έναυσμα, προκειμένου να στηρίξει την ...

Στη Γέννηση της Υπεραγίας Δέσποινάς μας Θεοτόκου. Σήμερα η Παρθένος μητέρα γεννιέται από στείρα μητέρα και ευτρεπίζεται το παλάτι του ερχομού του Δεσπότου Χριστού. Σήμερα σπάζουν τα δεσμά της στειρότητας και σφραγίζονται τα κλείθρα της Παρθένου. Γιατί εκείνα με τα οποία η άγονη μήτρα και τα νεκρά σπλάχνα για παιδοποιΐα έδωσαν παρ’ ελπίδα ωραίο καρπό, με αυτά μνηστεύεται και το αδιάφθορο της παρθενίας και με ολοφάνερα έργα προαγγέλλεται το θαύμα της κυοφορίας. Γιατί είναι υπερφυσικό θαύμα γέννηση χωρίς μεσολάβηση άνδρα και διατήρηση της παρθενίας μετά τη γέννηση. Επίσης νικά τους νόμους της φύσης και η στείρα που συλλαμβάνει μετά τα γηρατειά της και γεννά και με όσα θαυμαστά έργα γίνονται προοιμιάζεται η γέννηση της Παρθένου. Σήμερα η Άννα θερί­ζει τον καρπό που ...

Λεπτομέρεια από το μνημείο του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες (φωτ. Ν. Λουπάκης) Συνεχίζοντας την αναφορά μας στο φαινόμενο της έκθεσης και της απόθεσης παιδιών στην αρχαία Ελλάδα, εξετάζουμε βαθύτερα τη λειτουργία της κοινωνίας της Σπάρτης, που όπως ήδη αναφέραμε δεν υπήρξε περισσότερο σκληρή από τις κοινωνίες των υπολοίπων ελληνικών πόλεων. Μια προσεκτική ματιά στην ιστορία αποκαλύπτει, λοιπόν, ότι ο Καιάδας μπορεί να υπήρξε, αλλά δεν χρησίμευσε για το σκοπό που όλοι πιστεύουμε. Οι πληροφορίες για τις θανατώσεις των νεογέννητων στη Σπάρτη στηρίζονται κυρίως στον Πλούταρχο: Λυκούργος, 16. 1-2: «Το παιδί που γεννιόταν δεν είχε δικαίωμα να το αναθρέψει ο πατέρας του, αλλά το παραλάμβανε και το έφερνε σ’ ένα μέρος που λεγόταν λέσχη, όπου κάθονταν οι γεροντότεροι της φυλής του, οι οποίοι ...

 Με αγωνία η διεθνής επιστημονική κοινότητα παρακολουθεί τις αρχαιολογικές ανασκαφές στην Αμφίπολη.  Το διήμερο που πέρασε και συγκεκριμένα το Σάββατο, η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως  δύο εξαιρετικής τέχνης καρυάτιδες.  Η τεράστιας σημασίας αρχαιολογική ανακάλυψη στην Αμφίπολη, δεν μπορούσε παρά να σχολιαστεί από τον Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, στην ομιλία του, κατά τα εγκαίνια της 79ης ΔΕΘ.  Ο Έλληνας Πρωθυπουργός έστειλε σαφές και ηχηρό μήνυμα στα Σκόπια, επισημαίνοντας ότι η αρχαιολογική αυτή ανακάλυψη «είναι μια ακόμα επιβεβαίωση για την Ελληνική ταυτότητα της Μακεδονίας μας».  Συγκεκριμένα ο κ. Σαμαράς υπογράμμισε μεταξύ άλλων τα εξής: «…στην ένδοξη γη της Μακεδονίας μας, ανακαλύφθηκε ένα μοναδικής σημασίας και οικουμενικής απήχησης αρχαιολογικό μνημείο. Κάποιοι, μίζεροι, προσπάθησαν κι αυτό ακόμα να το μειώσουν! Αλλά είναι τέτοια η συγκίνηση που ...

Ο Απόστολος Παύλος εις την Β' προς Τιμόθεον επιστολή αναφέρει τον απόστολο Ονησιφόρον ως πιστόν μετά του οίκου αυτού, ο οποίος πολλές φορές εξυπηρέτησε και ανακούφισε τον Παύλο, όχι μόνον κατά τις εν Ασία δοκιμασιές του «όσα εν Εφέσω διηκόνησεν» (Β' Τιμ. 1,18), αλλά και «γενόμενος εν Ρώμη» (Β' Τιμ. 1,17). Φαίνεται δε ότι ο καλός Ονησιφόρος είχε ταξιδεύσει από την Έφεσο στη Ρώμη είτε για δικές του υποθέσεις είτε μόνο για το λόγο αυτόν και εκεί ζήτησε και βρήκε τον αγαπημένον απόστολο, ο οποίος ευρίσκετο δέσμιος εκεί. Η φυλάκιση αυτή του Παύλου θα ήταν μάλλον η δεύτερη στη Ρώμη που πραγματοποιήθηκε μετά την τετάρτη λεγομένη οδοιπορία, καθ’ ότι κατά την πρώτη γνωστή στη Ρώμη φυλάκιση, ο Τιμόθεος, ευρίσκετο και αυτός ...