Σεπτέμβριος 2014

Από έναν τόπο της Φρυγίας πέρασε, λένε, στα πολύ παλιά τα χρόνια ο αρχιστράτηγος των αγγελικών δυνάμεων, ο αρχάγγελος Μιχαήλ. Στον τόπο εκείνο ανάβλυσε νερό. Και το νερό τούτο ήτανε πολύ θαυματουργό. Έτσι, όποιος άρρωστος έφτανε εκεί και πλυνόταν και έπινε, γιατρευότανε αμέσως. Φαντάσου κόσμος που ΄τρεχε στη θαυματουργή πηγή του αρχαγγέλου Μιχαήλ! Ένας απ΄ αυτούς, που είχε γιατρευτεί η κόρη του από κακιά αρρώστια, έμεινε στον τόπο εκείνον και με τα χέρια του έχτισε ναό στ΄ όνομα του Αρχιστράτηγου από ευγνωμοσύνη για το θαύμα. Ακόμα σκέπασε μ΄ όμορφο τρουλωτό κτίσμα το αγίασμα κι άναβε νύχτα μέρα το καντήλι του Ταξιάρχη. Στα μέρη εκείνα, ύστερα από χρόνια, ήρθε να υπηρετήσει στον ναό άνθρωπος ευλαβής, ο Άρχιππος. Με τα χρόνια, με τις νηστείες ...

Κοντά στην Ιεράπολη, στη Φρυγία, υπήρχε ένας τόπος ονόματι «Χώναι» και στο μέρος αυτό υπήρχε μια πηγή με νερό που θεράπευε ασθένειες. Για τον τόπο αυτό είχε προφητεύσει ο Από­στολος και Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος, όταν κήρυττε το Ευαγγέλιο στην Ιεράπολη της Φρυγίας, συνοδευόμενος από τον Φίλιππο. Τότε λοιπόν είχε πει ότι εκεί θα ανέβλυζε θαυματουργικά μια πηγή, που το νερό της θα θεράπευε πολλούς και επίσης ότι ο μέγας Αρχάγγελος του Θεού Μιχαήλ θα επισκεπτόταν αυτό το μέρος. Η προφητεία του Ευαγγελιστή, επιβεβαιώθηκε λίγα χρόνια αργότερα, όταν ανέβλυσε μέσα από τη γη μια πηγή και το νερό της έγινε πασίγνωστο για τη θαυματουργική δύναμή του. Κάποιος ειδωλολάτρης στη Λαοδίκεια είχε μία κόρη μουγγή, γεγονός που του προξενούσε μεγάλη θλίψη. Σ’ ...

… και να γυρεύεις λόγια ριζωμένα, σαν το πολύροζο λιόδεντρο…. Γιώργος Σεφέρης, Θερινό Ηλιοστάσι Αρχετυπικό σύμβολο ζωής, το δέντρο και ειδικότερα αυτό της ελιάς, αποτυπώνεται πάνω στον καμβά της Isabelle Vialle, ως ο κύριος θεματικός άξονας της απεικόνισης γύρω από τον οποίο δομεί στο εξής το εικονογραφικό της σύμπαν. Παραμένοντας πιστή σε όλα εκείνα τα εικαστικά γνωρίσματα που διέπουν το σύνολο του έργου της, όπως την έντονα χειρονομιακή γραφή, την μονοχρωματική της εμμονή στις επιλογές της παλέτας του φόντου, δουλεμένη άφοβα ώστε να δημιουργεί ένα οπτικό παιχνίδισμα ανάμεσα στη διαφάνεια και την αδιαφάνεια, καθώς και τις πολυμορφικές φιγούρες που ενώ αρχικά λειτουργούν ως ο πυρήνας της εικόνας, στη συνέχεια ξεδιπλώνονται απροσδόκητα ως δέσμες φωτός που ξεπηδούν από το κέντρο για να κατακλύσουν τον υπόλοιπο ...

Ηθική αξία στις τεχνικές της παρεμβατικής γονιμοποίησης  δίνουν τόσο η νεοπροτεσταντική Εκκλησία των Αντβεντιστών όσο και η νεοπροτεσταντική Εκκλησία των Μεθοδιστών, καθώς λειτουργούν βοηθητικά στην ανθρώπινη αναπαραγωγή, η οποία είναι δώρο Θεού και ικανοποιούν θεμελιώδεις ανθρώπινες ανάγκες χωρίς να έρχονται σε αντίθεση με τη Χριστιανική Ηθική. Η θεώρηση της ανθρώπινης αναπαραγωγής ως δώρο του Θεού και μέρος του θεϊκού σχεδίου, όπως ακριβώς παρουσιάζεται στο χωρίο της Γενέσεως «Αὐξάνεσθε καί πληθύνεσθε καί πληρώσατε τήν γῆν καί κατακυριεύσατε αὐτῆς» (Γεν. 1,28) και των παιδιών ως ευλογίας του Θεού, συντελεί στο ν’ αποδίδει η νεοπροτεσταντική Εκκλησία των Αντβεντιστών ηθική αξία στις τεχνικές της παρεμβατικής γονιμοποίησης και ν’ αναγνωρίζει τον επιβοηθητικό τους ρόλο στη διαδικασία της ανθρώπινης αναπαραγωγής, όταν αυτές ασκούνται σύμφωνα με τις βιβλικές αρχές μέσα στα όρια ...

Περί θνητοψυχισμού (με αφορμή μια κριτική ανάγνωση σε κείμενο του Χ. Γιανναρά) Προχθές η Εκκλησία γιόρτασε την αποτομή της κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου. Με αφορμή τροπάρια ειλημμένα από την εν λόγω ακολουθία θα αναφερθούμε στο ζήτημα του θνητοψυχισμού και τη σχετική θέση της Ορθοδοξίας και ταυτόχρονα στην οριοθέτηση ανάμεσα σε θεολογία και φιλοσοφία, πράγμα ιδιαίτερα επίκαιρο στις μέρες μας, όπου η ευρεία διάδοση της πάσης φύσεως πληροφορίας διά του έντυπου και ηλεκτρονικού λόγου αφεύκτως προκαλεί και επιτείνει τις προκείμενες συγχύσεις. Ο θνητοψυχισμός είναι η αίρεση εκείνη που πρεσβεύει την ενεργή θνησιμότητα της ανθρώπινης ψυχής μετά τον σωματικό θάνατο της ανθρώπινης ολότητας. Η ψυχή του ανθρώπου, σύμφωνα με την ορθόδοξη θεολογική παράδοση, σε αντίθεση με εκείνη των άλογων ζώων, είναι έλλογος, νοερά, κατ’ εικόνα ...