2014

Για ποιο λόγο; Διότι δεν έπρεπε να αναστηθούν και να αφθαρτωθούν τα ανθρώπινα σώματα, πριν από την ανακαίνιση των κτισμάτων, αλλά όπως ακριβώς πρώτα πλάστηκε η φύση άφθαρτη και έπειτα ο άνθρωπος, έτσι πάλι πρώτα η κτίση πρέπει να μεταποιηθεί από τη φθορά στην αφθαρσία και μετά μαζί μ' αυτήν ν' αλλάξουν και να ανακαινιστούν τα φθαρτά σώματα των ανθρώπων, ώστε ο άνθρωπος πνευματικός πια και αθάνατος να κατοικήσει σε τόπο άφθαρτο, αιώνιο και πνευματικό. Και ότι αυτό είναι αλήθεια, άκουσε τον Απ. Πέτρο που το βεβαιώνει: «Θα έρθει η ημέρα του Κυρίου σαν κλέπτης τη νύχτα και τότε οι ουρανοί θα διαλυθούν από τη φωτιά και τα στοιχεία της φύσεως θα καούν και θα λυώσουν» (Β' Πέτ. 3:10,12), όχι ...

Κάλαντα σήμερα λέμε τα τα ευχετικά και εγκωμιαστικά άσματα, που τραγουδιούνται τις παραμονές των μεγάλων χριστιανικών εορτών και ανήκουν λαογραφικά στα λεγόμενα ευετηριακά έθιμα. Τα κάλαντα του Δωδεκαημέρου διατηρούνται ακόμα ενώ κάλαντα άλλων εορτών του έτους έχουν σχεδόν λησμονηθεί. Μια καλή συνήθεια ήταν παλαιότερα το έθιμο να βγαίνουν οι καλαντιστές το βράδυ. Ορισμένοι κρατούσαν φαναράκια με χάρτινο περίβλημα και είχαν μικρά ραβδιά για να χτυπούν τις πόρτες των σπιτιών. Τα όργανα συνοδείας ήταν διάφορα ανάλογα την παράδοση της περιοχής. Στην Καστοριά υπάρχουν πολλά κάλαντα για τον οικοδεσπότη, την οικοδέσποινα, το μικρό παιδί, τον μορφωμένο, τον ξενιτεμένο, τον Μητροπολίτη, την ανύπαντρη κόρη. Από τη Νεανική και Παιδική Χορωδία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου ακούμε τα καστοριανά κάλαντα για την οικοδέσποινα και τον οικοδεσπότη: %kkkdfg%