2014

Ο Νοέμβριος θεωρείτο από το λαό ως ο καταλληλότερος μήνας για σπορά. Μάλιστα μια από τις κυριότερες γιορτές του μήνα είναι αυτή του Αγ. Γεωργίου του Σπόρου στις 3 Νοεμβρίου, ημερομηνία που σηματοδοτούσε και την έναρξη της σποράς.  Άλλες γιορτές του μήνα είναι: η Σύναξη των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ και όλων των Αγγελικών τάξεων στις 8 του μήνα,  στις 11/11 του Αγ. Μηνά, ο οποίος πιστεύεται ότι θεράπευε τους ελώδεις πυρετούς, ασθένεια η οποία παλαιότερα ήταν ενδημική στην Κύπρο και ταλαιπωρούσε τους κατοίκους του νησιού και στις 14/11 του Αγ. Φιλίππου, οπόταν και πραγματοποιούνται οι λεγόμενες «Σήκωσες»πριν την έναρξη της νηστείας των Χριστουγέννων. Χαρακτηριστικό είναι το δίστιχο: «Τ’ Άη Φιλίππου πέρασεν τζ’ ήρταν οι Τυρινάες τζ’ εμείνασιν οι κορασιές με δίχως τους αντράες» (δηλαδή η Εορτή του Αγίου Φιλίππου ...

«Οι λυράρηδες, η καθημερινότητα, ο κύκλος του χρόνου, όπως μετριέται με τους ρυθμούς της αχλαδόσχημης λύρας. Από την Κρήτη ως τη Δράμα κι απ' τη Θεσσαλονίκη ως τα Δωδεκάνησα. Ο ρυθμός της ζωής στο Αιγαίο, οι εικόνες, οι ήχοι δεμένοι με στίχους του Κωστή Παλαμά και του Φρήντριχ Χαίλντερλιν».  Οι «Ρυθμοί Αιγαίου», είναι ένα ντοκιμαντέρ του Γιάννη Λάμπρου, σε σενάριο-σκηνοθεσία του ιδίου και του Κωνσταντίνου Μπλάθρα, που μόλις ολοκληρώθηκε από τους συνεργάτες του. Η Πεμπτουσία, μίλησε με τον σκηνοθέτη-συγγραφέα Κωνσταντίνο Μπλάθρα, για το Ντοκιμαντέρ, τα γυρίσματα του οποία έγιναν μέσα σε δέκα χρόνια. «Δεν πρόκειται για την ιστορία της λύρας αλλά για τις ιστορίες των ανθρώπων  που είναι δεξιοτέχνες της λύρας… Από την Κρήτη μέχρι την Κάρπαθο, την Κάσο, την Τήλο και ...

Σ΄ αυτό το σημείο κάνει την εμφάνισή του κι ο Χαλίλμπεης, φίλος του Άγρα, που τους ενώνει το κοινό τους μίσος εναντίον των Βουλγάρων. Στο μεταξύ, ο Τυλιγάδης φέρνει τον Αποστόλη στο Ζερβοχώρι. Αυτός, παριστάνοντας τον Βούλγαρο, συζητάει με τις γυναίκες του χωριού· μαθαίνει έτσι πως έρχονται βουλγαρικές ενισχύσεις κομιτατζήδων, που σκοπό έχουν να βρουν τον καπετάν Άγρα. Όταν το μαθαίνει αυτό ο αρχηγός, αποφασίζει να επιτεθεί πρώτος. Ξημέρωσε η 14η Νοεμβρίου. Πρώτος στο πόδι, ζωηρός, ευδιάθετος, ήταν o Άγρας. Τον είχε αφήσει η θέρμη και, περιφρονώντας την αρρώστια, ετοίμαζε την επίθεση. Σε μια μεγάλη πλάβα, μ' ένα πλατσί στο χέρι, αμίλητος από περηφάνια και συγκίνηση, περίμενε o Αποστόλης τον Αρχηγό. Ο γερο-Πασκάλ δεν είχε επιστρέψει. Οι χωρικοί δεν γνώριζαν τα νεοανοιγμένα μονοπάτια. Μόνος ...