2014

Διεθνές συνέδριο ψυχανάλυσης θα πραγματοποιηθεί στις 7,8 και 10 Νοεμβρίου στους χώρους του Γαλλικού Ινστιτούτου αλλά και του Πανεπιστημίου Αθηνών από το Τμήμα Ψυχαναλυτικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Paris Diderot και τη Διδακτορική Σχολή Ερευνών στην Ψυχανάλυση και την Ψυχοπαθολογία-CRPMS. Οι ραγδαία εξελισσόμενες τεχνο-επιστημονικές πρακτικές στη μεταβαλλόμενη κοινωνία μας αυξάνουν την αποτελεσματικότητα των θεραπειών του σώματος,ενώ ταυτόχρονα κατακερματίζουν την ενότητά του.Το σώμα γίνεται έτσι αντικείμενο νέων προβληματισμών και νέων πρακτικών. Μπορεί η ψυχανάλυση στα πλαίσια ενός διαλόγου με την επιστημονική ιατρική να δώσει κάποιες απαντήσεις για το σώμα σε κρίση; Συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, οι καθηγητές  και διδάσκοντες : Paul - Laurent Assoun, Fethi Benslama, Γιώργος Δημητριάδης, Λίσσυ Κανελλοπούλου, Ελισάβετ Κούκη, Christian Hoffmann, Sophie de Mijolla, Alain Vanier, Catherine Vanier, François Villa, Markos Zafiropoulos. 07.11.2014, 09.00’ – 18.00’ ...

Εισήγηση στο Συνέδριο με τίτλο: «Ο άνθρωπος ανάμεσα στο μυστήριο του Θεού και το μυστήριο του Σύμπαντος». Θεσσαλονίκη, 10 Οκτωβρίου 2014 Αξιότιμοι κ.κ. καθηγητές Αγαπητές/αγαπητοί  Κυρίες/Κύριοι,        Θερμές ευχαριστίες προς την οργανωτική αρχή για την πρόσκληση συμμετοχής σε ένα τόσο σημαντικό διάλογο που έχει αξία διαχρονική και παρουσιάζεται επίκαιρος όσο ποτέ άλλοτε λόγω και των νέων πρόσφατων ανακοινώσεων από το κέντρο πυρηνικών ερευνών σωματιδιακής φυσικής, γνωστό από τα ακρωνύμια του, ως CERN (Conseil Européenne pour la Recherche Nucléaire). Χαιρετίζουμε και στηρίζουμε έμπρακτα κάθε αντίστοιχη προσπάθεια ανοίγματος, σε δημόσιο διάλογο, της  Θεολογίας (της διαλεγόμενης Θεολογίας) με τις Επιστήμες. Ευχόμαστε ομοθύμως στους διοργανωτές του, το φετινό συνέδριο να γίνει θεσμός  και να αποτελέσει την απαρχή μιας σειράς άκρως ενδιαφερόντων ‘’ευκαιριών’’ συνάντησης Θεολογίας-Επιστήμης.        Η παρούσα εισήγηση σκοπό της έχει ...

Στοιχείο της μεσογειακής διατροφής και ανά τους αιώνες βασικό προϊόν για την ενδιαίτηση του ανθρώπου αποτελεί ο σίτος, το ευλογημένο σιτάρι, η παραγωγή του οποίου καθόρισε την τύχη και την πορεία πολλών λαών, όπως του Βυζαντινού Κράτους μετά την αραβική εξάπλωση στην Αίγυπτο, τον βασικό σιτοβολώνα του Βυζαντίου. Ο σίτος τυγχάνει υψηλής αναγνώρισης από τον λαό και συνδέεται άμεσα με πολλές παραδόσεις, τις οποίες μελετά και διαφυλάσσει η επιστήμη της λαογραφίας. Οι προχριστιανικές θρησκείες χρησιμοποιούν τον σίτο στη λατρεία τους, είτε ως προσφορά στις θεότητες των εθνικών ή ανατολικών θρησκευμάτων, είτε ως άρτο στην πρόθεση των άρτων του Ναού των Ιεροσολύμων ή άζυμα προς βρώση στο πασχάλιο δείπνο της ιουδαϊκής θρησκείας.             Ο σίτος δεν είναι άγνωστος στην Ορθόδοξη Λατρεία. Ο ...

Στο ένατο κεφάλαιο των Πράξεων και στους στίχους 36-43 ο ευαγγ. Λουκάς αναφέρεται σε μία ξεχωριστή προσωπικότητα της χριστιανικής κοινότητας της Ιόππης, τη μνήμη της οποίας η Εκκλησία τιμά στις 25 Οκτωβρίου. Πρόκειται για μία μαθήτρια, η οποία έφερε το όνομα Ταβιθά. Το όνομα αυτό έχει αραμαϊκή προέλευση και στα ελληνικά πρέπει να αποδοθεί ως «Δορκάς», δηλαδή το γρήγορο ελαφάκι με τα μεγάλα μάτια (= το ζαρκάδι). Το όνομα προέρχεται από το ρήμα «δέρκομαι» που σημαίνει «βλέπω προσεκτικά», «κοιτάζω», «παρατηρώ». Η Ιόππη (σημερινή Γιάφα) ήταν το σημαντικότερο λιμάνι του αρχαίου Ισραήλ και επίνειο της Ιερουσαλήμ, η οποία ήταν κτισμένη στην ενδοχώρα και σε υψόμετρο 850 μέτρων. Η απόσταση ανάμεσα στις δύο πόλεις ήταν γύρω στα 55 χιλιόμετρα. Και σήμερα είναι σημαντικό λιμάνι. Ανήκει στο δήμο ...

Η βιοηθική αποτελεί πλέον έναν αυτόνομο επιστημονικό κλάδο. Για την ορθόδοξη θεολογία όμως δεν υπάρχει μια αυτόνομη βιοηθική, αλλά αυτή εντάσσεται μέσα στα πλαίσια της προσωπικής ποιμαντικής προσέγγισης κάθε ανθρώπου ιδιαιτέρως. Με αυτήν την έννοια προσεγγίζει η Ορθόδοξη θεολογία τη διεπιστημονικότητα της βιοηθικής και οι διαφορές που υπάρχουν μεταξύ τους δεν αποτελούν εμπόδιο αλλά τόπο συνάντησης για γόνιμο διάλογο. Έτσι το πεδίο της βιοηθικής αποτελεί ένα ενδιαφέροντα τόπο συνάντησης μεταξύ Ορθόδοξης θεολογίας και άλλων επιστημονικών πεδίων. Τα βιοηθικά ζητήματα έχουν προκαλέσει έντονη κοινωνική ανησυχία και κοινωνικό διάλογο. Με δεδομένο ότι η Εκκλησία δεν αποτελεί ένα εξωκόσμιο μέγεθος αλλά μια θεανθρώπινη κοινωνία, ο διάλογος με τη βιοηθική έχει κοινωνικές προεκτάσεις. Εξάλλου ο θεολογικός λόγος είναι κοινωνικός και αφορά την κοινωνία του ...