Ο ησυχαστής είναι ένας Προμηθέας, αλλά δεν κλέβει για λογαριασμό των ανθρώπων το φως από κάποιους θεούς. Του αποκαλύπτεται το φως από τον Θεό και μεταλαμπαδεύεται σε εμάς ως άκτιστο-μακάριο κάλλος. Είναι και ένας Σίσυφος, που όμως δεν κατρακυλά για να ξαναρχίσει και πάλι το Γολγοθά του, αλλά αναλαμβάνει να άρει το σταυρό της Αλήθειας για όσο χρειαστεί, παραπέμποντάς μας όχι στην αδιέξοδη σισύφεια οδύνη, αλλά στο εσχατολογικό άκτιστο κάλλος, που αναγγέλλεται με το σώμα του αναστημένου Χριστού. Αυτός ο διπλός ηρωισμός, εμπειρία και άθλος προσωπικό, δεν έχει καμία σχέση με την ουτοπία της πλατωνικής ιδέας του αγαθού, το οποίο επινοείται, για να εκπέμψει το αμήχανον κάλλος. Η θαρραλέα άρνηση ικανοποίησης των επιθυμιών δεν είναι μαζοχισμός, αλλά ευλογημένη μεταστοιχείωση στην ...









