Σεπτέμβριος 2015

Αφού αποθέσει ο ιερέας τα Τίμια Δώρα απαγγέλλει μια σειρά από δεήσεις, στις οποίες ο ψάλτης απαντά με το “Παράσχου, Κύριε” - Δώσε μας, Κύριε, αυτό που Σου ζητάμε. Μετά λέει χαμηλόφωνα μια ευχή που λέγεται Ευχή της Προσκομιδής, βγαίνει στην Ωραία Πύλη και λέει δυνατά: “Εἰρήνη πᾶσι” - ΄Ολοι ας έχουμε ειρήνη μέσα στην καρδιά μας. Η ειρήνη του Θεού είναι δώρο του Θεού στον άνθρωπο που έχει αγνή ζωή και συγχωρεί τους αδελφούς του. Αυτή η ειρήνη είναι αναφαίρετη. Τίποτα δεν μπορεί να την ταράξει. Και είναι η αναγκαία προϋπόθεση για να “Ἀγαπήσωμεν ἀλλήλους” κι έτσι ειρηνικοί και ενωμένοι μεταξύ μας όλοι οι Χριστιανοί να “ὁμολογήσωμεν Πατέρα, Υἱόν καί Ἅγιον Πνεῦμα, Τριάδα ὁμοούσιον καί ἀχώριστον”. Την ώρα που ο ...

Είναι σημαντικό να τονισθεί ότι υπάρχει και άλλος παράγοντας, σημαντικότερος από τους εξωτερικούς, που ορίζει την τύχη μιας χώρας και του λαού της. Συστατικά του παράγοντα αυτού είναι ο λαός και οι άρχοντές του. Υπάρχει δε το γνωστό γνωμικό «κατά τον λαόν οι άρχοντες». Άρα η ευθύνη για την προστασία μιας χώρας από άσχημες περιπέτειες βαρύνει κυρίως τον λαό, τους πολίτες, το σύνολο των οποίων αποτελεί την Πολιτεία, ο οποίος εκλέγει τους άρχοντές του. Ένας ώριμος λαός εκλέγει ικανούς και κατάλληλους άρχοντες τους οποίους εμπιστεύεται, εξουσιοδοτεί, και νομιμοποιεί να πράξουν το καλύτερο δυνατόν για την προστασία και την ανάπτυξή του. Ποια είναι, όμως, τα κριτήρια για την επιλογή των ικανών και κατάλληλων αρχόντων, των πολιτικών εν προκειμένω; Η σωστή επιλογή είναι μείζον ...

Δ΄ Οι ιερομάρτυρες Νεόφυτος και Αμβρόσιος και οι οσιομάρτυρες Μακάριος και Διονύσιος, οι εν Κρήτη μαρτυρήσαντες Για την κατά το δυνατόν ολοκλήρωση του ερχομού της Αγίας Ζώνης στην Κρήτη το 1821 παραθέτομε κείμενο του λογίου Αγιορείτου Μοναχού Μωυσή, εκλεκτού και σεβαστού φίλου, εσχάτως κοιμηθέντος, για τους Ιερομάρτυρες Νεόφυτο και Αμβρόσιο και τους Οσιομάρτυρες Μακάριο και Διονύσιο, που συνόδευαν την Αγία Ζώνη στην Κρήτη. Υπήρξαν μοναχοί της ιεράς μονής Βατοπαιδίου. Το 1820 απεστάλησαν οι ιερομόναχοι Νεόφυτος και Αμβρόσιος, ο Ιεροδιάκονος Παρθένιος και οι μοναχοί Διονύσιος και Δωρόθεος και αργότερα ο Μακάριος στην Κρήτη, κατόπιν προσκλήσεως, με τίμια λείψανα, προκειμένου να εκδιωχθεί η φοβερή ασθένεια της πανώλης, η οποία μάστιζε τους κατοίκους του νησιού. Αυτά ήταν, μέρος της Τιμίας Ζώνης της Θεοτόκου, δώρο στη μονή ...

Οι Έλληνες της Πόλης το βράδυ της 6ης προς 7 Σεπτεμβρίου του 1955 βίωσαν μια πραγματική άλωση. Ανάλογες σκηνές βιαιότητας, βαναυσότητας και μαζικού παροξυσμού κατά των Ρωμιών, της περιουσίας τους και των ιερών τους, μπορείς να διαβάσεις μόνο στα κείμενα που περιγράφουν τις δύο προηγούμενες αλώσεις της βασιλεύουσας από τους Φράγκους το 1204 και από τους Οθωμανούς το 1453. Μόνο που αυτή τη φορά ο σύγχρονος τούρκος Πορθητής, με τους δυτικούς προστάτες και εμψυχωτές του, δεν έδωσε στους αγγέλους του κακού που εξαπέστειλε κατά του ελληνισμού το πλήρες δικαίωμα κατά της ζωής, αλλά το δικαίωμα κατά της ζήσης του και της αξιοπρέπειάς του. Έτσι, για να πάψουν πλέον και εις το εξής να θυμίζουν με την παρουσία τους το αρχαίο κλέος, ...

Δ. Η δημιουργία και η εμπέδωση "οικογενειακού" πνεύματος και  κλίματος. Από  την  πρώτη  στιγμή της  πατρικής-αναγεννητικής  διακονίας  του ο Γέροντας  αισθάνθηκε πως  συγκροτήθηκε  γύρω  του, χάριτι  Θεού, μια  «πνευματική  οικογένεια». Κοπίασε, μόχθησε και  θυσιάστηκε  για  τη  στερέωση  και  την εν Κυρίω πρόοδό  της. Με  εξισορροπητικό τρόπο διαμόρφωσε  μία  νοοτροπία , μία  ιδιοσυγκρασία , μία  πεμπτουσία  αυτής  της  πνευματικής  του  οικογενείας , επιθυμώντας  να  καταστήσει  κοινωνούς  και  φορείς  αυτού  του  πνεύματος τους  πάντες ,  από  τον  πρώτο  έως  τον  έσχατο. Επίκεντρο  πάντοτε  της  οικογενειακής  ατμόσφαιρας  ήταν  το  μοναστήρι στο  οποίο  περιελάμβανε  τους  πάντες , μοναχούς και λαϊκούς,  απηύθυνε  τον ίδιο  παρακλητικό - κατηχητικό  λόγο  ανεξαιρέτως  και  τους  καθιστούσε  μετόχους  των  βιωμάτων  του.           Έτσι  ανάμεσα  στον κόσμο, την  κοινωνία  και  το  μοναστήρι αναπτυσσόταν ...

  Στο ελληνικό σχολείο των αρχών του 21ου αιώνα δεν υπάρχει η εθνική και κοινωνική ομοιογένεια των μαθητών που υπήρχε πριν από μερικά χρόνια. Η παρουσία διαφόρων αλλοδαπών μαθητών, ομογενών, αθίγγανων, και τέλος παιδιών με ειδικές ανάγκες δημιουργεί μίας κατάσταση που η ετερότητα κυριαρχεί. Στο σημείο αυτό, η αναφορά μας θα περιοριστεί μόνο στη φυλετικέ, εθνική και θρησκευτική ετερότητα. Ο τρόπος αντιμετώπισης των διαφόρων ετεροτήτων στα σχολεία γίνεται μέσα στα πλαίσια μίας διαπολιτισμικής αγωγής. Μέσα από τη διαπολιτισμική αγωγή γίνεται προσπάθεια της διατήρησης αρχικά μίας ενιαίας εκπαίδευσης. Ώστε αργότερα να αποφευχθούν φαινόμενα διάσπασης της συλλογικότητας και του διαμελισμού της κοινωνίας σε εθνικές και θρησκευτικές φατρίες. Αυτό ελλοχεύει τον κίνδυνο της παρουσίας φαινομένων γκετοποίησης, ρατσισμού και μισαλλοδοξίας. Κατά το Ινστιτούτο Παιδείας Ομογενών και ...

Το Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου, πραγματοποιήθηκαν στην Γκαλερί CITRONNE, στον Πόρο, τα εγκαίνια της έκθεσης του Κώστα Παπανικολάου: Φούγκα VΙ, Αστικό Τοπίο: Εντός και Εκτός. Η έκθεση, την επιμέλεια της οποίας έχει η Δρ της Ιστορίας της Τέχνης Τατιάνα Σπινάρη, θα διαρκέσει μέχρι τις 18 Οκτωβρίου Το πρόσφατο αυτό έργο (2010-15) του Παπανικολάου, εκτείνεται σε δεκαέξι μέτρα μήκος και αναλύεται σε ισάριθμες επιμέρους σκηνές, στιγμές και τοπία από την καθημερινότητα του καλλιτέχνη. Πρόκειται για ένα είδος εικαστικής αφήγησης όπου καταγράφονται, αναλύονται και συντίθενται θραύσματα του αστικού βίου. Κώστα Παπανικολάου: Φούγκα VΙ, Αστικό Τοπίο: Εντός και Εκτός Στο εκτιθέμενο έργο, όπως και σε προγενέστερα έργα του Παπανικολάου, κεντρικό προβεβλημένο στοιχείο της σύνθεσης αποτελούν οι κορμοί των δέντρων. Λειτουργούν μέσα από ποικίλες οπτικές: ως ...

Επαναπατρίστηκαν από το Μόναχο εκκλησιαστικοί θησαυροί, οι οποίοι θα παρουσιαστούν επίσημα στις 15 Σεπτεμβρίου στο Βυζαντινό Μουσείο Κύπρου. Μετά από απόφαση του Εφετείου του Μονάχου στις 16 Μαρτίου 2015 στην εντεκάχρονη δικαστική διαμάχη της Κυπριακής Δημοκρατίας κατά του Τούρκου Αρχαιοκάπηλου A. Dikmen επαναπατρίσθηκαν την Παρασκευή 28 Αυγούστου 2015 εικοσιτρία (23) κειμήλια. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται τοιχογραφίες, τρία ζεύγη βημοθύρων, εικόνες, χειρόγραφο ομιλιάριο και αρμενικό χειρόγραφο. Επαναπατρίσθηκαν επίσης 10 προϊστορικές αρχαιότητες οι οποίες μεταφέρθηκαν στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Όλοι οι επαναπατρισθέντες θησαυροί συντηρούνται στο πλαίσιο προγράμματος της Ελβετικής κυβέρνησης σε συνεργασία του Βυζαντινού Μουσείου Ιδρύματος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, του Τμήματος Αρχαιοτήτων Κύπρου και του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου Αθηνών.