Επετειακή Εκδήλωση για την 28η Οκτωβρίου 1940 στην Χριστιανική Στέγη Πατρών Η Χριστιανική Στέγη Πατρών με την...
Προσωπική μου εμπειρία με τον γέροντα Παίσιο, αρχές της δεκαετίας του 80… – Βρε παιδί μου μού λέει, δεν πάμε...
Πολλοί μπαίνουν στην εκκλησία, λένε διάφορες προσευχές και βγαίνουν. Βγαίνουν, χωρίς να γνωρίζουν τι είπαν. Τα χείλη τους κινούνται, αλλά...
Αντιθέτως θεωρείται κάτι απολύτως φυσικό και ασφαλές την Ιαπωνία το να βλέπεις μικρά παιδιά στο μετρό εντελώς μόνα τους ή...
Τα υποτιμούμε, τα απορρίπτουμε, συχνά τα ενοχοποιούμε για «κακή ποιότητα» και… πέφτουμε στην παγίδα της λάθος εντύπωσης με την πρώτη...
Σε ένα από τα µεγάλα µοναστήρια στη Θηβαΐδα της Αιγύπτου έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του, πριν φύγει για...
Η μελέτη του κ. Δημήτρη Τσιολακίδη για τη θεολογική εξέταση της φροϋδικής ανάλυσης των ονείρων (προηγούμενη δημοσίευση: http://bitly.com/1Mi16Aq) φτάνει με τη σημερινή δημοσίευση στο κλείσιμό της. Ολοκληρώνει τα συμπεράσματά της, όπου συνοψίζει τα κυριότερα σημεία στα οποία μας ξενάγησε για τον τρόπο με τον οποίο θρησκεία και επιστήμη προσεγγίζουν τα όνειρα. Πηγή: wikimedia commons Το εργαστήρι του ονείρου βρίσκεται εντός του ανθρώπου και δεν είναι άλλο από το ασυνείδητό του. Αναμφίβολα ο Φρόυντ στην ερμηνευτική των ονείρων επιχειρεί να φωτίσει και να ερμηνεύσει σκοτεινές και άγνωστες πτυχές του αχανούς ανθρώπινου ψυχισμού και το κατορθώνει ως ένα σημείο, αποκαλύπτοντας την τραγική φύση της ανθρώπινης ύπαρξης, που όμως στο αίτημά της για πληρότητα, είναι καταδικασμένη να υπηρετεί μια αδήριτη ανάγκη που τη θέλει να σέρνεται στο ...
Στις 25 Οκτωβρίου θα επανέλθει η χειμερινή ώρα και όλοι μας θα κερδίσουμε μία ώρα επιπλέον ύπνο. Η χειμερινή ώρα θα...
Ζουμερό μπιφτέκι σχάρας που βγαίνει ατόφιο. Υλικά 600 γρ. κιμάς μοσχαρίσιος (προτιμότερο από σπάλα ή ελιά) 200 γρ. ψωμί, μουλιασμένο...
Οι νυχτερινές κράμπες των ποδιών είναι επώδυνες, ακούσιες συσπάσεις των μυών, που εκδηλώνονται με οξύ και απότομο πόνο. Στις περισσότερες...
http://bitly.com/1RTw5Dd> Ορθόδοξα Μοναστικά Κέντρα της Ανατολής Ο Ορθόδοξος Μοναχισμός ήταν πάντοτε ενιαίος, παρ’ ότι είχε αναπτυχθεί σε διάφορα μοναστικά κέντρα και όρη, τα οποία στην εκκλησιαστική συνείδηση ανεγνωρίσθησαν ως «ιερά όρη», πάντοτε όμως αυτά είχαν την ίδια σημαντική συμβολή για τη διατήρηση της ορθοδόξου πίστεως, την καλλιέργεια της παιδείας, την ανάπτυξη του πολιτισμού και τη μεγάλη ακτινοβολία τους στην κοινωνία. Εν συντομία ο Μοναχισμός είναι η πεμπτουσία του Χριστιανισμού, η δυναμικότερη, η πληρέστερη και συνεπέστερη αυτοέκφρασή του. Αναπτύχθηκε μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας και διαμορφώθηκε ως συνέχεια της ζωής της Εκκλησίας κι όχι εναντίον αυτής και της ιεραρχίας της. Κατά τον αείμνηστο π. Θεόκλητο Διονυσιάτη, «ο Μοναχισμός είναι αυτή η Εκκλησία, επιδιώκων με συνέπειαν τους σκοπούς αυτής, οίτινες συνίστανται εις την επικράτησιν του Ευαγγελίου ...










