Μόνο όποιος έχασε τα πάντα μπορεί να καταλάβει για ποιο θησαυρό μιλάω. Θησαυρός για μας τους πρόσφυγες που φύγαμε και αφήσαμε το βιος μας μα και τις θύμισες μιας ολάκερης ζωής, είναι και κάποιες φωτογραφίες του δημοτικού σχολείου. Άυλα αγαθά μεγάλης, όμως, συναισθηματικής αξίας. Ευτυχώς που υπάρχουν και αυτά και ομορφαίνουν τη ζωή μας. Τη νοηματοδοτούν. Μας χαρίζουν χαρά και ευτυχία. Φανταστείτε τη χαρά μου, όταν ανακάλυψα στο διαδίκτυο μια φίλη-συμμαθήτριά μου και γειτόνισσά μου, άριστη μαθήτρια, η οποία μαζί με τη μητέρα και την αδελφή της έφυγαν για το Λονδίνο, μετά τον αδόκητο θάνατο του πατέρα της από ανίατη ασθένεια. Εκεί στο Λονδίνο ήταν καλά αποκατεστημένος ένας θείος της μητέρας της ο οποίος τις κάλεσε για να μπορέσουν να σπουδάσουν, ...












