2015

Ο Άρχων Πρωτοψάλτης της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας Λεωνίδας Αστέρης ερμηνεύει το Δοξαστικό των Αίνων της Κυριακής προ της Χριστού Γεννήσεως «Των νομικών διδαγμάτων ο σύλλογος», σε ήχο πλ. του δ΄. %kfdfghjkllmnsgfsa%

Ο άνθρωπος μέσα στον Παράδεισο είχε έναν θείο προορισμό: να γίνει όμοιος με τον Θεό. Για τον σκοπό αυτόν ο Θεός του είχε δώσει πλούσια χαρίσματα και εξαιρετικά προσόντα, όπως λογική, βούληση, ελευθερία, δυνατότητα να αγαπά, σοφία· ο Αδάμ είχε δώσει ονόματα σε όλα τα ζώα, που, όλα ήμερα, πέρασαν από μπροστά του. Είχε αρμονικές σχέσεις μ’ όλη την κτίση. Ήταν απλός, δεν γνώριζε το κακό και μιλούσε με τον Θεό όπως το μικρό παιδί με τον πατέρα του, σαν φίλος με φίλο. Όμως οι πρωτόπλαστοι δυστυχώς δεν μπόρεσαν για πολύ να υπακούσουν στη μοναδική εντολή του Θεού. Υπάκουσαν στον άγγελο, που από την περηφάνια του θέλησε ν’ ανέβει πάνω από τον Δημιουργό του, και παρέσυρε μαζί του και πολλούς άλλους ...

Εκοιμήθη στην οικία του το βράδυ της 15ης Δεκεμβρίου ο αγαπητός στον ευσεβή λαό της Θεσσαλονίκης αλλά και πανελληνίως π. Δημήτριος Βακάρος. Ο μεταστάς σπούδασε την ιερά επιστήμη της Θεολογίας (με συμμετοχή μάλιστα στους αγώνες των φοιτητών των Θεολογικών Σχολών κατά τη δεκαετία του '60), μετεκπαιδεύτηκε στο εξωτερικό και υπηρέτησε την Εκκλησία από πολλές θέσεις, στις τάξεις της Ι. Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης - και δη ως γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος και προϊστάμενος του Ι. Ναού του πολιούχου της πόλεως, Αγ. Δημητρίου. Υπήρξε συγγραφέας πολλών άρθρων και βιβλίων, ενώ διακρινόταν για τη μόρφωσή του και τη ρητορική του δεινότητα. Αξέχαστες θα παραμείνουν οι ομιλίες του προς το χριστεπώνυμο πλήρωμα της Εκκλησίας Θεσσαλονίκης. Τον τελευταίο καιρό είχε καταβληθεί από την επιδείνωση της υγείας του. Η μνήμη του ας ...

Ιερά Βασιλική και Σταυροπηγιακή Μονή Κύκκου «Τάξις των ιερών ακολουθιών», 2016    Ο μακαριστός καθηγητής της Λειτουργικής και δάσκαλός μας Ιωάννης Φουντούλης υπογράμμιζε πάντοτε με έμφαση ότι η έκδοση των λειτουργικών κειμένων θα πρέπει να γίνεται με προσοχή και ιδιαίτερη επιμέλεια. Δεν επιτρέπεται, έλεγε, τα κείμενα που περιέχουν τους λόγους προσευχής που εκφράζονται από τα μύχια της καρδιάς μας στον  παντέλειο Θεό, να περιέχουν λάθη ή να είναι ανεπιμέλητα, τόσον τυποτεχνικά όσο και στη δομή και το περιεχόμενο της ύλης. Έφερνε μάλιστα ως παραδείγματα πολλά χειρόγραφα λειτουργικά βιβλία, ιδιαίτερα της βυζαντινής περιόδου, τα οποία η φιλότεχνη και φιλόμουση φροντίδα των αντιγράφεων τα ανέδειξε διαχρονικά ως έργα τέχνης. Παράλληλα υποστήριζε ότι για να κατανοηθεί η λειτουργική πράξη θα πρέπει να προηγηθεί σοβαρή μελέτη ...