2015

Για την προσέγγιση της Εκκλησιαστικής Μουσικής και την παρουσίασή της μέσα στην τάξη θα λάβουμε υπόψη τέσσερις παραμέτρους. Α. Την μικρή και με ελάχιστα μουσικά παραδείγματα<link> στα βιβλία των θρησκευτικών στα Γυμνάσια και Λύκεια. Β. Την δομή και χρόνο διδασκαλίας της στα Μουσικά Σχολεία Γ. Τις προσπάθειες της Εκκλησίας, Φορέων και Μουσικών Ιδρυμάτων για την συστηματική διδασκαλία της. Δ. Την βοήθεια της Τεχνολογίας-Πληροφορικής και Μουσικών Εγχειριδίων  για μία ουσιαστική αναβάθμιση της σχέσης  της Ιεράς αυτής Τέχνης με τους διδάσκοντες όσο και τους διδασκόμενους. Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι, Α. Είναι γεγονός ότι, στα βιβλία θρησκευτικών και μουσικής του Γυμνασίου, Λυκείου η αναφορά για την Βυζ.Μουσική είναι μικρή. Ακόμα και στις μέρες μας που εντάχθηκε το μάθημα της Μουσικής και στην Α΄θμια Εκπάιδευση η Βυζαντινή Μουσική ελάχιστα έως καθόλου ...

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιωαννίνων κ. Μάξιμος σε εκδήλωση του Συλλόγου πολυτέκνων Ιωαννίνων ομιλεί για τη σημασία του μυστηρίου του Γάμου και της οικογένειας για την Εκκλησία. Στο λόγο του δεν παραλειψε να ευχαριστήσει τον Καθηγούμενο της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου Γέροντα Εφραίμ για την φιλάνθρωπο βοήθεια, υλική και πνευματική, που προσφέρει στους εμπερίστατους αδελφούς στον κόσμο. %kJUVdfiBnm%

Το πορτραίτο είναι αδιαμφισβήτητα η δημοφιλέστερη ιστορικά θεματογραφία που απασχόλησε τη φωτογραφία. Ως απρόσμενα ευκρινής και βολικά αναπαραγώγιμη εικόνα συνέβαλε, σε μια εποχή που ερχόταν στο προσκήνιο η έννοια της ατομικότητας, στη νεωτερική αυτοσυνειδησία του μέσου ανθρώπου, στη σταδιακή θεμελίωση από τον 19ο αιώνα της φωτογραφίας ως τέχνης και επαγγελματικής πρακτικής. Η συμβολή αυτή έκτοτε αναβαθμίζεται μάλλον παρά φθίνει, αφού η δίψα αναπαράστασης του ανθρώπου αλλά και θέασης της εικόνας του αυξήθηκε εκθετικά με τον καιρό, είτε αυτό αφορά πρωταγωνιστή στην κεντρική σκηνή, είτε ανώνυμο πολίτη στην πίσω αυλή. Όμοια, η παράδοση του φωτογραφικού πορτραίτου ανανεώνεται και επαναπροσδιορίζεται, καθώς στο πέρασμα του χρόνου μεταβάλλονται οι άνθρωποι, το κοινωνικό περιβάλλον, οι ιδέες για την ίδια την προσωπογραφία και τη φύση της φωτογραφίας. Ο ...

Η αγάπη, η στοργή και η φιλανθρωπία του ήταν παροιμιώδεις, γι’ αυτό και αργότερα ο Μητροπολίτης Χίου Χρυσόστομος Γιαλούρης που τον κήδευσε, έλεγε στον επικήδειο λόγο του: «Είχε θέλησι ισχυρή, σωστό ατσάλι, μέσα σε μια κράσι γερή. Πανέξυπνος δε και τετραπέρατος. Η ρωμαλεότης της ψυχής και ο δυναμισμός του δεν τον έκαναν σκληρόν απέναντι στους άλλους και μάλιστα στους πονεμένους και τους αμαρτωλούς. Συνέπασχε μαζί τους και μοιραζόταν τον πόνο των, τον ψυχικό και σωμα­τικό, σκορπώντας ό,τι είχε στους φτωχούς και δυστυχισμένους, με ευαγγελικήν αγάπη και ευσπλαγχνία. Αυτός ο αυστηρός νηστευτής, που έζησε και σε σπηλιά μέσα, με σκληρή άσκησι και με σίδερα, οπως διηγούνται, στο σώμα, κατά το Παύλειον: «υποπιάζω μου το σώμα και δουλαγωγώ», ήταν εν τούτοις μαλακός απέναντι των ...

Είναι το δεύτερο μέρος της συνέντευξης που παραχώρησε ο π. Σταμάτης Σκλήρης στο pemptousia.gr, με αφορμή την εκδήλωση που διοργάνωσαν χθες Παρασκευή οι εκδόσεις Πορφύρα, με θέμα: «Η Νεοβυζαντινή Ζωγραφική ως Γλώσσα και Έκφραση στην Σύγχρονη Ελληνική Τέχνη».  Στο πρώτο μέρος της συνέντευξης ο π. Σταμάτης αναφέρθηκε στον όρο Νεοβυζαντινή τέχνη, στον Φώτη Κόντογλου, στη δουλική απομίμηση του βυζαντινού παρελθόντος που γίνεται εμμονή σε κάποιες περιπτώσεις κ.ά. http://www.holyicon.org/ Ο π. Σταμάτης Σκλήρης Πεμπτουσία: Τι δεν είναι εμμονή; Πότε ένα έργο χαρακτηρίζεται ως γνήσιο, χωρίς ο εικαστικός να είναι ένας απλός αντιγραφέας; π. Σταμάτης Σκλήρης: Η εμμονή είναι αυτό που λέμε «δήθεν».  Αντί να εκφραστεί κανείς με παρθενικότητα, κάνει κάτι πράγματα «δήθεν».  Δηλαδή, σαν να ήταν ένας βυζαντινός, κάθεται  και φτιάχνει ένα ποτήρι ...