2015

Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας (Σ.Δ.Ε.) Πάτρας: «Δώσε μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή σου!» Πηγή έμπνευσης και δημιουργίας αποτελεί το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας (Σ.Δ.Ε.) Πάτρας για τους εκπαιδευόμενους που φοιτούν σ’ αυτό. Μέσα από ένα ευέλικτο πρόγραμμα σπουδών, καινοτόμων δράσεων και εκδηλώσεων προσφέρεται η δυνατότητα σε ενήλικες, 18 ετών και άνω, που δεν έχουν ολοκληρώσει την εννιάχρονη υποχρεωτική εκπαίδευση, να συνεχίσουν τις σπουδές τους και να αποκτήσουν τίτλο ισότιμο με το απολυτήριο του Γυμνασίου (νόμος 2525/97). Το πρόγραμμα των Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας υλοποιείται στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Εκπαίδευση και Διά Βίου Μάθηση» και συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και από εθνικούς πόρους. Κύριο χαρακτηριστικό του αποτελεί η ευελιξία, η οποία επιτρέπει την προσαρμογή στις ικανότητες και στις ανάγκες των ...

«Ο χριστιανισμός είναι ο μόνος που μπορεί και πρέπει να ανταποκριθεί στην επιτακτική ανάγκη κάποιας αντιμετωπίσεως του θανάτου και του πένθους που ο σύγχρονος πολιτισμός έχει καλύψει με μια διακριτική σιωπή». Να μιλάς για τον θάνατο σημαίνει να διερωτάσαι για τον δικό σου θάνατο. Η ενασχόληση με τον θάνατο μπορεί να παροξύνει προσωπικές φοβίες. Θεωρείται συνήθως μακάβριο θέμα και δεν πιστεύεται ότι υπάρχει σοβαρός λόγος ν’ ασχολούμεθα με αυτό. Γι’ αυτό συγχαίρω εγκάρδια την Οργανωτική Επιτροπή του παρόντος συνεδρίου για την έμπνευση να συμπεριλάβει στη θεματολογία του και την αποψινή ομιλία. Ο ομιλών, ως μοναχός Αγιορείτης, θέλει να βιώνει το χαροποιόν πένθος της μνήμης του θανάτου. Το στασίδι του στο ναό, το κλινάρι του στο κελλί του, το σώμα του ...

Συμπληρώνονται σήμερα 20 συναπτά έτη από την οσιακή κοίμηση της Γερόντισσας Μακρίνας (Βασσοπούλου), της Ι.Μ. Παναγίας Οδηγήτριας Πορταριάς Βόλου (1921-1995). Αναδημοσιεύουμε σήμερα, τιμώντας τη μακαρία μνήμη της, μία από τις εμπνευσμένες της ομιλίες. 1 Ιανουαρίου 1985 Ήταν κάποτε ένας Αββάς που ζούσε με τον υποτακτικό του πάρα πολύ πνευματικά. Λίγο μακρύτερα είχαν στην ιδιοκτησία τους κι ένα σπιτάκι, εγκαταλελειμμένο. Κάποια μέρα ήρθε ένας άλλος Αββάς και ζήτησε να μείνη σ’ αυτό. Είπε: «Αββά, δεν μου δίνεις αυτή την καλύβα, να καθήσω και ’γώ εδώ κοντά σας;». Κι ο άλλος Αββάς απάντησε: «Γιατί να μη σου τη δώσω; Νάναι ευλογημένο, να την πάρης». Και την πήρε. Αυτός ο Αββάς ο νεοφερμένος ήτανε πολύ καταρτισμένος και ο κόσμος πήγαινε συνέχεια σ’ αυτόν. Έβλεπε τον ...