2015

Ακούω συχνά στην αίθουσα των ψυχοθεραπευτικών συνεδριών: « είμαστε μια πολύ δεμένη οικογένεια…». Εννοώντας έχουμε μια «πολύ καλή» οικογένεια. Η υπενθύμιση: «Είμαστε πολύ δεμένη οικογένεια» κρύβει την διευκρίνιση-απειλή: «Κανένας από αυτή την οικογένεια δεν είναι έτοιμος - ώριμος να αποχωριστεί κανέναν». Όσο πιο αδύναμα καθιστούν οι γονείς τα μικρότερα ηλικιακά μέλη της οικογένειας, τόσο πιο «δεμένη» και «καλή», την αντιλαμβάνονται. Στην σημερινή Ελλάδα, οι γονείς της «καλής» οικογένειας διατηρούν τρόπους εκπαίδευσης και συμπεριφοράς που ευνουχίζουν την συναισθηματική ωριμότητα των παιδιών. Μέσα στο πλαίσιο της υπερβολικής προστασίας και προσφοράς, αρνούνται να τα αφήσουν να εξελιχθούν και να αναλάβουν τον εαυτό τους. Η αυτονόμηση αποκλείεται ως δυνατότητα. Γεμάτη η Ελλάδα από «δεμένες» οικογένειες, από "παιδιά" 20, 30, 40, 50 και άνω χρονών που συμβιώνουν ...

Το σημερινό απόσπασμα της μελέτης του φιλολόγου κ. Ηρακλή Ψάλτη σχετικά με τα θέματα της αμαρτίας και της λύτρωσης στο έργο του Γ. Βιζυηνού, από την άποψη της Ορθόδοξης Θεολογίας (προηγούμενη δημοσίευση: http://www.pemptousia.gr/?p=95668), εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται οι συγγραφείς της Αγίας Γραφής την έννοια της λύτρωσης. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.  ΛΥΤΡΩΣΗ Για να προσδιορίσουμε ασφαλέστερα τη σημασία των κρίσιμων λέξεων, των λέξεων-κλειδιών, αυτής της ενότητας -λύτρωση, λύτρα, λυτρώνω, λ(Λ)υτρωτής και  σωτηρία, σ(Σ)ωτήρας και σωτηριολογία- καταφεύγουμε και πάλι στην ετυμολογία τους. Βρίσκουμε ότι η λέξη λύτρωση σημαίνει την απαλλαγή από το βάρος επώδυνης κατάστασης, το ουσιαστικό  λύτρα (-τρον) το χρηματικό ποσό που απαιτείται να καταβληθεί για την απελευθέρωση προσώπου το οποίο έχει απαχθεί ή αιχμαλωτιστεί και το ρήμα λυτρώνω (ετυμ.: λύτρον < λυτρώνω < ...

Ολοκληρώνοντας την εγκωμιαστική του διήγηση για τους Βατοπαιδινούς αγίους, «τα του Άθωνος όρους βλαστήματα, των μοναζόντων το καύχημα, ιερέων η δόξα, και κατ εξαίρετον της ιεράς και σεβασμίας ημών Μονής το μέγα και σεμνόν και περιφανέστατον εγκαλλώπισμα», ο εγκωμιαστής εκφράζει την πεποίθηση ότι οι Βατοπαιδινοί πατέρες πρέπει να καυχώνται για τους αγίους τους για τρεις λόγους: πρώτον για την ενάρετη και θεάρεστη πολιτεία τους, δεύτερον για την εκ μέρους τους «ανάκτησιν» της Μονής, και τρίτον, «διά την κατ’ άμφω προστασίαν τε και βοήθειαν αυτών». Κι αυτό καθώς οι τιμώμενοι και εγκωμιαζόμενοι άγιοι όχι μόνο κατά καιρούς προξένησαν μεγάλη βοήθεια στη Μονή αλλά με τις ακατάπαυστες πρεσβείες και ικεσίες τους περιφρουρούν συνέχεια τους πατέρες «εκ παντοίων κακών και δεινών περιστάσεων» και ...

Βαρθολομαίος ελέω Θεού Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης Αριθμ. Πρωτ. 1033 Πράξις της εν τω Αγιολογίωι της Ορθοδόξου Εκκλησίας κατατάξεως του εν Ιερομονάχοις Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου Θαυμαστός ο Θεός εν τοις αγίοις Αυτού. (Ψαλ. 67, 36) Τους επ’ ώμων άραντας τον του Κυρίου σωτήριον Σταυρόν και τρόπαιον νίκης κατά του κοσμοκράτορος του αιώνος τούτου λαμπρώς ενστησαμένους, και την δύναμιν Αυτού αηττήτοις καμάτοις θριαμβεύσαντας, τον τε άθλον της αρετής αγωνισαμένους γενναίως, οσίαις μνήμαις γεραίρειν πάντες οφείλομεν και εκθειάζειν τιμαίς ετησίαις, ως τω της υπομονής και της καρτερίας στεφάνω αναδησαμένους θεόθεν, και συντάττειν τω χορώ και καταλόγω των όσιων και ευκλεώς υπό της Εκκλησίας το ευαγές καρπουμένων μνημόσυνον, όσιον και τω της Εκκλησίας, πληρώματι λυσιτελέστατον πέφυκεν· αύτη γαρ η μέχρι τέλους ανδρική καρτερία, το ακαταμάχητον όπλον της ...

Tο ήθος της Εκκλησίας, σε όλες τις εκφάνσεις του, δηλώνει σεβασμό προς την ύλη, προτρέποντάς μας να χρησιμοποιούμε την υλική Δημιουργία με τέτοιο τρόπο, ώστε μέσω των δικών μας έργων να φανερώνεται το κάλλος των έργων του Θεού. Tα ορθόδοξα συνέδρια που διοργανώθηκαν, μετά το 1991, ήταν πλείστα. Στηριζόμενος στα πατερικά κείμενα ο οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, σχεδόν σε κάθε μήνυμά του απηύθυνε έκκληση προς όλα τα μέλη της Εκκλησίας για σεβασμό προς το περιβάλλον. Στο Χριστουγεννιάτικο μήνυμά του το 1991, ερμηνεύοντας τη Θεολογία του Εμμανουήλ, του «μεθ’ ημών ο Θεός» τονίζει πως φανερώνει τον: «σεβασμό του όλου ανθρώπου, κατ’ επέκτασιν δε και ολόκληρου του φυσικού περιβάλλοντος, διότι είναι προφανές ότι περιβάλλον καιπεριβαλλόμενος ευρίσκονται εις άμεσον και διαρκή αλληλεπίδραση». Σε Οικολογικό συνέδριο που ...