2015

Η νέκρωση του εγκεφαλικού στελέχους, η νέκρωση του φλοιού και η νέκρωση τελικά του εγκεφάλου διχάζουν τους επιστήμονες σε σχέση με τη μεθοδολογία που επιτρέπει την ασφαλή τους διάγνωση. Σημαντική επίσης είναι και η «αλληλογραφία» μεταξύ επιφανών καθηγητών έμπειρων στο θέμα του Εγκεφαλικού Θανάτου. Στις 12-9-99 δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» επιστολή που την υπογράφουν καθηγητές με θέμα την αμφισβήτηση του θανάτου του εγκεφαλικού στελέχους ως προϋπόθεση επαρκή και αναγκαία για την διάγνωση του θανάτου. Αυτοί οι καθηγητές είναι: Μιχαήλ Βρεττός Αν. καθηγητής ΑΠΘ, Διευθυντής Β’ χειρουργικής Προπ. Κλινικής Κ.Γ. Καρακατσάνης, Αν. καθηγητής ΑΠΘ, Διευθυντής εργ. Πυρηνικής Ιατρικής Ι.Κουντουράς, Αν.καθηγητής ΑΠΘ, Γαστρεντερολογίας Ι.Ν. Τσανάκας, Αν.καθηγητής ΑΠΘ, Παιδιατρικής Πνευμονολογίας Β. Ζουρνατζ-Κοιος Αν.καθηγητής ΑΠΘ, Κλινικής Βιοχημείας Ν.Μπαλαμούτσος, Αν. καθηγητής Διευθυντής ΜΕΘ Α.Σ. Γουλιανός, Διευθυντής Κέντρου Ψυχικής Υγείας Καβάλας, ψυχίατρος Π. Κούγιας, Αν.Διευθυντής Ά ...

Οι εικόνες του εξωνάρθηκα από το καθολικό της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου στο Άγιον Όρος, που ήλθαν σχετικά πρόσφατα στην “επιφάνεια”, μας προσφέρουν μια ξεχωριστή εικαστική ανάγνωση των Παθών και της Ανάστασης. Οι τοιχογραφίες αυτές αποτελούν καρπό της τέχνης δύο εξαιρετικών καλλιτεχνών αγιογράφων. Έτσι, δεν είναι τυχαίο που η παράδοση θέλει “τον εκ Θεσσαλονίκης δίκην σελήνης λάμψαντα κυρ Μανουήλ τον Πανσέληνο” να άφησε τα στίγματα της τέχνης του και στο Βατοπαίδι. Ο πρώτος εκ των αγιογράφων, πιο κοντά στην τέχνη και την πνευματική “αρχοντιά” του Πανσέληνου, φαίνεται να βιώνει μέσα του την καταλλαγή και την ηρεμία της ησυχαστικής πνευματικής παράδοσης, ενώ αντίθετα ο δεύτερος, που ολοκληρώνει τις σκηνές των Αγίων Παθών, φαίνεται να είναι ο ίδιος ένας πονεμένος άνθρωπος που δεν μπορεί ...

«Ο λόγος ο καλός» … του Παπαδιαμάντη                                                         Ο Παπαδιαμάντης δεν εψεύστηκε ποτέ, δεν εμιμήθη ποτέ,                                                           δεν έπροσποιήθη ποτέ, δεν εκιβδηλοποίησε ποτέ.                                                                                           ...

Στα τελευταία συγκλονιστικά λόγια, τα οποία ο αναστάς Χριστός απευθύνει στους μαθητές Του, δεσπόζουν τρία θέματα, που συνιστούν μια αδιάσπαστη οργανική ενότητα: Πρώτον, μια διαπίστωση παγκόσμιας σημασίας: «Εδόθη μοι πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί της γης»· δεύτερον, μια καταληκτική εντολή: «Πορευθέντες ουν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη»· και τρίτον, ως συνέπεια και εγγύηση. ακολουθεί η υπόσχεση: «και ιδού εγώ μεθ’ υμών ειμί...». Οι σύνδεσμοι «ουν», «και» τονίζουν την αλληλουχία. Οι τρεις αυτές προτάσεις αλληλοσυνδέονται, όπως στο σώμα μας τα τρία συστήματα, μυϊκό, κυκλοφορικό και νευρικό. Α' ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ Το παγκόσμιας σπουδαιότητος γεγονός, με το οποίο επισφραγίζει το Ευαγγέλιο του ο Ματθαίος, είναι ότι μετά τη σταύρωση και την ανάσταση του Χριστού δόθηκε σ’ Αυτόν η εξουσία σε ολόκληρο το σύμπαν (28:18). Ο ...

Ο Χαρισματούχος Γέροντας Παρθένιος  TO ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ Ο Κύριος είπε ότι η πίστη ακόμη κι αν έχει το μέγεθος «κόκκου σινάπεως», έχει τη δύναμη να μετακινεί και βουνά. «Εάν έχητε πίστιν ως κόκκον σινάπεως, ερείτε τω όρει τούτω, μετάβηθι εντεύθεν εκεί και μεταβήσεται, και ουδέν αδυνατήσει υμίν». Αυτό ήταν λόγος υπερβολής, αφού ούτε ο Ίδιος ο Κύριος έκαμε κάτι τέτοιο; Όχι. Δεν το έκαμε, διότι δεν ήταν απαραίτητο, αφού έκαμε τόσα θαύματα, που πιστοποιούσαν την θεία ταυτότητά Του. Αφού αποδείχθηκε όχι μόνο Κύριος επί των στοιχείων της φύσεως ως Δημιουργός (κατάπαυση τρικυμίας με ένα και μόνο λόγο Του), όχι μόνο Κύριος επί των ακαθάρτων πνευμάτων (θεραπείες δαιμονισμένων με μόνο το λόγο Του), όχι μόνο Κύριος επί της ζωής ...

Η Ανάσταση του Χριστού είναι το πιο συγκλονιστικό από όλα τα γεγονότα στην ανθρώπινη ιστορία, επειδή ο θάνατος είναι η πιο μεγάλη τραγωδία της ανθρωπίνης υπάρξεως. Αλλά θάνατος δεν είναι μόνον ο βιολογικός. Είναι και ο υπαρξιακός, ο κοινωνικός, ο εθνικός, και κυρίως ο πνευματικός θάνατος. Στην προσωπική μας ιστορία υπάρχουν στιγμές, τις οποίες χωρίς Χριστό τις βιώνουμε ως υπαρξιακό θάνατο. Με την Ανάστασί Του ο Χριστός κατενίκησε τον θάνατο (Ρωμ. στ’ 9). Κατανικά όμως και όλους τους δικούς μας θανάτους, οσάκις η Ζωή Του γίνεται δική μας ζωή διά της Αναστάσεως (Β’ Κορ. δ’ 10-11). Σε όλους αυτούς τους θανάτους ο Χριστός απαντά με τον μοναδικό και ανεπανάληπτο τρόπο, αναστάς εκ των νεκρών θανάτω θάνατον πατήσας. Μέσα στο Φως της Αναστάσεως ...