2015

Ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος, σε ομιλία του την Κυριακή των Βαΐων του 2006, μιλά για την είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα και για την ταπείνωση - με αφορμή το γαϊδουράκι - που πρέπει να χαρακτηρίζει τη ζωή μας ολόκληρη και όχι μόνο κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας. Έτσι θα συνανυψωθούμε μαζί με τον Χριστό στην "Άνω Ιερουσαλήμ", τη Βασιλεία των Ουρανών.   %audio%

Όταν αποκόπτεται η ύπαρξη από την πνευματική της διάσταση και της δυνατότητας να ζήσει σε κοινωνία με το θεϊκό στοιχείο ο θάνατος θεάται, μερικές φορές, ως η βίαιη αντιπαράθεση του φυσικού και του εγκόσμιου. Ο θάνατος δεν αποτελεί φυσική διαδικασία με δυνατότητα διάνοιξης στην αιώνια ζωή αλλά διακοπή της καλής ζωής88. ‘Όταν η τελευταία αξιολογείται σύμφωνα με την ικανότητα παραγωγής έργου και υλικών απολαβών, αξιοπρεπής είναι ο υγιής και δυνατός άνθρωπος. Σε αντίθετη περίπτωση ο ασθενής μπορεί να αναζητήσει την επίσπευση του θανάτου. Ακόμη και ο θάνατός του όμως διαχωρίζεται σε καλό ή κακό. Προσδιορίζεται από την εξωτερική του μορφή89. Η ευκολία ή δυσκολία με την οποία επέρχεται και όχι από την εσωτερική κατάσταση με την οποία δύναται να τον αντιμετωπίσει ...

Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή περιγράφεται η αποκαλούμενη θριαμβευτική είσοδος του Ιησού στα Ιεροσόλυμα. Από όλη τη διήγηση γίνεται σαφές ότι η είσοδος του Ιησού στην αγία πόλη είναι θριαμβευ­τική για την Εκκλησία. Μόνον με την πίστη και την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος η είσοδος του καταδιωκόμενου από τους άρχοντες του Ισραήλ προφήτου αποβαίνει θριαμβευτική μετάβαση του Μεσσία  στη δόξα του. Πηγή:http://www.armsite.com/ Η διήγηση δίδει την εντύπωση αποσπάσματος ημερολογίου κινήσεως του Ιησού και των περί αυτόν. Η «επαύριον» είναι η 10η  Νισάν, δηλ. η Δευτέρα. Η είδηση της ελεύσεως του Ιησού στα Ιεροσόλυμα διεγείρει τα πνεύματα, ιδιαίτερα μεταξύ των επαρχιωτών —κυρίως Γαλιλαίων— προσκυ­νητών, οι οποίοι διατηρούσαν εντονότερη την μεσσιακή ελπίδα, περισσότερο γιατί το Πάσχα με την ανάμνηση της λυτρώσεως από τη δουλεία ...

Στο πατριαρχικό ναό χοροστατεί ο Πατριάρχης σε όλες τις ακολουθίες σύμφωνα με τη τυπική τάξη της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας. Αναγινώσκει τον Εξάψαλμο και τα άλλα αναγνώσματα τα ανήκοντα στον Προεστώτα. Οι ψάλτες από τη θέση τους αποδίδουν «αργώς και μετά μέλους» τα ορισμένα τροπάρια. Στους αίνους των ακολουθιών του Νυμφίου ψάλλεται αργό το «Αινείτε» από τον αριστερό χορό, ενώ ο Πατριάρχης κατέρχεται του δεσποτικού θρόνου και μεταβαίνει στο δεξιό κλίτος του Πατριαρχικού ναού για να προσκυνήσει τη «Στήλη της Φραγγελώσεως» και την εικόνα του Νυμφίου Χριστού, που είναι δίπλα στη Στήλη. Ο Πατριάρχης επιστρέφει στο σολέα ευλογεί τον λαό και ανέρχεται στο θρόνο. Ο Πατριαρχικός ναός είναι το πρότυπο της τάξης και της ψαλμωδίας για τη Μεγάλη Εβδομάδα με το ...

Σε μία πολύ σημαντική συνέντευξή του στην Πεμπτουσία, ο π. Εμμανουήλ Κλάψης, καθηγητής στην Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού στη Βοστώνη, μας είπε ότι η Εκκλησία προσλαμβάνει την Ιστορία και καταφάσκει σε αυτήν, αλλά ταυτόχρονα μπορεί και απαλλάσσει τον άνθρωπο από το βάρος της Ιστορίας. Αυτή την θέαση της Ιστορίας μπορεί να την βιώσει κάποιος στην λειτουργική ζωή της Εκκλησίας περισσότερο από οπουδήποτε αλλού. Οι ακίνητες εορτές του λειτουργικού κύκλου με επίκεντρο την Γέννηση του Χριστού φανερώνουν την πρόσληψη της ιστορίας. Οι κινητές, με επίκεντρο την Ανάσταση και το Πάθος που προηγείται καταδεικνύουν την πρόσληψη της ιστορίας, την μεταμόρφωσή της και την απαλλαγή από τα βάρη της. Στις ημέρες μας η κοινωνία μας, η πατρίδα μας, η Ευρώπη, αλλά και ο ...