2015

Διαφορετικές προσεγγίσεις υπάρχουν μεταξύ των επιστημόνων σχετικά με τις κινήσεις που παρατηρούνται σε ασθενείς που έχουν διαγνωστεί ως εγκεφαλικά νεκροί. Κάποιοι θεωρούν τις κινήσεις αυτές ως επιβεβαίωση της διάγνωσης, ενώ άλλοι αμφισβητούν την ίδια την έννοια του του εγκεφαλικου θανάτου. Ο αναπληρωτής καθηγητής εντατικής θεραπείας κ. Σεραφείμ Νανάς στο βιβλίο του «εγκεφαλικός θάνατος»79 γράφει «…τα νωτιαία αντανακλαστικά είναι αυτόματες στερεότυπες, απλές ή και σύνθετες κινήσεις που εκδηλώνονται μετά από την αυτονόμηση περιφερικών κέντρων. Η παρουσία νωτιαίων αντανακλαστικών  δεν αποκλείει την διάγνωση του εγκεφαλικού θανάτου…»80  Επίσης σε άλλο σημείο ο κ. Νανάς υιοθετώντας την απάντηση που έδωσε η Ελληνική Εταιρεία Εντατικής Θεραπείας προς αυτούς οι οποίοι αμφισβητούν τον εγκεφαλικό θάνατο υποστηρίζει: «…τα νωτιαία αντανακλαστικά όχι μόνο δεν αποκλείουν τον εγκεφαλικό θάνατο αλλά αντιθέτως ...

- Πατέρα, πατέρααααα! Τα βατραχάκια πηδούσαν αλαφιασμένα από ενθουσιασμό, κουνώντας τα μακριά πρασινωπά χέρια τους. - Εεε, ήρεμα παιδιά μου, τι πάθατε; O βατραχοπατέρας προσπαθούσε να βάλει τάξη στη βατραχοπαρέα του φουσκώνοντας το σαγόνι του και απλώνοντας τα βατραχοχέρια του στα κεφαλάκια των μικρών του που δε σταματούσαν. - Δεν μπορείς να φανταστείς πατέρα, τι είδαμε! - Είδαμε το μεγαλύτερο τέρας του κόσμου…. Και γούρλωναν τα βατραχομάτια τους….. - Πατέρα, ήταν πελώριο, με κέρατα στο κεφάλι, ουρά μακριά και τόσοοοοο χοντρά πόδια…. Θα μας έλιωναν, αν μας πατούσαν…! - Σιγά παιδιά μου, σιγά μην ήταν τέρας! Ήταν απλούστατα ένα βόδι, είπε με σοφό ύφος ο βατραχοπατέρας. - Κοιτάξτε με προσεκτικά, συνέχισε, πώς θα γίνω κι εγώ τώρα μεγάλος σαν βόδι. Τα βατραχοπαιδάκια του τον κοιτούσαν με τα τεράστια βατραχίσια μάτια ...