Η αλήθεια δεν αποκαλύπτεται. Ο αφηγητής, ενώ γνωρίζει ήδη ότι η γυναίκα του γέρο-Μόσκου τον απατά, δεν του το αποκαλύπτει, για να μην ταράξει την επίπλαστη ευτυχία του. Η κλοπή είναι καταπάτηση. Ο αφηγητής «αναζητεί» τα χωράφια του παππού του, τα οποία «οικειοποίησαν» οι ιδιοκτήτες των γειτονικών κτημάτων. Η ομοφυλοφιλία λανθάνει. Ο γέρος - Μόσκος χαρακτηρίζεται εξαρχής από τον αφηγητή γυναικοειδής και η όλη του συμπεριφορά το επιβεβαιώνει. Η λύτρωση στο διήγημα συνδέεται κυρίως με τη λογική και την δεισιδαιμονία/μαγεία. Η λογική εξορθολογίζει. Ο αφηγητής την αξιοποιεί για να ερμηνεύσει τις εαρινές γιορτές για την επίσημη «είσοδο» της άνοιξης, αυτές της παραμονής και ανήμερα της Πρωτομαγιάς. Η ίδια του επιτρέπει, επίσης, να εξηγήσει κατανοητά και το ατύχημα τους, το οποίο συμβαίνει, όταν μεταβαίνουν ...



















