«Για μαζευτείτε εδώ κοντά», φώναξε ο παπα–Νεκτάριος τα παιδιά που έπαιζαν έξω, στο προαύλιο της εκκλησίας. Υπάκουη η παρέα μαζεύτηκε γύρω από τον ιερέα. Ο εσπερινός μόλις είχε τελειώσει και ο ήλιος δεν έκαιγε πια τόσο πολύ. Τα παιδιά κάθισαν στα πεζούλια. Κάποιος μάλιστα έφερε μια καρέκλα από τον πρόναο, για να κάτσει ο παπα–Νεκτάριος. Αυτός, αφού ευχαρίστησε τον μικρό, κοίταξε γύρω του να δει άμα λείπει κάποιος. Κάθε Τετάρτη απόγευμα μαζεύονταν τα παιδιά έξω από την εκκλησία, για να τους μιλήσει ο πάτερ. Ήταν το εβδομαδιαίο κατηχητικό τους, έτσι είχαν συμφωνήσει. Και τώρα για ακόμη μια φορά ήταν ανυπόμονα να ακούσουν όσα είχε να τους πει. «Για ποιο θέμα θα μιλήσουμε σήμερα;», ρώτησε η Ειρήνη. «Μα για την Κοίμηση της Θεοτόκου ...
(Εξόρμηση-προσκύνημα με το «ΦΩΣ ΧΡΙΣΤΟΥ», Πεντηκοστή 2016) της Δήμητρας Μπεχλιβάνη-Σαββοπούλου «Γαληνού και Καλλίτσας…», δυο ονόματα στο μακρύ κατάλογο των μνημοσύνων της γιαγιάς. Ήταν οι πάπποι της. Τους φύλαγε μέσα στον καρυδένιο μπουφέ της μαζί με τα κουφέτα, τ΄ ασημένια καραμελάκια και τις σοκολατένιες ελίτσες που «κλέβαμε» όταν ψαχουλεύαμε περίεργα τους θησαυρούς της. Στο πλάι ήταν το δικό της σάβανο, φερμένο από τα Ιεροσόλυμα και η φορεσιά που είχε έτοιμη για το ξόδι της. Ένα πανηγύρι ήταν πάντα τα μνημόσυνα για τη γιαγιά. Θυμάμαι την καλύτερη χνουδωτή πετσέτα, όπου έστρωνε αποβραδίς το βρασμένο στάρι, το αναμμένο καντηλάκι και το ποτηράκι το νερό, που έρχονταν οι ψυχές να ξεδιψάσουν. Γελάγαμε μ΄ αυτό το πάθος και την ιερότητα που μιλούσε για τους κοιμηθέντες πατέρες, μητέρες, πάππους ...
Ο Γέρων Εφραίμ Φιλοθεΐτης μιλάει για την τιμή που απονέμει η Εκκλησία μας αλλά και κάθε πιστός στην Υπεραγία Θεοτόκο, την Μητέρα του Χριστού, και ταυτόχρονα Μητέρα όλων των Χριστιανών, τον αγιότερο εκπρόσωπο του γένους μας, Αυτήν που πρεσβεύει πάντοτε υπέρ ημών και όλου του κόσμου, τονίζοντας ότι για την Παναγία μας η Κοίμηση είναι αρχή αιώνιας ζωής. %audio%
To understand this better, just think that in this world, people who are without means and live in poverty and who want to take alms from somebody rich, go to them and say “Have mercy upon me” . Or again, when people are in debt and want their creditor to forgive them the debt, they go ands say “Have mercy upon me”, meaning “Forgive me my lack of funds and write off what I owe you”. In the same way, people who’ve done wrong go to those they’ve wronged and said “Have mercy upon me”, that is, “Forgive me for what I’ve done to you”. photo: Nik Charisis And so sinners cry out to God “Have mercy upon me” and don’t ...
We are living in an age that has witnessed changes on a massive scale as never before. The way we communicate has changed with the coming of the internet, with information available that would have required a library and advanced degrees to access in the past. Ideas and information are available that leave our youth with choices that were never available a generation ago. Moral norms have changed, with values and lifestyles that would have never been seen as acceptable in the past becoming part of mainstream. Gay marriage, the high divorce rate, children being raise by unwed parents, and profane music that sounds like it came from the underworld (which inspired it, I'm sure). Child sexual abuse is reaching shocking ...
Δεύτερη πολύ βασική θεολογική αρχή είναι η θεώρηση του ανθρώπου ως προσώπου. Η αρχή αυτή εκφράζει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο την κατ΄ εικόνα Θεού δημιουργία του ανθρώπου. Η Ορθόδοξη αντίληψη δεν είναι ατομοκεντρική τον άνθρωπο δεν τον βλέπει ως άτομο με συγκεκριμένες πράξεις, δικαιώματα, υποχρεώσεις. Είναι προσωποκεντρική ο κάθε άνθρωπος κατανοείται ως σχέση κοινωνίας. Το πρόσωπο δεν είναι αυτονομημένο, αλλά δένεται με την οικογένειά του, τους συνανθρώπους του, την ευρύτερη κοινωνία, την Εκκλησία, τον Θεό.Το ανθρώπινο πρόσωπο δεν αποτελεί στατικό δεδομένο, αλλά δυναμικό γίγνεσθαι. Η γέννηση του ανθρώπου και η ανάπτυξη του εκφράζουν κοινωνία. Το πρόσωπο δεν νοείται ως απομονωμένο άτομο, γιατί υπάρχει πάντοτε εν κοινωνία. Βασικό συστατικό του προσώπου είναι η ελευθερία του αυτοπροσδιορισμού όχι μόνο στην επίγεια ζωή του, ...
Ο Σωκράτης Σχολαστικός, γεννημένος μεταξύ 380-385μ.Χ., ιστοριογράφος που αποτελεί την αξιοπιστότερη πηγή για τα εκκλησιαστικά (Παπαδοπούλου, Στ., Πατρολογία Γ, εκδ. Γρηγόρη, Αθήνα 2010, σ. 610), ομολογούσε την ένωση των δύο φύσεων του Χριστού και το ένα πρόσωπο κι αυτό οδήγησε τους «παλαιούς» να ονομάζουν τη Μαρία Θεοτόκο. (Εκκλησιαστική ιστορία Ζ, 32. Hansen 381. PG 67, 812A). Διαπιστώνουμε ότι ο ιστοριογράφος Σωκράτης Σχολαστικός, προφανώς εντρυφώντας στα εκκλησιαστικά, κατέληξε στη σύνδεση του όρου «Θεοτόκος» με τη Χριστολογία και συγκεκριμένα με την ενότητα του προσώπου του Χριστού, που απαντάται ήδη στον Ειρηναίο. Συνοδικά ο όρος Θεοτόκος πρωτοαπαντάται στη Σύνοδο της Αντιόχειας το 324 ή αρχές του 325, η οποία συγκλήθηκε λόγω της κακοδοξίας του Αρείου παρά την καταδίκη του σε αλεξανδρινή σύνοδο το 320. ...
«Αγαπητέ αδελφέ, Όταν θα πάρεις το γράμμα μου αυτό θα έχω φύγει για πάντα. (Υπάρχει κανείς που θα μείνει;). Η ώρα του θανάτου πλησιάζει μα στην ψυχή μας φωλιάζει η ηρεμία.Τη στιγμή αυτή ακούμε την Ηρωική Συμφωνία του Μπετόβεν. Στη θέση που βρισκόμαστε τώρα ούτε με το μικροσκόπιο δεν μπορούμε να ανακαλύψουμε, πού υπάρχει τραγωδία στο θάνατο.Τότε μόνο θα αισθανόμουνα λύπη, αν ήξερα ότι θα μπορούσα να μείνω για πάντα νέος κι αθάνατος, αν απέφευγα την εκτέλεση. Νομίζω ότι μόνο με την εκτέλεση θα μπορέσω να μείνω πάντα νέος κι αθάνατος.Πρώτα ή ύστερα έπρεπε να διαθέσω τη ζωή μου. Δε βλέπω πιο κατάλληλη στιγμή από την τωρινή, για να το κάνω. Δίνε θάρρος στην οικογένεια. Προσπάθησε να παρηγορήσεις τη μητέρα μας. Ο πρώτος ...
Στην κορυφή βρίσκονται τα Χανιά, ενώ ακολουθεί η Πάργα, η Νάξος, τα Σύβοτα και η Σκιάθος Με τον Αύγουστο να...
Με αφορμή την επέτειο 100 ετών από το θάνατο του συγγραφέα των έργων «Ασπροδόντη» και «το Κάλεσμα της Άγριας Φύσης»....
Μικρές αλλαγές στη διατροφή σας, που θα απολαύσετε εσείς και θα λατρέψει η καρδιά σας! Η υγεία της καρδιάς περνάει...
Όλοι γνωρίζουμε πόσο καλό μας κάνει η θάλασσα. Εμείς σας δίνουμε μερικούς ακόμη λόγους που το θαλασσινό νερό είναι ευεργετικό...
Πρέπει η θεωρία να γίνει πράξη, και ο κόσμος είναι το μεγάλο πεδίο της δοκιμασίας, που ηθικοποιεί τον άνθρωπο. Στο σημείο αυτό Μάξιμος κα Χάιντεγκερ διαφέρουν: ο μεν Χάιντεγκερ πιστεύει, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι ο άνθρωπος πρέπει να «μεριμνά» για τον κόσμο, με μια μάλλον αφηρημένη έννοια, χωρίς ποτέ το «Ενθάδε - Είναι» (da-sein), δηλαδή το «υποκείμενο», να μεταβάλλει αυτήν την μέριμνα σε ηθικό κώδικα, ή μάλλον σε ρεαλιστική παρέμβαση, χρωματισμένη ηθικά, επί της κοσμικής διαδικασίας, ενώ ο Μάξιμος θέλει ο άνθρωπος να εμπλέκεται ζωηρά στα του κόσμου, παρεμβαίνοντας ειρηνικά, αγαπητικά, ενεργητικά, στον καθ’ ημέραν βίον. Αν για τον Χάιντεγκερ ο καθ’ ημέραν βιος είναι μια έκπτωση, για τον βυζαντινό θεολόγο αυτός είναι το μεγάλο στάδιο των αρετών, του αγώνα ...
Φώτης Κόντογλου Οι άνθρωποι,αν τους βρίσεις ή λογοφέρεις μαζί τους, ή γράψεις γι’αυτούς κακό, έρχεται ώρα που μπορεί να σου...
Αναμφισβήτητα μία από τις πιο σημαντικές στιγμές για τη ζωή μιας γυναίκας είναι αυτή της γέννησης του παιδιού της. Ο...
