Βέβαια, ο λατινικός κλήρος θέλοντας να εδραιώσει την επιρροή του στο Πριγκηπάτο, καθ’ ομοίωσιν τής τακτικής του στη Δύση, αρνείτο να αποδίδει φόρους. Η ρήξη που δημιουργήθηκε μεταξύ Πρίγκηπος και Εκκλησίας –τελείωσε το 1223- ομοίαζε με τις συχνές αντιδικίες ανάμεσα στην παπωσύνη και τούς Δυτικούς μονάρχες. Προφανώς, στο μικρό φραγκικό κρατίδιο με έδρα την Ανδραβίδα, μεταφέρθησαν εκτός από τους θεσμούς και οι αντιπαλότητες τής Δύσεως. Ας μην ξεχνάμε όμως, πως εδώ δεν υπήρχε θρησκευτική και εθνολογική ομοιογένεια, οπότε η προσαρμοστικότητα χαρακτήριζε τις σχέσεις. Πολλοί βυζαντινοί θεσμοί και έθιμα διατηρήθησαν.
Άλλως τε, το φεουδαρχικό σύστημα των Φράγκων προερχόμενο από τη Νότια Γαλλία, παρουσίαζε μεγαλύτερη ευλυγισία από αντίστοιχα βορειοδυτικά. Έτσι, διατηρήθηκε η υπάρχουσα κατάσταση τής ορθόδοξης Εκκλησίας και ο σεβασμός απέναντί της. Δε ...
Περισσότερα