2017

Το 1906 ο Μακεδονικός Αγώνας, αυτή η μεγάλη και άγνωστη δυστυχώς σε πολλούς συμπατριώτες μας εποποιΐα του Νεοελληνισμού, βρισκόταν στην κορύφωσή του. Ο γιγαντόκορμος καπετάν Κώστας Γαρέφης, επιφανής αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, με σουλιώτικες ρίζες και καταγωγή από τις Μηλιές του Πηλίου, αναλαμβάνει να εκκαθαρίσει την περιοχή της Καρατζόβας και του Μοριχόβου (στα σημερινά σύνορα Αλμωπίας και FYROM) από τους επικίνδυνους Βούλγαρους κομιτατζήδες Λούκα και Καρατάσο. Την αποστολή του την φέρει εις πέρας με απόλυτη επιτυχία, με τίμημα όμως την ζωή του. Προς τιμήν του το ιστορικό ακριτικό χωριό της περιοχής Τσαρνέσοβο, πάντα ελληνικό και πατριαρχικό, παίρνει το όνομά του και ονομάζεται Γαρέφι. Παρακάτω παρατίθεται η αφήγηση της Σαρακατσάνας στην καταγωγή, Μαρίας Καραφυλιά το γένος Ντέντα, η οποία υπήρξε αυτήκοος ...

(Προηγούμενη δημοσίευση: http://www.pemptousia.gr/?p=167204) Περνώ τώρα και σε πιο θεολογικά ζητήματα: ρώτησα μια μέρα τον Γέροντα, αν, για να σωθεί ο άνθρωπος, έπρεπε οπωσδήποτε να σταυρωθεί ο Ίδιος ο Θεός. Δεν μπορούσε  να συμβεί κάτι άλλο; Βέβαια, όπως είπε, «αυτά τα ξέρει μόνο ο Κύριος, ωστόσο, ως φαίνεται, δεν θα υπήρχε άλλος τρόπος».  Έτσι λοιπόν ο Θεός όχι μόνο σχετίζεται πραγματικά με τον κόσμο (γιατί μερικοί ρωτούν «θα ασχοληθεί ο Θεός με εμάς;»), αλλά άφησε  την ουράνια δόξα Του και ήρθε στη γη να υποστεί ραπίσματα από τον άνθρωπο και να σταυρωθεί. Και μάλιστα, ο Γέροντας διασαφηνίζει ότι δεν πρέπει απλώς να λέμε «ο Χριστός σταυρώθηκε για μας», το  οποίο βέβαια είναι σωστό, αλλά μάλλον «ο Χριστός σταυρώθηκε για μένα». Δηλαδή, αν ...

Μεγάλος στην αρετή και στην άσκηση αναδείχθηκε ο Πνευματικός Συμεών, (1864-1919), ο οποίος καταγόταν από Χατζηγεωργιανή ρίζα. Αν και έζησε πολλά χρόνια εκτός του Αγίου Όρους, καθοδηγώντας πνευματικά τους πιστούς και κηρύττοντας τον θείο λόγο, ιδίως στην Πελοπόννησο, παρά τις συνεχείς ασθένειές του, δεν έτρωγε ποτέ του κρέας, ούτε αυγά, ούτε γάλα. Και το Πάσχα ακόμη έβαφε πατάτες, όπως ο Χατζηγεώργης. Στα τελευταία του αποσύρθηκε σε μία σπηλιά, έξω από ένα χωριό, τρώγοντας μόνον χόρτα, βυθισμένος στην σιωπή και την ησυχία. Πηγή: Αρχιμανδρίτου Ιωαννικίου Κοτσώνη, «Αθωνικόν Γεροντικόν», έκδοσις Δ΄, Ι. Ησυχαστηρίου Αγ. Γρηγορίου Παλαμά, Κουφάλια Θεσσαλονίκης 2004. Μεταφορά στη δημοτική: Α.Χ., Θεολόγος

4. Η ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΚΟΥΡΟΥ (341-270 π.Χ.) 4.1. Η φιλοσοφία του Επίκουρου Ο Επίκουρος ο Αθηναίος συνδύασε τη Φυσική του Δημόκριτου του Αβδηρίτη και την Ηθική του Αριστοτέλη του Σταγειρίτη, αλλά και μετεξέλιξε τις ιδέες τους δημιουργώντας μια συνεπή κοσμοθεωρία χωρίς εννοιολογικά κενά. Ο φιλόσοφος δέχθηκε τη δημοκρίτεια ατομική θεωρία, σύμφωνα με την οποία όλα στη Φύση αποτελούνται από άφθαρτα άτομα και κενό. Το σύμπαν είναι αιώνιο («τίποτα δεν δημιουργείται από το τίποτα»), η συνολική ύλη διατηρείται, αλλά αλλάζει διαρκώς μορφές, αφού ο αριθμός των ατόμων είναι άπειρος, όπως και οι συνδυασμοί τους στην αιωνιότητα, που δημιουργούν εξελικτικά ήλιους, σφαιρικούς κόσμους (πλανήτες), βράχους και ζωντανούς οργανισμούς. Οι θεοί υπάρχουν μέσα σε μακάρια αθανασία, αλλά δεν ασχολούνται μαζί μας (δεν υπάρχει θεία πρόνοια), ...

Στην Ευρώπη αλλά και στη χώρα μας (όπου η παρούσα δυσμενής οικονομική συγκυρία προάγει το χαμηλότερο ποιοτικά κομμάτι της τεχνολογίας φωτισμού), ο αριθμός των έργων με επαγγελματικά σχεδιασμένο και ενεργειακά αποδοτικό φωτισμό διαρκώς αυξάνεται.   Υπό το φως των νέων ασφυκτικών οικονομικών απαιτήσεων για περικοπές σε ενεργοβόρες και κοστοβόρες εμπορικές πρακτικές του παρελθόντος (βλέπε «δωρεάν μελέτες» από εμπορικές εταιρίες φωτιστικού εξοπλισμού ως υποστηρικτική υπηρεσία πωλήσεων), η εύλογη σύγχυση μεταξύ του εργαλείου (βλέπε φωτιστικός εξοπλισμός) και της επιστήμης και «τέχνης» του σχεδιασμού αρχιτεκτονικού φωτισμού (βλέπε επαγγελματική μελέτη φωτισμού) συνεχίζει δυστυχώς να υφίσταται -ακόμα και σήμερα- σε βάρος των προϋπολογισμών φωτισμού στα έργα. Η επαγγελματική μελέτη φωτισμού σε αντίθεση με τις ενεργοβόρες και κοστοβόρες μελέτες εφαρμογής συγκεκριμένων προϊόντων που προωθούνται «δωρεάν» από εταιρίες πώλησης φωτιστικού ...

Η ιστορική περίοδος με την οποία θα ασχοληθούμε στο παρόν κεφάλαιο, αφορά την εποχή του 8ου αι., πιο συγκεκριμένα τα χρόνια από το 695 έως το 802. Τα έτη από το 695 μέχρι το 717 ονομάζονται περίοδος «εικοσαετούς αναρχίας», διότι η κατάσταση ήταν έκρυθμη χωρίς σταθερή διακυβέρνηση, αφού ο θρόνος άλλαζε συνεχώς χέρια, τις περισσότερες φορές με βίαιο τρόπο. Στην περίοδο αυτήν βασίλευσαν οι Λεόντιος (695 – 698), Τιβέριος Γ’ Αψίμαρος (698 – 705), Ιουστινιανός Β’ (685 – 695 και δεύτερη βασιλεία 705 – 711), Φιλιππικός Βαρδάνης (711 – 713), Αρτέμιος Αναστάσιος Β’ (713 – 715) και Θεοδόσιος Γ’ (715 – 717). Τέλος σε αυτήν την περίοδο έδωσε η βασιλεία του Λέοντος Γ΄ Ισαύρου (717 – 741), το 717, ο ...

Ιερός πόλεμος ξέσπασε πρόσφατα στα Βαλκάνια για την εθνικότητα των αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου, των φωτιστών των Σλάβων. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν, υποδεχόμενος στο Κρεμλίνο το σκοπιανό πρόεδρο Γκεόργκι Ιβάνοφ, τον ευχαρίστησε μεταξύ άλλων και για το ότι η κυριλλική γραφή ήρθε στη Ρωσία από τη «μακεδονική» γη, κάτι που γέμισε ικανοποίηση τους Σκοπιανούς. Οι Βούλγαροι πολιτικοί ηγέτες με επικεφαλής τον πρωθυπουρ­γό Μπορίσοφ διαμαρτυρήθηκαν διότι για τους Βουλγάρους οι δύο Θεσσαλονικείς ιεραπόστολοι είναι Βούλγαροι. Επικύρωση των θέσεων των Βουλγά­ρων έδωσε, ως μη ώφειλε, και η καγκε­λάριος της Γερμανίας Μέρκελ, η οποία δήλωσε ότι στο σχολείο τους δίδαξαν ότι οι δημιουργοί του σλαβικού αλφαβήτου είναι Βούλγαροι. Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Μάξιμος Χαρακόπουλος υπέβαλε επερώτηση στον Έλληνα Υπουργό των Εξωτερικών για την ...