Μας διηγείτο ένας γέροντας ασκητής:
— Όποιος βγαίνει στον κόσμο, πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός στις συζητήσεις του, προ πάντων δε όταν ομιλεί με μοναχές, οι οποίες χρειάζονται μεγάλους και έμπειρους διδασκάλους, για να φυλάξουν τις αισθήσεις τους καθαρές. Στην μικρή αγία Άννα ήταν ένας Πνευματικός, ο παπα-Νεόφυτος, ο οποίος ασκήτευε στην Καλύβη των Αγίων Αρχαγγέλων, όπου είχε γράψει ο αγιασμένος Αγάπιος την «Αμαρτωλών Σωτηρίαν». Αυτός αναχώρησε και πήγε σ’ ένα γυναικείο Μοναστήρι της νήσου Τήνου, όπου λειτουργούσε ως εφημέριος. Όλες οι μοναχές είχαν βίο αγνότατο. Ήταν δε μία μοναχή τυφλή, η οποία μία ημέρα εξομολογήθηκε στον παπα-Νεόφυτο, ότι ο εχθρός διάβολος έβαλε στο νου της απρεπείς λογισμούς γι’ αυτόν. Μόλις το άκουσε αυτός, τόσο φοβήθηκε, έφυγε γρήγορα και επέστρεψε εδώ ...
Περισσότερα