2018

ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΟ ΛΕΥΚΩΜΑ ΓΙΑ ΤΑ 45 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟΦΟΙΤΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟΥ 1973- 2018   ΛΑΡΝΑΚΑ, 2 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2018   ΜΝΗΜΗ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΛΕΥΚΟΝΟΙΚΟΥ   Μνήμη της γης μας! Της γης μας της ελληνικής, με τα σπασμένα αγάλματα τις εκκλησιές και τα ξωκλήσια.   Σήμερα θα σας ταξιδέψουμε στο Λευκόνοικό μας! Είναι ένα γλυκό σεριάνι σε κάμπους ολόχρυσους και σε στράτες με κάτασπρα σπίτια! Μνήμη της γης μας το Γυμνάσιό μας, καύχημα και στολίδι όλης της Μεσαορίας. Πνευματικός Φάρος που το φως του καταύγασε τις ψυχές εκατοντάδων παιδιών και πλημμύρισε τη ζωή τους με νόημα και ελπίδα. Ήταν το διαβατήριο για το «ευ ζην» τους, σαν ήρθαν τα πέτρινα χρόνια της προσφυγιάς. Στα 1938 ο εκπαιδευτικός Ανδρέας Λοϊζίδης από τη Λευκωσία ιδρύει το «Εμπορικόν ΚολλέγιονΛευκονοίκου» που το 1940 θα μετονομαστεί σε «Ανωτέρα Σχολή Λευκονοίκου» που την ευθύνη της έχει η κοινότητα, και θα μεταφερθεί στον λόφο του προφήτη Ηλία. Τα ...

«εγώ δε μάρτυρα τον Θεόν επικαλούμαι» Σε πάρα πολλούς ανθρώπους υπάρχει το πάθος της καχυποψίας. Καχυποψία είναι η κατάσταση εκείνη (πρωτίστως) που υποψιάζεται κάποιος ένα κακό αξιολογώντας διάφορα γεγονότα. Επίσης καχυποψία είναι η υποκειμενική εκτίμηση διαφόρων καταστάσεων μετά απο διεργασία πολλών συλλογισμών μας που δεν είναι πάντοτε ορθοί. Μερικές φορές ταυτίζεται η καχυποψία με την υπόνοια. Ο απόστολος Παύλος χωρίς να το θέλει έγινε αιτία να πέσουν μερικοί Κορίνθιοι Χριστιανοί, που ήταν πνευματικά του τέκνα, σε καχυποψίες απέναντι στο πρόσωπό του. Πολλές φορές αναγκάσθηκε να απολογηθεί ο Απόστολος: «η εμή απολογία τοις εμέ ανακρίνουσιν αύτη εστι» (Α’ Κορ. 1,23). Ας δούμε εκτενέστερα το πάθος αυτό. Πως εκδηλώνεται το πάθος της καχυποψίας; Πολλές φορές η καχυποψία των ανθρώπων δεν είναι μόνο για κακό αλλά ...

«Πολλοί γαρ εισί κλητοί, ολίγοι δε εκλεκτοί» Η ευαγγελική παραβολή της Κυριακής ΙΔ’ Ματθαίου μας παρουσιάζει το μυστήριο της βασιλείας του Θεού και τη στάση του ανθρώπου απέναντι στη σωτήρια πρόσκληση της αγάπης του Θεού. Ένας άρχοντας κάλεσε σε γάμο τους φίλους και γνωστούς του, πού όμως δεν ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του. Οι δικαιολογίες πολλές και διάφορες: αδιαφορία και βιοτικές μέριμνες. Όμως, ο Θεός μας καλεί πάντοτε στην κοινωνία Του, στο σώμα Του, στη σωτηρία. Η κλήση αυτή υπερβαίνει τον χρόνο και τον τόπο, είναι δηλαδή αιώνια και καθολική. Η ανταπόκριση μας στην κλήση του Θεού δεν είναι καταναγκασμός, υποδούλωση, υποχρέωση για τον άνθρωπο. Είναι έκφραση της αγάπης μας προς τον Θεό, υπακοή εν ελευθερία στο άγιο θέλημα Του. Αυτήν ακριβώς τη διάθεση ...

Ιησούς Χριστός ο Αρχιπάρθενος, έργον αγιογραφείου Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου 2015 Σειρά κηρυγμάτων με ομιλητή τον Αρχιμανδρίτη π. Επιφάνιο Χατζηγιάγκου με θέμα την ερμηνεία του Συμβόλου της Πίστεως. Οι ομιλίες έγιναν στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Παντελεήμονος Φλώρινας. Your browser does not support the audio element.

Δύναμις εις ήχον β΄ Σίμωνος Αβαγιανού. Ψάλλουν αντιφωνικά ο Γιώργος Χατζηχρόνογλου και ο αείμνηστος Δημήτριος Σουρλαντζής. Εψάλλει εις πανηγυρίζοντα Ιερόν Ναόν (παρεκλήσιον) της περιοχής των Μεσογείων Αττικής, την Κυριακή του Θωμά του 1992. Η επεξεργασία της εικόνας και του βίντεο έγιναν από τον Λεωνίδα Τσούκαλα, Καθηγητή Βυζαντινής Μουσικής Εκκλ. Ιδρύματος Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Για το κανάλι του Λεωνίδα Τσούκαλα στο YouTube πατήστε εδώ

Πανηγύρισε και φέτος το Ιερό Παρεκκλήσιο του εκκλησιαστικού Ξενώνος της Άλλης Μεριάς την κατάθεση της Τίμιας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου. Της Ιεράς Πανηγυρικής Αγρυπνίας προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Ιγνάτιος και συμμετείχαν αντιπροσωπείες των Καθηγουμένων και των μοναχών  όλων των Ιερών Μονών της Μητροπόλεώς μας. Το Θείο Λόγο κήρυξε ο Αρχιμ. Δαμασκηνός Κιαμέτης, Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως, ενώ και φέτος μεταφέρθηκε ειδικά για την Αγρυπνία στο Ιερό Παρεκκλήσιο το Ιερό Τεμάχιο της Αγίας Ζώνης που φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Ξενιάς προς ευλογία και αγιασμό των πιστών της πόλης μας.

Φωτογραφικό στιγμιότυπο από τις εβδομαδιαίες εκπομπές του Σεβ. Μητροπολίτη Μπραζαβίλ και Γκαμπόν κ.Παντελεήμονος στον Ορθόδοξο Ραδιοφωνικό Σταθμό «Η Φωνή της Ορθοδοξίας 96,8 FM», κατά τις οποίες αναπτύσσει θέματα ορθοδόξου πίστεως, δίνει απαντήσεις σε αντίστοιχα ερωτήματα των ακροατών και παρουσιάζει τις ποιμαντικές δράσεις της τοπικής Εκκλησίας. Σκοπός του Σταθμού είναι η προβολή και η διάδοση της ορθοδόξου πίστεως και πνευματικότητος, της πατερικής διδασκαλίας και παραδόσεως και της εκκλησιαστικής υμνολογίας και μουσικής. Ιδρύθηκε από τον μακαριστό Μητροπολίτη Κεντρώας Αφρικής κυρό Ιγνάτιο μεταξύ των ετών 2008-2009 και αποτελεί έναν από τους δημοφιλέστερους ραδιοφωνικούς σταθμούς της συμπρωτεύουσας του Κονγκό, Pointe-Noire. Κατά την ποιμαντορία του Σεβ.Μητροπολίτη κ.Παντελεήμονος ο ως άνω Ραδιοφωνικός Σταθμός ανακαινίσθηκε πλήρως, εξόφλησε τις οικονομικές εκκρεμότητες παλαιοτέρων ετών προς το κράτος, κατοχύρωσε νομίμως την ραδιοσυχνότητα 96,8 ...

Υπάρχει άραγε μεγαλύτερη τιμή για κάποιον από το να προσκληθεί σε βασιλικούς γάμους; Υπάρχει μεγαλύτερη αφορμή χαράς; Πολύ περίεργη, λοιπόν, φαίνεται η άρνηση των προσκεκλημένων να συμμετάσχουν στο συμπόσιο, που αναφέρει η σημερινή παραβολή. Δικαιολογημένα και ο ιερός Χρυσόστομος απορεί και ρωτάει καθέναν που αποφεύγει να πάει: «Σε τι σε καλούν; Σε πόνους και μόχθους και ιδρώτες; Όχι, αλλά σε τρυφή και πανδαισία. Υπάρχει μεγαλύτερη αγνωμοσύνη από το να αρνηθείς τέτοια πρόσκληση σε γάμους, και μάλιστα γάμους βασιλέως;» Και το χειρότερο είναι ότι μερικοί δεν πήγαν, όχι γιατί ήταν απασχολημένοι με αγροτικές εργασίες και εμπορικές δραστηριότητες, αλλά «αμελήσαντες κατεφρόνησαν της κλήσεως». Δεν είχαν καμία απολύτως δικαιολογία. Ποια είναι η νύφη; Ακόμα πιο τραγικό είναι ότι πολλοί προσκεκλημένοι δεν αρκέστηκαν σε μία απλή ...

Η έναρξη του Εκκλησιαστικού έτους την 1η Σεπτεμβρίου, κατά τη Ρωμαϊκή παράδοση, μας φέρνει, όπως και η πρώτη Ιανουαρίου, κατά το πολιτικό ημερολόγιο, στη σημασία του χρόνου της ζωής μας. Τα χρόνια έρχονται και φεύγουν, κι εμείς ανυποψίαστοι ότι εμείς φεύγουμε. Η κάθε μέρα μας φέρνει, αναπόφευκτα, πιο κοντά στη δύση της ζωής μας σ’ αυτό τον κόσμο και στην ανατολή του αιώνιου. Στην πραγματικότητα, η ύπαρξή μας συνεχίζει να υπάρχει και μετά το χωρισμό των δύο συστατικών της, της ψυχής και του σώματος. Η συνειδητοποίηση της ύπαρξής μας, όπως και του κόσμου που μας περιβάλλει, ως φθαρτής και προορισμένης για την ανυπαρξία, το μηδέν, αναπόφευκτα προκαλεί κρίση, μελαγχολία, απόγνωση. Τελειώνει, σβήνει, γίνεται «μη υπάρχουσα»; Προς τι τότε ο πόνος, οι αποτυχίες, ...