Προσκυνήματα-Οδοιπορικά

Το μεγάλο θαύμα του Αγίου Γεωργίου του «Σύμβουλα» (μέρος 2ο)

30 Σεπτεμβρίου 2019

Το μεγάλο θαύμα του Αγίου Γεωργίου του «Σύμβουλα» (μέρος 2ο)

mail

Για να διαβάσετε το «Το μεγάλο θαύμα του Αγίου Γεωργίου του «Σύμβουλα» (μέρος 1ο)» πατήστε εδώ

 

Μετά ζήτησαν ακρόαση από τον Μητροπολίτη κυρό Χρύσανθο νομίζοντας ότι γνώριζε την ύπαρξη της ερειπωμένης Εκκλησίας στην περιοχή εκείνη. Στη συνέχεια έφεραν χωρομετρικό σχέδιο, το οποίο έδειχνε από παλιά την ύπαρξη της Εκκλησίας με το όνομα Άγιος Γεώργιος, τσιφλίκι του Σύμβουλα. Πράγματι από εκείνη τη στιγμή ο Σεβασμιότατος έδειξε μεγάλη προθυμία, πήγε επί τόπου και έμεινε ενθουσιασμένος που φανερώθηκε αυτό το Εκκλησάκι, που για τόσα χρόνια ήταν άγνωστο. Ζήτησαν ιερέα να κάνουν Δοξολογία, όπως ήταν ερειπωμένο. Τους έδωσαν τακτικό Ιερέα, όποτε θέλουν να τον φωνάζουν, ο οποίος τους ζήτησε να του εξηγήσουν πως φανερώθηκε αυτός ο τόπος σε αυτούς. Του είπαν πως όλα φανερώθηκαν με το θέλημα Θεού και με τη χάρη του Αγίου Γεωργίου.

Επειδή ήθελε να ξέρει τι να λέει στον κόσμο για το πρόβλημα υγείας που είχε, πήγε στο Νοσοκομείο να προλάβει πριν την ειδοποιήσουν για την εγχείρηση χωρίς να τους πει φυσικά ότι έγινε θαύμα. Ζήτησε να της κάνουν όλες τις εξετάσεις γενικά για να δει, πως είναι η κατάσταση της πριν πάει να χειρουργηθεί.

Ο γιατρός της ο κ. Νίκος Τσαγγαρίδης δεν αρνήθηκε. Την πέρασαν από μερικά μηχανήματα και της έδωσαν τα χαρτιά να τα πάρει στον γιατρό της. Αυτός τα έβλεπε και τα ξανάβλεπε, χωρίς να ξέρει τι να της πει. Στο τέλος της είπε. «Έλα, πάρε τα σε άλλους γιατρούς να σου πουν, αν έχεις κάτι». Αυτή όμως περίμενε να ακούσει και το χειρότερο ακόμη. «Τι να σου πω», της είπε, «δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα». «Και τι έγινε», του λέει, «το πρόβλημα μου, που ήθελε εγχείρηση;». Αυτός επέμενε ότι όλα φαίνονται καθαρά. Αμέσως εκείνη ξέσπασε σε δάκρυα. Δάκρυα χαράς αυτή τη φορά, αντί δάκρυα πόνου, όπως πριν, και του είπε ότι έγινε θαύμα και πήγε σε αυτόν να το επιβεβαιώσει με τη σειρά της η Επιστήμη. Όταν άκουσε τη λέξη «ΘΑΥΜΑ» αμέσως πετάχτηκε από την καρέκλα και έλεγε συνέχεια: « Μεγάλη η Χάρις των Αγίων! Εγώ το είδα και το πίστεψα από την πρώτη στιγμή». Της ζήτησε μετά να του εξηγήσει πως έγινε το θαύμα.

Από εκείνη τη στιγμή έγινε μάρτυρας και ομολογεί το Χριστό και τα θαύματα Του και πολλές φορές έρχεται στη χάρη του Αγίου Γεωργίου στο Σύμβουλο και το ομολογεί στον κόσμο. Τον συγκλόνισε πολύ, επειδή ήξερε το πρόβλημα και είδε το θαύμα με τα μάτια του. Μετά από λίγες μέρες της είπε να σταματήσει όλα τα φάρμακα που έπαιρνε (13 την ημέρα για πέντε χρόνια). Παρακαλούσε πάντα το Θεό και τον Άγιο Γεώργιο να μην επιτρέψει να ξαναενοχληθεί με το ίδιο πρόβλημα για να μην πουν μερικοί, που δεν πολυπιστεύουν, ότι δεν έγινε θαύμα. Παρακαλούσε δε το Θεό να στείλει ένα άγγελο να της το επιβεβαιώσει. Της έστειλε την Αγία Φωτεινή για να καταλάβει ότι όλοι οι Άγιοι που χαριτώθηκαν από το Θεό είναι Άγγελοι.

Στις 8 μέρες από τη μέρα του θαύματος, της φανερώθηκε η Αγία Φωτεινή η Κυπρία. Αυτή που άγιασε στο σπήλαιο του Αγίου Ανδρόνικου στο Καρπάσι και όχι η Σαμαρείτιδα που ήξερε μέχρι εκείνη τη στιγμή. Την είδε να στέκει μέσα σε ένα φωτεινό κύκλο και να περνά κι αυτή από δίπλα στο δρόμο. Φορούσε ρούχα μακριά και ένα μεγάλο μαντήλι. Τότε αυτή είπε: «Πότε έγινε τόσο όμορφη η Φωτεινή, που ήταν τόσο μελαχρινή;». Και της λέει: «Έμαθα πως έγινες καλά», και αυτή της είπε: «Έγινα καλά, Δόξα σοι ο Θεός», αλλά όταν πήγε να της πει πως κάποτε έχει λίγη στενοχώρια, δεν την άφησε να ολοκληρώσει και της είπε τρεις φορές: «Εγώ να δεις, εγώ να δεις, εγώ να δεις» και κάθε φορά χτυπούσε το χέρι της στο στήθος της και γύρισε και έφυγε προς τα Βόρεια.

Ο ιερέας, της είπε, ότι αυτό θα πει πως της φανερώθηκε η Αγία Φωτεινή η Καρπασίτισσα. Με αυτά που είπε έδειξε ότι λυπάται, γιατί το Σπήλαιο μέσα στο οποίο άγιασε έμεινε στα κατεχόμενα με τους Τούρκους. Σε 2-3 μέρες άκουσε ότι κάποιος ιερέας που ήταν εγκλωβισμένος και ήρθε στις ελεύθερες περιοχές, στο Συνοικισμό Κολοσσιού, κατάφερε και έφερε όλα τα Άγια Λείψανα της Αγίας Φωτεινής. Όταν πήγε εκεί και του ανάφερε, τα έφερε έξω από το ιερό, όπου τα είχε φυλαγμένα και τα ασπάστηκε. Και σε λίγες μέρες έφυγε και η στενοχώρια που είχε.

Ανάφερε πως πράγματι η Αγία Φωτεινή της έδιωξε την στενοχώρια με ένα όραμα που είχε; Είδε ότι πήγαινε με το σύζυγό της στο θαυματουργό Εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου στο Σύμβουλα. Σε μια στιγμή λίγο πριν φθάσουν ένοιωσε ότι ήθελε να κάνω εμετό. Είπε στο σύζυγό της να σταματήσει το αυτοκίνητο να κατέβει. Πράγματι έκανε εμετό και έφυγε μέσα από το στόμα της ένα κουβάρι σαν χαλίκι στρογγυλό, μαύρο, με κίτρινα στίγματα. Όταν άγγιξε πάνω του ήταν σαν τριχωτό και είπε τρεις φορές: «Παναγία μου. Είχα αυτό το πράγμα μέσα μου και ζούσα». Από θαύμα από εκείνη τη στιγμή δεν έχει πια τίποτα εδώ και πέντε χρόνια.

Μετά από προσευχή πήρε λίγη δύναμη από τον Τριαδικό Θεό να γράψει λίγα από τα θαυμάσια, που επιτρέπει μερικές φορές σ’ εμάς τα δημιουργήματά του για να ανοίγουν λίγο οι πνευματικοί οφθαλμοί, να αναζητήσουμε το Σωτήρα και Λυτρωτή μας, τον Τριαδικό Θεό.

Όταν στον ένα χρόνο από το μεγάλο θαύμα ετοιμάστηκαν να αρχίσουν την αναστήλωση της ερειπωμένης Εκκλησίας, το τρακτέρ που είχαν πάρει οι εργολάβοι για να καθαρίσει το χώρο γύρο από την Εκκλησία, ανέσυρε ένα λείψανο. Πήρε κάποια μεγάλα κομμάτια από αυτό και τα πήρε στο Μητροπολίτη. Το βράδυ πήγαν και μάζεψαν και τα μικρά κομμάτια που απόμειναν. Την επομένη πήραν κάποιο τεχνίτη να δουλέψει. Αυτή και ο σύζυγός της έμειναν μόνοι τους έξω. Η Ελένη ένοιωσε κάτι να την καλεί και να της υποδεικνύει ένα σημείο για να σκάψει για να ανασύρει κάποιο λείψανο. Πήρε ένα σκεπάρνι και άρχισε να σκάβει. Μόλις έσκαψε 3-4 φορές βρήκε ένα κρανίο πρώτα και μετά ολόκληρο το σώμα, ενώ ο Λεωνίδας της έλεγε: «Μα νομίζεις ότι τα λείψανα είναι έτσι από πάνω, τόσο ξέβαθα;» Όταν τον φώναξε: «Έλα και βρήκα λείψανο», νόμισε ότι βρήκε κανένα κομματάκι. Όταν το είδε πήρε το σκεπάρνι από το χέρι της, αφού ξέσπασε σε λυγμούς άρχισε να σκάβει και έβγαλε και άλλα κομμάτια. Τα έβαλε όλα στην ποδιά της, επειδή δεν είχαν κανένα άλλο δοχείο και τα πήγαν στο σπίτι τους.

Η ευωδία ήταν απέραντη. Ευωδίαζαν και τα Άγια Λείψανα και ο χώρος που ήταν! Αμέσως ενημέρωσαν τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη. Σε ένα χρόνο βρέθηκε ακόμη ένα Λείψανο από το σύζυγο της με θαύμα. Πολλοί έρχονται και τα προσκυνούν και είδαν θεραπεία και σωματική και πνευματική. Μετά τα μεταφέρανε στη Μητρόπολη για να μην γίνει καμιά παρεξήγηση, αλλά λυπηθήκαν πολύ. Έφεραν τον πνευματικό π. Στυλιανό, έκανε ευχή, τα ετοίμασαν και τα μετάφεραν στη Μητρόπολη. Ως εκ θαύματος ο Μητροπολίτης είπε στο σύζυγο της: «Να τα πάρεις πίσω στο σπίτι σας να τα φυλάξεις. Είναι εκεί ο πιο κατάλληλος χώρος μέχρι να τελειώσει η Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου για να τα πάρουμε εκεί».

Πολλά είναι τα θαύματα που συνεχίζονται ακόμη να γίνονται στο νεοφανές Εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου στο Σύμβουλα. Από μαρτυρίες που βρέθηκαν σε βιβλία κάποτε ήταν Μοναστήρι που ονομαζόταν Συμβούλιο του Κυρίου και εκεί γίνονταν τα συμβούλια των Εκκλησιών γι΄ αυτό πήρε το όνομα «Σύμβουλας». Μερικά βιβλία αναφέρουν κι΄ αυτά την ύπαρξη μοναστηριού εκεί στο Σύμβουλο. Ένα βιβλίο με τίτλο «Χωριά και Πολιτείες της Κύπρου» αναφέρει ότι ένας από τους ηγούμενους του μοναστηριού ήταν κάποιος Θεόδωρος, που αργότερα έγινε Επίσκοπος Πάφου που έγραψε το βίο του Αγίου Σπυρίδωνα για πρώτη φορά. Άλλο βιβλίο αναφέρει ότι σ΄ αυτό το μοναστήρι έκαναν σταθμό για πολύ καιρό οι Άγιοι Νικόλαος, Σπυρίδωνας και Θεόδωρος Πάφου.

Ελπίζουν ότι σύντομα θα ξαναγίνει μεγάλη Μονή, όπως παλαιά, η οποία ήδη άρχισε να αναστηλώνεται –να ανασκευάζεται. Ευχαρίστησαν Τον Τριαδικό Θεό και την χάρη του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, που μεσιτεύει στον Παντοκράτορα για κάθε περίσταση τους και προπάντων για τη σωτηρία της ψυχής τους.

 

Ιερά Μονή Συμβούλου Χριστού, Άγιος Γεώργιος, 4634 Σύμβουλας, Λεμεσός – Κύπρος