Στα αριστερά ο Γερο-Αρσένιος (1886-1983) με τον συνασκητή του τον Γέροντα Ιωσήφ τον Ησυχαστή (1898-1959) Ρωτήσαμε κάποτε τον Γερο-Αρσένιο πού έβρισκαν το παξιμάδι που, όπως είδαμε, ήταν η βασική τους διατροφή. «Την εποχή μας -μας είπε- τα Μοναστήρια μάζευαν από την τράπεζα τα αποκόμματα· τα ’καναν παξιμάδι και τα μοίραζαν εις τους ασκητές. Καλό κακό, ό,τι μας δίναν το παίρναμε· κάποτε είχε και σκουληκάκια. Μια φορά πήγα σ’ ένα Μοναστήρι για λίγο παξιμάδι· ο διακονήτης μου έδωσε ολόκληρο τσουβάλι. – Είναι πολύ, του λέω. – Όχι, πάρτο. Να φορτώνεσαι ένα γεμάτο τσουβάλι από την Μονήν κι έναν ντορβάν με διάφορα άλλα πράγματα, για να ανέβης στην κορυφήν του Άη-Βασίλη! Επί τέλους έφτασα. Το ανοίγουμε με τον Γέροντα, τι να δούμε; Όλο σκουληκιάρικο! Εγώ σαν ...



















