2020

Είναι γνωστό ότι η οργανική συνοδεία των θρησκευτικών ύμνων ήταν επιτρεπτή και παραδεκτή τόσο στους ειδωλολατρικούς λαούς της αρχαιότητας,   όσο και στους Εβραίους,   με κορύφωση,   στους τελευταίους,   την εποχή του προφητάνακτα Δαβίδ και του σοφού Σολομώντα, όπου το «αινείτε τόν θεόν εν ηχω σαλπιγγος… εν ψαλτηρίω και κιθάρα…εν τυμπάνω και χορώ…εν χορδαίς και οργάνω… (ψαλμ. 150) βρίσκει την τέλεια και ολοκληρωμένη εφαρμογή του. Όμως,   η ενόργανη μουσική των Εβραίων,   που ήταν σε χρήση μέσα στο Ναό για να συνοδεύει αποκλειστικά και μόνο τη φωνητική υμνωδία,   τελικά καταργήθηκε ή καλύτερα περιορίστηκε,   μετά την καταστροφή της Ιερουσαλήμ και την αιχμαλωσία της Βαβυλώνας (587 π.Χ.), μόνο στο Keren (κέρας, σάλπιγξ). Στους πρώτους χρόνους της χριστιανικής εκκλησίας,   η εκκλησιαστική μουσική ήταν καθαρά φωνητική,   όχι μόνο γιατί ...

Συζητώντας κάποιος με αιρετικούς διαφόρων αποχρώσεων θα διαπιστώσει ότι πολλές φορές με μια πρωτοφανή αλαζονεία, εγκαλούν τους ορθόδοξους χριστιανούς και κληρικούς για τη χρήση του όρου «Πάτερ» υποστηρίζοντας ότι αυτή η προσφώνηση είναι αντίθετη προς την Αγία Γραφή, επικαλούμενοι το Ματθ. 23, 9. Κατά τρόπο ανελαστικό αδυνατούν (;) να καταλάβουν ότι η χρήση προσφωνήσεως δηλωτικών τιμής, χρησιμοποιούνται με σχετική έννοια και με απόλυτη. Αναφερόμενοι στον Τριαδικό Θεό, τον οποίον λατρεύουμε, τον αποκαλούμε Πατέρα με έννοια απόλυτη. Το Ματθ. 23, 9, που επικαλούνται οι αιρετικοί είναι η κατ’ εξοχήν απόδειξη. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η ίδια προσφώνηση δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί με σχετική έννοια, γεγονός που το βλέπουμε στην ίδια την Αγία Γραφή. Στην προς Ρωμ. 1, 7 ο όρος «άγιος» αποδίδεται ...

Ο σημερινός Γονέας, αντιπροσωπευτική φιγούρα της σύγχρονης νοοτροπίας, κουρασμένος από τα προβλήματα της ζωής, το άγχος και τη βιοπάλη, βρίσκεται σε σύγχυση και έντονο προβληματισμό. Καταπιάνεται με πολλά θέματα. Πολλές φορές χωρίς προγραμματισμό. Όπως έρχονται. Χωρίς προοπτική. Κυνηγάει λύσεις και συναντάει απροσπέλαστα τείχη. Επιδιώκει επιτυχίες και οι αποτυχίες του διαδέχονται η μία την άλλη. Θέλει ευημερία και αντιμετωπίζει μιζέρια. Κυνηγάει την ευτυχία και αντιμετωπίζει χίμαιρες. Αναζητάει στηρίγματα και βλέπει γυρισμένες πλάτες φίλων και συγγενών. Η ζωή του απέραντη κοιλάδα δύσκολων προβλημάτων. Δεν γνωρίζει που πορεύεται και τι τον περιμένει. Καταλήγει κάποτε σε εγκατάλειψη κάθε προσπάθειας και τότε, τον κατακλύζει η αδιαφορία για ζωτικά θέματα της ζωής του. Γίνεται ένας ξεκομμένος από το κοινωνικό σύνολο. Χρόνος για οικογενειακές υποχρεώσεις σπάνια περισσεύει. ...

Μέσα στη μακρόχρονη ιστορική πορεία της Ορθοδόξου Εκκλη­σίας έλαμψαν φωτεινές μορφές, οι οποίες διακρίθηκαν για τον ιεραποστολικό τους ζήλο και αγωνίστηκαν με το φλογερό τους κή­ρυγμα για τη διάδοση του δένδρου της αμωμήτου χριστια­νικής πίστεως. Ανάμεσα σ’ αυτές εξέχουσα θέση κα­τέχει ο πολιούχος, προ­στάτης και έφορος άγιος της Σπάρτης, όσιος Νίκων ο Μετα­νοείτε.Αξιοσημείωτο είναι μάλιστα το γεγονός ότι με τον βίο του εν λόγω ιεραποστόλου αγίου ασχολήθηκαν εξαιτίας της μεγάλης θρησκευτικής και εθνικής σημασίας επιφανείς Γερμανοί ιστορικοί του μεσαίωνα, όπως ο Κάρολος Χόπφ, ο Γουσταύδος Χέρτσμπεργκ και ο Φερδινάνδος Γκρεγκορόβιους. Ο μεγαλοπρεπής Ιερός Ναός του πολιούχου της Σπάρτης Αγίου Νίκωνος του Μετανοείτε Ο όσιος Νίκων γεννήθηκε περί τα τέλη του πρώτου τετάρ­του του 10 μ.Χ. αιώνα, μεταξύ των ετών 920 – 925 ...

Μια αναφορά στα έργα του Φώτη Κόντογλου. Η ηχογράφηση έγινε στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού. Διαβάζει ο Πρωτοσύγκελλος της Ι.Μ. Λεμεσού Αρχιμανδρίτης Ισαάκ. Your browser does not support the audio element.

Για το μουσικό κείμενο πατήστε εδώ