Πεμπτουσία

Ο Βατοπαιδινός Χορός ψάλει την περίφημη Δοξολογία του Πέτρου Πελοποννησίου σε ήχο γ΄. Πρόκειται για μέλος κλασικό και έρρυθμο, αντιπροσωπευτικό δείγμα της ανακαινιστικής πνοής της μελοποιητικής γραφίδας του Πέτρου Πελοποννησίου με την οποία ανανέωσε και εξωράισε το παλαιό ρεπερτόριο. Your browser does not support the audio element.  

Η Μαρία Ευθυμίου, Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών αναπτύσσει το θέμα «Μια ευσύνοπτη παρουσίαση του αγώνα της Παλιγγενεσίας» στο πλαίσιο  διαλέξεων από διακεκριμένους ιστορικούς, που οργάνωσε το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού για να συμβάλλει στον εορτασμό των διακοσίων χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση.

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένονται οι εργασίες του 14ου Διεθνούς Διαδικτυακού Masterclass Βυζαντινής μουσικής  από τις 11 έως τις 16 Ιουλίου 2021, στο Ιάσιο με κεντρικό προσκεκλημένο για μια ακόμα χρονιά τον Άρχοντα Πρωτοψάλτη της Μ.τ.Χ.Ε. Παναγιώτη Νεοχωρίτη. Θα συμμετέχουν επίσης η Καθηγήτρια Μαρία Αλεξάνδρου (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης) με την Ομάδα Παλαιογραφίας του Τμήματος Μουσικών Σπουδών, ο Αθανάσιος Βουρλής, Ομότιμος Καθηγητής ΕΚΠΑ, η Ευαγγελία Σπυράκου, Δρ Μουσικολογίας-Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, ο Aντριαν Σιρμπου (Πανεπιστήμιο Τεχνών George Enescu, Iasi) και άλλοι ειδικοί επιστήμονες. Την εκδήλωση διοργανώνει ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Byzantion» και το Πανεπιστήμιο Τεχνών «George Enescu», σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη της Μολδαβίας και της Μπουκοβίνας. Για το πρόγραμμα βλέπε εδώ

Απόστολος Παύλος. Εικόνα του Γιώργου Κόρδη. Επιμέλεια αφιερώματος Στέλιος Κούκος Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μου ἐπὶ πάσῃ τῇ μνείᾳ ὑμῶν. (Φιλιπ. 1,3) Ο απόστολος Παύλος γράφει στους Φιλιππισίους μέσα από το δεσμωτήριο της Ρώμης και αναπέμπει ευχαριστίες στο Θεό για τις καλές αναμνήσεις που του χαρίζουν κάθε φορά που τους θυμάται. Ο μέγας Παύλος μέσα στη θλίψη των δεσμών θυμάται με ευγνωμοσύνη την ανταπόκριση των Φιλιππισίων στο κήρυγμά του, τη βάπτισή τους, την πιστή τήρηση των παρακαταθηκών του, τη συνδρομή τους προς τον ίδιο και προς τις άλλες εκκλησίες. Όλα αυτά τα θυμάται την ώρα που γράφει την επιστολή και οι αναμνήσεις αυτές τον γεμίζουν χαρά, ανακούφιση και αγαλλίαση. Πάνω από όλα τον στηρίζουν και του δίνουν τη δύναμη στις δύσκολες ώρες να ξεχνά τα δεσμά ...

«Γνωρίζω την ελληνική μου ταυτότητα». Σειρά διαλέξεων του εικαστικού – συγγραφέα Βαγγέλη Παππά. «Ελληνική φιλοσοφία» Μέρος 6ο. Με την ευκαιρία της μεγάλης εορτής για τα 200 χρόνια από την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, ξεκίνησε την Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου, η σειρά διαλέξεων που πραγματοποιεί ο Εικαστικός και Συγγραφέας κ. Βαγγέλης Παππάς, με γενικό τίτλο «Γνωρίζω την Ελληνική μου ταυτότητα», στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», και θα ολοκληρωθούν τον Δεκέμβριο του 2021, καλύπτοντας όλη την χρονική περίοδο της επετείου των 200 χρόνων.

Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος. Διηγούνταν για τον αββά Μακάριο τον Αιγύπτιο ότι κάποτε ανέβαινε από τη Σκήτη στο όρος της Νιτρίας και όταν πλησίασε, είπε στον μαθητή του: «Προχώρησε λίγο». Καθώς ο μαθητής προχώρησε, συνάντησε κάποιον ιερέα των ειδωλολατρών που έτρεχε και του φώναξε: – Ε, ε, δαίμονα, πού τρέχεις; Εκείνος οργίστηκε – του έδωσε λοιπόν πολύ δυνατά χτυπήματα με το ραβδί που κρατούσε και, αφήνοντάς τον μισοπεθαμένο, συνέχισε τον δρόμο του. Λίγο παρακάτω τον συνάντησε ο Μακάριος να τρέχει και του είπε: – Είθε να σωθείς· είθε να σωθείς, ταλαίπωρε! Μόλις εκείνος άκουσε τον λόγο του, τον πλησίασε και είπε: – Τι καλό είδες σ’ εμένα και με χαιρέτησες; Ο γέροντας του αποκρίθηκε: – Σε είδα που κουράζεσαι, και δεν ξέρεις ότι στα χαμένα κοπιάζεις. Εκείνος συνέχισε: – Εγώ συγκινήθηκα που ...

Όσιος Παΐσιος (1924-1994). (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Γέροντα, χθες είπατε ότι άλλο είναι η υπομονή και άλλο η ανοχή. Τι εννοούσατε; – Υπομονή δεν είναι το να ανέχωμαι τον άλλον. Όταν λέω ότι ανέχομαι τον άλλον, είναι σαν να λέω: «Ο άλλος είναι χάλια, εγώ είμαι καλά, και τον ανέχομαι». Αυτό έχει πολλή ταπείνωση και αγάπη, και τότε δέχομαι την Χάρη του Θεού και βοηθιέται και ο άλλος. Αν δω, ας υποθέσουμε, κάποιον κουτσό ή κουφό ή ναρκομανή, πρέπει να σκεφθώ: «Αν ήμουν εγώ σε καλή πνευματική κατάσταση, θα παρακαλούσα τον Θεό και θα τον έκανε καλά», γιατί ο Χριστός είπε: «Θα σας δώσω δύναμη να κάνετε μεγαλύτερα θαύματα από μένα», οπότε έρχεται ο πόνος, η αγάπη για τον άλλον. Ενώ, αν πω: «Ε, τι να ...

Αναφέρεται στο γεροντικό η περίπτωση κάποιου ανθρώπου που «πήγε στον αββά Ποιμένα και του είπε: -Αββά, έχω πολλούς λογισμούς και κινδυνεύω από αυτούς. Τότε ο γέροντας τον οδήγησε στη φύση και του λέγει: – Άπλωσε το χέρι σου και πιάσε τους ανέμους Και αυτός του είπε: – Δεν μπορώ να κάνω κάτι τέτοιο. Και του απαντά ο αββάς Ποιμένας: – Εάν δεν μπορείς να το κάνεις αυτό, ούτε τους λογισμούς μπορείς να τους εμποδίσεις να έρθουν. Είναι, όμως, στο χέρι σου να αντισταθείς». Φαίνεται πως αρκετοί άνθρωποι ταλαιπωρούνται από διάφορους λογισμούς, που έρχονται χωρίς να το θέλουν και βασανίζονται από αυτούς, νομίζοντας ότι έχουν ευθύνη. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να γνωρίζουμε πώς αντιμετώπισαν το θέμα οι άγιοι πατέρες, ώστε, με βάση αυτό τον τρόπο να πορευόμαστε χωρίς άγχος και ...

Άγιε Γέροντα, συ ήσθα άνθρωπος του λόγου του Θεού και διά αυτού εφώτισας την οικουμένην. Συ, ο Πατήρ ημών, διάνοιξον την διάνοιαν και ημών των ταπεινών σου τέκνων, όπως εντρυφήσωμεν εις τον λόγον τούτον και ενστερνισθώμεν αυτόν. Συ παράσχου ημίν την χάριν, ίνα γίνωμεν μέτοχοι του φωτός του χαρίσματός σου. Συ νουθέτησον ημάς, ίνα μη εξέλθη εκ του στόματος και της καρδίας ημών λόγος σαπρός. Συ ενίσχυσον ημάς εις το πορίζεσθαι την ωφέλειαν των διδαχών σου πάσας τας ημέρας της ζωής ημών και πρέσβευε υπέρ ημών, όπως φυλάττοντες την παρακαταθήκην του θεοσόϕου λόγου σου, μη χωρισθώμεν από σου εις τους αιώνας.

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος. (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Συνέχεια από εδώ: http://www.pemptousia.gr/?p=316264 Αυτά τα λέγω και τα φωνάζω όχι γιατί φοβάμαι γι’ αυτούς που κακολογούνται, αλλά γι’ αυτούς που κακολογούν. Γιατί αυτός που κακολογείται, δεν απειλήθηκε καθόλου, ούτε ζημιώθηκε, αλλ’ εάν είναι ψέματα αυτά που λέγονται γι’ αυτόν, έχει και μισθό, εάν όμως είναι αλήθεια, ούτε έτσι δεν έχει απειληθεί καθόλου από τη δική σου κατηγορία. Ούτε βέβαια αυτός που τον δικάζει τότε θα βγάλει την απόφασή του από τη δική σου κακολογία. Εάν όμως πρέπει να πω και κάτι παράξενο, θα κερδίσει πάρα πολλά, εάν υποφέρει με γενναιότητα τη βλασφημία, όπως ακριβώς και ο τελώνης. Εκείνος όμως που κακολογεί και αν ακόμη πει την αλήθεια κακολογώντας τον πλησίον του, έχει κάμει μεγάλη αδικία. Και ότι βέβαια ο συκοφάντης θα ...

Οἱ ἅγιοί μας Πατέρες πανσόφως ὥρισαν τὴν νυχθήμερον ἀκολουθίαν καὶ ἔγραψαν λεπτομερέστατα τυπικὰ γι᾽ αὐτήν. Σὲ μίαν ἐκ τῶν παραμέτρων αὐτῆς ὥρισαν νὰ ἀναγινώσκεται στὴν Θεία Λειτουργία, ὅταν τυγχάνει ἡ μνήμη τῶν ἱεραρχῶν, ἡ εὐαγγελικὴ περικοπὴ ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην, κεφ. 10, στίχοι 9-16, ὡς ἀκολούθως: «Εἶπεν ὁ Κύριος· ἐγώ εἰμι ἡ θύρα· δι’ ἐμοῦ ἐάν τις εἰσέλθῃ, σωθήσεται, καὶ εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται, καὶ νομὴν εὑρήσει. ὁ κλέπτης οὐκ ἔρχεται εἰ μὴ ἵνα κλέψῃ καὶ θύσῃ καὶ ἀπολέσῃ· ἐγὼ ἦλθον ἵνα ζωὴν ἔχωσι καὶ περισσὸν ἔχωσιν. ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός. ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων· ὁ μισθωτὸς δὲ καὶ οὐκ ὢν ποιμήν, οὗ οὐκ εἰσὶ τὰ πρόβατα ἴδια, θεωρεῖ τὸν λύκον ἐρχόμενον ...

Ο Χριστός είναι το θαύμα που μας καταπλήσσει. Είναι το σημείο του Θεού για όλες τις γενεές έως συντελείας του αιώνος, διότι στο Πρόσωπό Του βρήκε λύση κάθε αδιέξοδο. Κατά την επίγεια ζωή Του «ζούσε την τραγωδία όλης της ανθρωπότητας, αλλά τραγωδία δεν έμενε σε Αυτόν». Αντιθέτως, πριν την άκρα ταπείνωσή Του έδιδε στους δικούς Του την ειρήνη Του. Στο Πρόσωπο του Χριστού αποκαλύφθηκαν αφενός ο απρόσιτος και αιώνιος Θεός, αφετέρου ο αληθινός άνθρωπος, όπως τον είχε συλλάβει προ καταβολής κόσμου ο Θεός μέσα στους κόλπους της Αγίας Τριάδας κατά τη θαυμαστή και προαιώνια βουλή Του. Στο Πρόσωπό Του βρήκαν εκπλήρωση τα πάντα, διότι Αυτός είναι «η οδός και η αλήθεια και η ζωή». Κατ’ επέκτασιν, ως μιμήματα του Χριστού, όλοι οι ...

Οι διάφορες μορφές αυλού είναι τα όργανα που κατεξοχήν χρησιμοποίησε από τα αρχαία χρόνια ο άνθρωπος για να εκφράσει τα συναισθήματά του. Πάνω στο πρώτο καλάμι που έκοψε και στο πρώτο ξύλο που χάραξε, φύσηξε μέσα το πνεύμα του που μορφοποιήθηκε σε μουσικό ήχο. Η αυλοί ήταν τα πιο σημαντικά όργανα των αρχαίων Ελλήνων και συνδέθηκαν με τη λατρεία και το πνεύμα του Διονύσου που χαρακτηρίζονταν από πάθος, ορμητικότητα και υπερβολή στην έκφραση. Σχεδόν πάντα παίζονταν σε ζευγάρια (δίαυλος η δίδυμος ή δικάλαμος αυλός) ο καθένας με το δικό του επιστόμιο. Ο ίδιος αυλητής κρατούσε έναν αυλό σε κάθε χέρι και φυσούσε ταυτόχρονα και τους δύο μαζί. Ο ένας απλώς έπαιζε την αρμονία (έτσι ονόμαζαν οι αρχαίοι αυτό που λέμε ...