Η κατάσταση αυτή θέτει πολιτικά και ηθικά διλήμματα, ενώ αναδύονται συγχρόνως προβλήματα αναφορικώς με την δόμηση των σχέσεων μεταξύ των κρατών και την λειτουργία τους. Τέτοιου είδους πρακτικές συνιστούν παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και υποβαθμίζουν το κράτος στο επίπεδο των παρεκβατικών πολιτευμάτων, διότι απουσιάζει ένας κοινός σκοπός, όπως ο Αριστοτέλης και ο Πλάτων είχαν αναγάγει το εὖ ζῆν, το οποίο αποτελούσε την υπέρτατη αξία και νοηματοδοτούσε τους επιμέρους σκοπούς και τις πράξεις των πολιτών. Η επικρατούσα πολιτική κατάσταση στις σύγχρονες κοινωνίες αντιβαίνει απολύτως προς την διαλεκτική σχέση της πόλεως και του πολίτου, όπως διατυπώθηκε από τον Αριστοτέλη, ο οποίος αντιλαμβάνεται τον άνθρωπο ως μέλος μίας κοινωνίας, η οποία αποβλέπει στην επίτευξη του ευδαίμονος βίου, δηλαδή του βίου, που είναι σύμφωνος ...





















